ممکن است از شرکت های ذکر شده در این پست درآمد یا محصولاتی کسب کنیم. به این معنی که اگر روی لینک کلیک کنید و کالا را خریداری کنید، کمیسیون کوچکی دریافت می کنم بدون هیچ هزینه اضافی برای شما… شما فقط به تکمیل صندوق سفر خانواده ما کمک می کنید.
در سرتاسر ایالات متحده، برخی از کوه‌ها شهرتی به دست آورده‌اند که بسیار فراتر از زیبایی منظره است. اینها قله هایی هستند که در آن ارتفاع، آب و هوا، زمین و انزوا در آزمون های جدی قضاوت و استقامت ترکیب می شوند. حتی کوهنوردان باتجربه با سالها تجربه نیز گاهی قبل از رسیدن به قله دست از کار می کشند. در زیر یازده کوه آمریکایی وجود دارد که نه تنها به دلیل ارتفاعشان، بلکه به خاطر واقعیت‌های نابخشودنی که بر هر کسی که جرأت انجام آن را دارد تحمیل می‌کنند، شناخته شده‌اند.
1. دنالی
دنالی با ارتفاع 6190 متری از سطح دریا بر آلاسکا با نقش برجسته عمودی خیره کننده بیش از 5500 متر از پایه تا قله تسلط دارد. عرض جغرافیایی زیاد آن باعث می شود هوا نازک تر از ارتفاعات مشابه در هیمالیا به نظر برسد و دما مرتباً به زیر -40 درجه سانتیگراد می رسد.
کوهنوردان قبل از برخورد با دیواره شیب دار 50 درجه، سورتمه هایی با وزن بین 45 تا 60 کیلوگرم را در میان یخچال های طبیعی پر از شکاف حمل می کنند. بادها می توانند از 100 کیلومتر در ساعت تجاوز کنند و میزان موفقیت قله معمولاً حدود 50 درصد است. سیستم های طوفانی اغلب تیم ها را برای روزها بی حرکت می کنند و حتی کوهنوردان نخبه را مجبور می کنند تلاش های خود را کنار بگذارند.
2. کوه واشنگتن
کوه واشنگتن با ارتفاع 1917 متری ساده به نظر می رسد، اما خانه برخی از خشن ترین شرایط آب و هوایی روی زمین است. در سال 1934 سرعت باد 372 کیلومتر در ساعت که زمانی یک رکورد جهانی بود، در نزدیکی قله آن ثبت شد.
دما می تواند در عرض چند ساعت از ملایم به زیر صفر برسد و میانگین بارش برف سالانه بیش از 7 متر است. دید اغلب در شرایط تاریک تقریباً به صفر می رسد. ده ها نجات هر ساله به دلیل هیپوترمی یا بی جهتی اتفاق می افتد. کوهنوردان باتجربه اغلب وقتی پیش بینی تغییر می کند عقب نشینی می کنند و متوجه می شوند که این کوه چقدر سریع خصمانه می شود.
3. کوه رینیر
ارتفاع کوه رینیر 14000 پا است و از 26 یخچال بزرگ پشتیبانی می کند و آن را به یخبندان ترین قله در ایالات متحده تبدیل می کند. ترک ها می توانند بدون هشدار باز شوند، برخی از آنها بیش از 30 متر عمق دارند.
مسیرهای استاندارد مانند ناامیدی Cleaver به تجهیزات طناب، کرامپون و مهارت های سفر در یخچال های طبیعی نیاز دارند. خطر سقوط بهمن در اواخر بهار و اوایل تابستان به طور چشمگیری افزایش می یابد. حدود 10000 کوهنورد سالانه برای رینیر تلاش می کنند، اما بسیاری از آنها به دلیل طوفان های ناگهانی در اقیانوس آرام یا بیماری ارتفاع، که می تواند بدون هشدار قبلی در بالای 3000 متر رخ دهد، بازمی گردند.
4. کوه سنت الیاس
کوه سنت الیاس، که 5489 متر در نزدیکی مرز آلاسکا-کانادا برآمده است، تقریباً 5500 متر فاصله عمودی از سطح دریا دارد. تعداد کمی از کوه ها در این قاره به چنین تلاش مستمری نیاز دارند.
طوفان ها از خلیج آلاسکا با شدت وحشیانه وارد می شوند و برف سنگین و بادهای طوفانی را به همراه دارند. دما حتی در طول فصل صعود می تواند به زیر 30 درجه سانتیگراد کاهش یابد. دیواره های یخی شیب دار و دامنه های مستعد بهمن همه کوهنوردان به جز بسیار آموزش دیده را منصرف می کند. هنگامی که پنجره های آب و هوایی باریک به طور ناگهانی بسته می شوند، عقب نشینی رایج است.
5. کوه ویتنی
کوه ویتنی با ارتفاع 14000 پا، بلندترین قله در ایالات متحده است. مسیر اصلی 35 کیلومتر رفت و برگشت و بیش از 1900 متر ارتفاع دارد.
اگرچه در تابستان از نظر فنی فنی نیست، بیماری ارتفاع بسیاری از کوهنوردان بالای 3500 متر را تحت تاثیر قرار می دهد. مزارع برفی ممکن است تا ژوئن ادامه داشته باشد و خطر لغزش را افزایش دهد. مجوزها دسترسی روزانه را به شدت محدود می کنند، اما خستگی و کم آبی همچنان مشکلات رایجی هستند. حتی کوهنوردان باتجربه اغلب در نزدیکی آخرین فشار 2 مایلی زمانی که سردرد و حالت تهوع تشدید می شود، دور خود را می چرخانند.
6. هود را سوار کنید
کوه هود 3429 متر ارتفاع دارد و سالانه هزاران کوهنورد را به خود جذب می کند، اما دامنه های بالایی آن مهارت های جدی کوهنوردی را می طلبد. 300 متر آخر تا زمانی که به زوایایی که بیش از 45 درجه است، شیب دارند.
لغزش های سنگ و یخ خطرات دائمی هستند، به ویژه در نزدیکی دروازه های مروارید. چرخه های یخ و ذوب پل های برفی را بی ثبات می کند، در حالی که بادهای بیش از 80 کیلومتر در ساعت غیر معمول نیستند. هود علیرغم دسترسی از پورتلند، چندین قتل را در برخی فصول ثبت می کند. کوهنوردان با تجربه اغلب زمانی که شرایط به سرعت در نزدیکی خط الراس قله بدتر می شود، زود فرود می آیند.
7. گراند تتون
گرند تتون به ارتفاع 4199 متری می رسد و نیاز به صعود فنی بیشتری نسبت به یک پیاده روی ساده دارد. مسیر محبوب Owen-Spalding شامل بخش های در معرض دید است که نیاز به حفاظت طناب و حرکت دقیق پا دارند.
طوفان های بعد از ظهر در طول تابستان به سرعت توسعه می یابند و باعث ایجاد رعد و برق در بالای خط درخت می شوند. دما می تواند در عرض چند ساعت 15 درجه سانتیگراد تغییر کند. اگرچه کوتاه تر از بسیاری از غول های غربی است، اما دیوارهای گرانیتی شیب دار آن جای کمی برای خطا باقی می گذارد. حتی کوهنوردان با اعتماد به نفس زمانی که ابرها جمع می شوند یا مسیریابی بر روی یال های هوایی آن نامشخص می شود عقب نشینی می کنند.
8. کوه شستا
کوه شستا 13000 فوت ارتفاع دارد و به طرز شگفت انگیزی از مناظر کالیفرنیای شمالی بلند شده است. کوهنوردان اغلب از بهمن گولچ صعود می کنند و با یک فشار نزدیک به 2200 متر می رسند.
برف و یخ بر بیشتر مسیر غالب است و خطر ریزش بهمن بین آوریل و ژوئن به اوج خود می رسد. باد در قله ها می تواند از 110 کیلومتر در ساعت تجاوز کند که باعث ایجاد باد شدیدی می شود. اگرچه سالانه هزاران نفر از شستا استفاده می کنند، خستگی و ارتفاع بالای 3600 متر اغلب آنها را مجبور به عقب نشینی قبل از امتداد نهایی Misery Hill می کند.
9. منقار بلند
قله لانگز به 4346 متر می رسد و به دلیل مسیر سوراخ کلید، یک سفر رفت و برگشت 15 مایلی که شامل یک صعود شیب دار است، مشهور است. چیزی که به عنوان پیاده روی آغاز می شود به تاقچه های آشکار و تراورس های باریک تبدیل می شود.
طوفان های بعد از ظهر در تابستان رایج است و رعد و برق خطری جدی در ارتفاع بالای 3000 متر ایجاد می کند. برف می تواند تا ماه جولای ادامه داشته باشد. حدود نیمی از تلاش‌ها برای رسیدن به قله به دلیل آب و هوا یا خستگی با شکست مواجه می‌شوند. بسیاری از کوهنوردان پس از جسارت در مسیر شیب دار Homestretch فراتر به Keyhole باز می گردند.
10. کوه کتهدین
کوه کاتهدین 1606 متر ارتفاع دارد و انتهای شمالی مسیر آپالاچی را نشان می دهد. خط الراس لبه چاقوی آن تقریباً یک مایل امتداد دارد و از هر دو طرف آن ریزش های دیدنی وجود دارد.
وزش باد اغلب از 80 کیلومتر در ساعت فراتر می رود و مه غلیظ می تواند دید را در عرض چند دقیقه از بین ببرد. شیب در مسیرهای محبوب بیش از 1200 متر در زمین های ناهموار است. حتی کوهنوردان باتجربه هنگام عبور از ستون باریک آن احساس می کنند که در معرض دید قرار می گیرند. گرانیت لغزنده و طوفان های ناگهانی اغلب کوهنوردان را متقاعد می کنند که قبل از رسیدن به قله باکستر به عقب برگردند.
11.K2
K2 آلاسکا، واقع در رشته کوه دورافتاده سنت الیاس، بسیار کمتر از همنام پاکستانی خود شناخته شده است، اما کمتر ترسناک نیست. دیوارهای یخی شیب دار و زمین های مختلط آن به تکنیک آلپ پیشرفته نیاز دارد.
دسترسی به یک سفر طولانی در سراسر یخچال طبیعی نیاز دارد و عملیات نجات به دلیل انزوا بسیار دشوار است. دمای هوا به طور منظم به زیر 25- درجه سانتیگراد می رسد، حتی در فصل های بالا. خطر ریزش بهمن و الگوهای آب و هوایی ناپایدار باعث می‌شود که بسیاری از اکسپدیشن‌ها قبل از شروع به شیب‌های بالا عقب‌نشینی کنند. فقط کوهنوردان با مهارت بالا این هدف را انجام می دهند.
سایر پست های وبلاگ که ممکن است دوست داشته باشید
