چرا این 10 کشور برای زنان خطرناک تر از آن چیزی هستند که فکر می کنید؟

ممکن است از شرکت های ذکر شده در این پست درآمد یا محصولاتی کسب کنیم. به این معنی که اگر روی لینک کلیک کنید و کالا را خریداری کنید، کمیسیون کوچکی دریافت می کنم بدون هیچ هزینه اضافی برای شما… شما فقط به تکمیل صندوق سفر خانواده ما کمک می کنید.

رتبه بندی ایمنی جهانی اغلب واقعیت های پیچیده را به ویژه برای زنان مسطح می کند. ارقام رسمی جرم و جنایت به ندرت منعکس کننده فقدان گزارش، انگ اجتماعی یا عدم اجرای قانون است که خطرات روزمره را تشکیل می دهد. در بسیاری از مکان‌ها، زنان روال‌ها، لباس‌ها، حمل‌ونقل و برنامه‌های کاری را برای ایمن ماندن تطبیق می‌دهند – هزینه‌هایی که در شاخص‌های گسترده قابل مشاهده نیستند. این مقاله به بررسی ده کشوری می‌پردازد که اغلب به‌عنوان قابل مدیریت یا از نظر فرهنگی جذاب تلقی می‌شوند، اما خطرات نادیده گرفته‌شده‌ای برای زنان دارند. هر بخش از ساختار یکسانی پیروی می‌کند و زمینه اجتماعی را با شاخص‌های عددی ترکیب می‌کند تا توضیح دهد که چرا ادراک و تجربه زیسته اغلب متفاوت هستند.

1. هند

رشد سریع شهری هند، خطرات جنسیتی را پنهان می کند. بررسی های ملی نشان می دهد که بین 30 تا 33 درصد از زنان در طول زندگی خود خشونت فیزیکی یا جنسی را تجربه می کنند، اما کمتر از 10 درصد موارد را گزارش می کنند. شهرها حدود 55 درصد موارد ثبت شده را تشکیل می دهند و آزار و اذیت در حمل و نقل عمومی تقریباً 40 درصد از زنانی را که به صورت هفتگی سفر می کنند تحت تأثیر قرار می دهد. میزان محکومیت برای جرایم جنسی کمتر از 30 درصد است و میانگین مدت پرونده ها بیش از سه سال است. انگ اجتماعی و فشار خانواده باعث دلسردی گزارش‌دهی می‌شود، در حالی که پلیس نابرابر شکاف‌هایی را در پاسخ ایجاد می‌کند. در نتیجه، بسیاری از زنان حرکت روزانه خود را بر اساس محدودیت های ایمنی برنامه ریزی می کنند تا گزینه ها.

2. آفریقای جنوبی

آفریقای جنوبی یکی از بالاترین نرخ های خشونت مبتنی بر جنسیت را در جهان دارد. برآوردها نشان می دهد که بین 35 تا 40 درصد از زنان با سوء استفاده فیزیکی یا جنسی مواجه می شوند، در حالی که داده های پلیس نشان می دهد که کمتر از 1 مورد از هر 9 تجاوز گزارش شده است. نرخ جرایم جنسی بیش از 130 واقعه در هر 100000 نفر در سال است و خشونت شریک جنسی تقریباً 50٪ موارد را تشکیل می دهد. اگرچه قوانین قوی هستند، اما میزان محکومیت همچنان نزدیک به 25٪ است. نابرابری زیاد، سوء مصرف الکل و پاسخ آهسته اضطراری که اغلب بیش از 20 دقیقه در شهرداری ها طول می کشد، خطر روزانه را برای زنان تشدید می کند.

3. برزیل

زندگی عمومی پر جنب و جوش برزیل با خطرات قابل توجهی برای زنان در تضاد است. نظرسنجی‌ها گزارش می‌دهند که حدود 27 تا 30 درصد از زنان خشونت را تجربه می‌کنند، اما نرخ گزارش‌دهی کمتر از 20 درصد است. شهرهای بزرگ تقریباً 60 درصد از سوابق تجاوز جنسی را تشکیل می دهند و نرخ زن کشی نزدیک به 1.2 در هر 100000 زن در سال است. قوانین حفاظتی وجود دارد، اما اجرای آنها بر اساس ایالت متفاوت است و در حدود 40 درصد موارد، دستورات بازدارنده نقض می شود. آزار و اذیت خیابانی به طور گسترده ای عادی شده است، و زنان را مجبور می کند که دائماً لباس ها، مسیرها و برنامه ها را برای کاهش قرار گرفتن در معرض ارزیابی کنند.

4. مکزیک

تصویر امنیتی مکزیک به شدت بر اساس جنسیت مغرضانه است. تقریباً 34 درصد از زنان گزارش می دهند که در طول زندگی خود قربانی خشونت شده اند، در حالی که زنان کشی به طور متوسط ​​بین 10 تا 11 مرگ در روز در سراسر کشور است. تنها حدود 15 درصد از جرایم جنسی گزارش شده است که عمدتاً به دلیل بی اعتمادی به پلیس است. مناطق مرزی و شهری بیشترین بروز را نشان می دهند که تقریباً 65 درصد موارد را نشان می دهد. بررسی ها کند هستند و نرخ تفکیک کمتر از 20 درصد است. ترکیبی از جنایات سازمان یافته، تعقیب ضعیف و تحمل اجتماعی، خطری مداوم و دست کم گرفته شده برای زنان ایجاد می کند.

5. مصر

مصر اغلب محافظه کار اما با ثبات در نظر گرفته می شود، اما زنان با آزار و اذیت گسترده مواجه هستند. مطالعات نشان می دهد که بیش از 85 درصد از زنان از آزار عمومی رنج می برند، اگرچه کمتر از 5 درصد آن را گزارش کرده اند. گزارش‌های تجاوز جنسی بسیار کم است و پیگرد قانونی نادر است. فضاهای عمومی تقریباً 70 درصد از حوادث را تشکیل می دهند، به ویژه مراکز حمل و نقل شلوغ. اصلاحات قانونی وجود دارد، اما احساس گناه اجتماعی و ترس از انتقام، شکایت ها را سرکوب می کند. برای بسیاری از زنان، تحرک روزانه مستلزم نظارت مداوم به جای راحتی یا آزادی است.

6. ترکیه

موقعیت مرکز منطقه ای ترکیه خطرات فزاینده ای را برای زنان پنهان می کند. تقریباً 38 درصد خشونت فیزیکی یا جنسی را گزارش می‌کنند که بیش از نیمی از موارد آزار خانگی را شامل می‌شود. ارقام مربوط به زنان کشی حدود 300 مرگ در سال در نوسان است. نرخ گزارش دهی زیر 20 درصد باقی می ماند زیرا دستورات حفاظتی به طور مداوم اجرا نمی شوند. در مناطق شهری واکنش پلیس سریع‌تر است، اما مناطق روستایی تا 35 درصد عقب‌تر هستند. فشارهای فرهنگی و تاخیرهای قضایی باعث کاهش اعتماد به سیستم هایی می شود که برای حمایت از زنان طراحی شده اند.

7. کلمبیایی

بهبود شهرت امنیتی کلمبیا تهدیدات جنسیتی را پنهان می کند. حدود 32 درصد از زنان خشونت را گزارش می کنند، در حالی که گزارش های تجاوز جنسی نزدیک به 15 درصد باقی مانده است. مناطق متاثر از درگیری تقریباً 45٪ موارد را تشکیل می دهند و جابجایی آسیب پذیری را افزایش می دهد. نرخ زن کشی به 1 در هر 100000 زن در سال نزدیک می شود. راه های قانونی وجود دارد، اما کند است و حجم پرونده ها بیش از دو سال است. عادی سازی اجتماعی آزار و اذیت، مرزهای ایمنی را بیشتر محو می کند.

8. پاکستان

پاکستان خطرات قابل توجهی دارد که توسط موانع اجتماعی و قانونی تعیین می شود. بررسی‌ها نشان می‌دهد که بین 28 تا 30 درصد از زنان خشونت را تجربه می‌کنند، اگرچه نرخ گزارش‌دهی کمتر از 5 درصد است. قتل های ناموسی سالانه باعث مرگ صدها نفر می شود که میزان محکومیت آنها کمتر از 10 درصد است. آزار خانگی بر آمار غالب است و تقریباً 70 درصد از حوادث را شامل می شود. سرپناه های محدود، اغلب به ازای هر چند میلیون ساکن، یکی، گزینه های فرار را محدود می کند. انگ فرهنگی و ضعف اجرای قانون خطرات روزمره را تشدید می کند.

9. فیلیپین

علیرغم تصویری دوستانه، فیلیپین خطرات قابل توجهی را برای زنان نشان می دهد. حدود 20 تا 25 درصد خشونت را گزارش می کنند، در حالی که تنها 1 مورد از هر 5 مورد به مقامات می رسد. مراکز شهری حدود 60 درصد از جرایم جنسی را تشکیل می دهند. آزار و اذیت آنلاین به شدت در حال افزایش است و تقریباً 30 درصد از زنان جوان را هر ساله تحت تأثیر قرار می دهد. راه‌حل‌های قانونی وجود دارد، اما دادگاه‌های کند و خدمات محدود قربانیان، کارایی را کاهش می‌دهند و زنان را مجبور می‌کنند که امنیت خود را خودشان مدیریت کنند.

10. پرو

پرو با خشونت ریشه دار علیه زنان مبارزه می کند. تقریباً 40 درصد موارد سوء استفاده را در طول زندگی خود گزارش می دهند و نرخ زن کشی حدود 1.3 در هر 100000 زن است. تنها حدود 18 درصد از حملات گزارش شده و دستورات حفاظتی در حدود 35 درصد موارد نقض شده است. مناطق روستایی با تأخیر در پاسخگویی مواجه هستند که گاهی اوقات بیش از 24 ساعت است. به حداقل رساندن فرهنگی سوء استفاده و شبکه های حمایتی محدود، بسیاری از زنان را علیرغم حمایت های قانونی در معرض دید قرار می دهد.

سایر پست های وبلاگ که ممکن است دوست داشته باشید