عواقب ماندن بیش از حد ویزا که اکثر آمریکایی ها تا زمانی که خیلی دیر نشده جدی نمی گیرند

ممکن است از شرکت های ذکر شده در این پست درآمد یا محصولاتی کسب کنیم. به این معنی که اگر روی لینک کلیک کنید و کالا را خریداری کنید، کمیسیون کوچکی دریافت می کنم بدون هیچ هزینه اضافی برای شما… شما فقط به تکمیل صندوق سفر خانواده ما کمک می کنید.

بی گناه شروع می شود. شما در ایتالیا هستید. 90 روز شما در منطقه شینگن از نظر فنی به پایان رسیده است، اما شما یک آپارتمان شگفت انگیز پیدا کردید، آب و هوا عالی است و شما آماده ترک نیستید. راستی یک هفته دیگر چیست؟

یا با ویزای توریستی 30 روزه در تایلند هستید، اما آنقدر آرام بوده اید که تقویم را گم کرده اید. در 34 ام متوجه می شوید که باید چهار روز پیش می رفتید.

این شرایط هر ساله برای هزاران آمریکایی اتفاق می افتد. اکثر آنها نمی دانند که واقعاً چه چیزی را تحریک کرده اند.

چرا آمریکایی ها این خطر را دست کم می گیرند؟

چندین عامل فرهنگی و ساختاری باعث می شود که آمریکایی ها تاریخ های ویزا را تقریبی در نظر بگیرند:

• پاسپورت آمریکایی یکی از قدرتمندترین پاسپورت های جهان است: آمریکایی ها عادت دارند بدون نیاز به ویزا یا مهر ساده در مرز به اکثر کشورها برسند. این فرضیه را افزایش می دهد که قوانین سفر انعطاف پذیر هستند.
• ویزا در بدو ورود و ورود بدون ویزا به این معنی است که آمریکایی ها به ندرت روند رسمی ویزا را با دستورالعمل های صریح در مورد عواقب آن انجام می دهند.
• عواقب فوری ماندن طولانی‌تر در بسیاری از کشورها به هیچ وجه قابل مشاهده نیست: شما به زندگی عادی خود ادامه می‌دهید، کارت شما کار می‌کند، کسی در خانه شما را نمی‌زند. عواقب آن بعداً، در مرز، در خروجی می آید.
• فرهنگ سفر در رسانه های اجتماعی تمایل دارد اقامت های طولانی مدت را رمانتیک کند و به ندرت در مورد چارچوب قانونی حاکم بر آنها بحث می کند.

نتیجه شکاف بزرگی بین نحوه درک آمریکایی‌ها از قوانین ویزا و نحوه اجرای جدی دولت‌های خارجی است.

تله اقامت بیش از حد در منطقه شنگن

منطقه شینگن (27 کشور اروپایی که یک سیاست مرزی مشترک دارند) به آمریکایی ها اجازه می دهد تا 90 روز در یک دوره 180 روزه بدون ویزا بمانند. این معمولاً به دو صورت اشتباه درک می شود:

• سوء تفاهم 1: بسیاری از مسافران بر این باورند که 90 روز هر بار که آنها را ترک می کنند و به یک کشور شینگن بازمی گردند، بازنشانی می شود. اینطوری نیست. دوره چرخشی 180 روزه تمام روزهای شما را در هر کشور شینگن جمع آوری می کند.
• سوء تفاهم 2: جابجایی بین کشورهای شینگن چیزی را گسترش یا بازیابی نمی کند. آلمان، فرانسه، ایتالیا، اسپانیا و هلند همگی یک منطقه برای اهداف شمارش هستند.

عواقب ماندن طولانی مدت در شینگن:

• جریمه های خروج از کشور، که بسته به کشور متفاوت است: آلمان و فرانسه تمایل به اعمال جریمه های تهاجمی تری دارند. کشورهای دیگر کمتر
• ممنوعیت ورود مجدد به منطقه شنگن از 1 تا 5 سال بسته به مدت اقامت و کشور
• سابقه ای در سیستم اطلاعات شینگن (SIS) که شما را در هر گذرگاه مرزی شینگن در طول مدت ممنوعیت نشان می دهد.
• عوارض احتمالی برای درخواست های آتی ویزای شینگن به دلیل افشای سابقه اقامت بیش از حد به مقامات مهاجرت

افرادی که می خواهند مدت طولانی را در اروپا بگذرانند به طور قانونی نیاز به ویزای ملی از یک کشور خاص دارند، این بدان معنا نیست که شینگن به آنها دسترسی نامحدود می دهد.

مجازات اقامت بیش از حد در آسیای جنوب شرقی بر اساس کشور

آسیای جنوب شرقی منطقه مهم دیگری است که اقامت طولانی مدت آمریکایی ها در آن متمرکز شده است، تا حدی به این دلیل که چندین کشور ورود را آسان کرده اند و تا حدی به این دلیل که سبک زندگی به اقامت طولانی مدت کمک می کند.

تایلند:

• جریمه 500 بات به ازای هر روز اضافه اقامت (تقریباً 14 دلار آمریکا)، با محدودیت 20000 بات (560 دلار آمریکا)
• اقامت کمتر از 90 روز بدون بازداشت مهاجرتی معمولاً منجر به جریمه در فرودگاه و اجازه ورود مجدد می شود.
• اقامت بیش از 90 روز، یا اگر در داخل کشور به دلیل اقامت طولانی‌تر دستگیر شود، بسته به مدت زمان، تبعید و محرومیت از 1 تا 10 سال را در پی خواهد داشت.
• سابقه اخراج مشخص شده در سیستم مهاجرت تایلند می تواند حتی پس از انقضای ممنوعیت بر ورود آینده تأثیر بگذارد.

اندونزی (بالی):

• جریمه تقریباً 20 دلار آمریکا به ازای هر روز باقی ماندن، قابل پرداخت در هنگام خروج
• باقی ماندن قابل توجه ممکن است منجر به بازداشت در یک مرکز بازداشت مهاجرت در حین پردازش مدارک شود.
• امکان اخراج و ممنوعیت اقامت طولانی مدت

ویتنام:

• سخت تر از تایلند: جریمه ها و الزامات اجباری ثبت نام مجدد
• بازداشت و اخراج برای اقامت بیشتر از چند روز بیشتر از تایلند است
• ممنوعیت ورود از 1 تا 3 سال برای اخراجانی که مدت زمان خود را بیشتر می‌گذرانند رایج است

سابقه اخراج چه تأثیری بر سفرهای آینده دارد؟

این قسمتی است که انتزاعی به نظر می رسد تا زمانی که در یک دفتر مهاجرت خارجی نشسته اید و یک افسر چیزی را روی صفحه نمایش خود می خواند که در مورد شما صدق نمی کند.

سابقه اخراج یا خروج اجباری:

• در سیستم کشور مبدا علامت گذاری شده است و بر ورود مجدد آینده به آن کشور، گاهی اوقات به طور دائم، تأثیر می گذارد.
• از طریق قراردادهای تبادل اطلاعات دوجانبه می توان آن را با سایر کشورها به اشتراک گذاشت.
• این باید در درخواست‌های ویزای بسیاری از کشورها، از جمله ویزاهای E-3، H-1B، و سایر ویزاهای ایالات متحده برای اتباع خارجی، و در درخواست‌های ویزای شینگن که در مورد نقض‌های مهاجرتی گذشته سؤال می‌کنند، افشا شود.
• ممکن است بر برنامه‌های مسافران معتمد تأثیر بگذارد: ثبت‌نام یا تمدید ورود جهانی ممکن است بر اساس تخلفات مهاجرتی رد یا لغو شود

برای آمریکایی‌هایی که اغلب برای کار سفر می‌کنند یا ممکن است در آینده برای ویزای طولانی‌مدت درخواست دهند، سابقه اخراج مجموعه‌ای از عوارض را ایجاد می‌کند که سال‌ها طول می‌کشد.

دفاع “من نمی دانستم” و چرا کار نمی کند

قانون مهاجرت بر اساس این اصل عمل می کند که شرکت کنندگان مسئول دانستن شرایط پذیرش خود هستند. هنگامی که هنگام ورود مهری در پاسپورت شما گذاشته می شود، معمولا نشان دهنده مدت اقامت مجاز شماست. زمانی که ویزا صادر می شود، تاریخ انقضا روی آن درج می شود.

ندانستن تاریخ انقضا در هیچ حوزه قضایی که در اینجا اهمیت دارد، دفاع قانونی نیست.

استدلال های رایج (و ناموفق) ارائه شده توسط مسافران:

• “ویزای من گفت که در تاریخ خاصی منقضی شده است، اما من متوجه نشدم که باید آن روز را ترک کنم” – بله، دقیقاً به این معنی است
• “من فکر کردم 90 روز تنظیم مجدد زمانی که من به یکی دیگر از کشورهای شینگن عبور”; اینطوری نیست.
• “من مریض بودم و قادر به سفر نبودم”: اسناد فوریت های پزشکی در صورت ارائه سریع و رسمی گاهی اوقات می تواند منجر به چشم پوشی از جریمه شود، اما نیاز به اقدام پیشگیرانه دارد، بدون اینکه منتظر رفع آن در زمان عزیمت باشید.
• “من فقط حسابش را از دست دادم”: رایج ترین توضیح و توضیحی که کمترین همدردی را از سوی مقامات مهاجرت ایجاد می کند.

چگونه کشورها داده های طولانی مدت را با ایالات متحده به اشتراک می گذارند

گمرک و حفاظت مرزی ایالات متحده اقامت طولانی مدت آمریکایی ها در خارج از کشور را از طریق داده های ورود و خروج به اشتراک گذاشته شده توسط کشورهای شریک ردیابی می کند. ایالات متحده از بسیاری از کشورها ثبت نام خروج دریافت می کند. اگر سوابق خروج شما نشان می‌دهد که پس از مدت مجاز ترک کرده‌اید، می‌توان آن را در سیستم‌های CBP علامت‌گذاری کرد.

مفاهیم عملی:

• کشورهای دارای سیستم های مرزی بیومتریک پیشرفته (اتحادیه اروپا، بریتانیا، استرالیا، نیوزلند، ژاپن، کره جنوبی) داده های قوی دارند که نسبتاً سریع به مقامات ایالات متحده می رسد.
• وضعیت ورود جهانی یا مسافر مورد اعتماد شما ممکن است پس از ورود مجدد به ایالات متحده پس از اقامت در خارج از کشور بررسی شود.
• در صورتی که سوابق CBP موارد نقض مهاجرت بین المللی را نشان دهد، ممکن است روند تمدید ویزای وزارت امور خارجه تحت تأثیر قرار گیرد

این ایده که آنچه در خارج از کشور اتفاق می‌افتد، در خارج از کشور باقی می‌ماند، برای آمریکایی‌ها در کشورهایی که قراردادهای پیچیده اشتراک‌گذاری داده‌ها را دارند، به طور فزاینده‌ای منسوخ شده است.

اگر بیشتر از زمان لازم در آنجا مانده اید چه کاری انجام دهید

اگر در اواسط سفر متوجه شدید که اقامت مجاز خود را پشت سر گذاشته اید، درخت تصمیم واقعی در اینجا آمده است:

• در اکثر کشورها کمتر از 48 ساعت بمانید: فورا ترک کنید. منتظر نمانید تا ببینید آیا چیزی اتفاق می افتد. اقامت های کوتاه مدت در بسیاری از کشورها جریمه ای در هنگام خروج دارد، اما ممنوعیتی ندارد. هر چه بیشتر صبر کنید، نتیجه بدتر خواهد بود.
• اقامت طولانی تر، هنوز جلسه ای برای مهاجرت وجود ندارد: به اداره مهاجرت کشوری که در آن هستید بروید و داوطلبانه گزارش دهید. این تقریباً همیشه نتیجه بهتری نسبت به گرفتار شدن دارد. اعلام داوطلبانه معمولاً منجر به جریمه و خروج تحت نظارت می شود. دستگیر شدن باعث ایجاد مراحل اخراج می شود.
• اقامت بیش از حد قابل توجه با پرواز رزرو شده بازگشت به خانه: قبل از اقدام به خروج با یک وکیل مهاجرت در کشور مقصد تماس بگیرید. برخی از کشورها یک فرآیند رسمی “عفو” برای افرادی که بیش از حد اقامت می کنند و آن را اعلام می کنند، دارند. تلاش برای خروج از یک ایست بازرسی مرزی استاندارد با اقامت بیش از حد طولانی ممکن است منجر به بازداشت شود.
• اگر متوقف شده اید: بلافاصله با سفارت یا کنسولگری ایالات متحده تماس بگیرید. آنها نمی توانند شما را از عواقب قانونی رهایی بخشند، اما می توانند لیستی از وکلای محلی را در اختیار شما قرار دهند، به بستگان شما اطلاع دهند و بر شرایط بازداشت شما نظارت کنند.

چگونه از این وضعیت به طور کامل اجتناب کنیم

این واقعا ساده است، که باعث می شود بسیاری از مردم آن را از دست بدهند ناامید کننده است:

• تاریخ انقضای ویزای خود و تاریخ خروج ضروری را در تقویم تلفن خود در روز ورود، با یک هشدار 7 روزه از قبل بنویسید. تاریخ انقضا نیست: آخرین روز واقعی که از نظر قانونی مجاز به حضور در کشور هستید.
• قبل از هر سفری به اروپا، ماشین حساب شینگن را بدانید. اتحادیه اروپا یک ماشین حساب رسمی شینگن آنلاین دارد – قبل از رزرو هر چیزی از آن استفاده کنید.
• اگر می‌خواهید بیشتر بمانید، لطفاً قبل از منقضی شدن مجوز فعلی‌تان، درخواست تمدید کنید. اکثر کشورها دارای یک فرآیند تمدید رسمی هستند. نتیجه تضمین شده نیست، اما درخواست قبل از مهلت مقرر، شما را در موقعیت قانونی کاملاً متفاوتی نسبت به اقامت بیش از حد خود قرار می دهد.
• درباره قوانین خاص هر کشور در برنامه سفر خود تحقیق کنید، نه فقط عنوان وضعیت بدون ویزا. مدت اقامت مجاز، امکانات تمدید و قوانین جابه‌جایی بین کشورها در یک سفر چند مقصدی بر وضعیت حقوقی شما تأثیر می‌گذارد.

آزادی سفر با پاسپورت ایالات متحده فوق العاده است و ارزش محافظت دارد. مهلت ماندن ویزا یکی از قابل اجتناب ترین راه ها برای محدود کردن آن است.

مرتبط