ممکن است از شرکت های ذکر شده در این پست درآمد یا محصولاتی کسب کنیم. به این معنی که اگر روی لینک کلیک کنید و کالا را خریداری کنید، کمیسیون کوچکی دریافت می کنم بدون هیچ هزینه اضافی برای شما… شما فقط به تکمیل صندوق سفر خانواده ما کمک می کنید.
برخی از پل های آمریکایی همچنان مسافران را به دردسر می اندازند، نه به این دلیل که ناامن هستند، بلکه به این دلیل که سن، مقیاس و قرار گرفتن در معرض آنها آسایش انسان را به چالش می کشد. بسیاری از آنها دهه‌ها پیش برای داشتن ترافیک سبک‌تر، وسایل نقلیه کمتر و سرعت کمتر ساخته شده‌اند. با گذشت زمان، باد مداوم، آب، ارتعاشات و استفاده زیاد، شهرت ترسناک آن را افزایش داده است. ارتفاع، طول، ساختار قابل مشاهده و عایق نقش روانی ایفا می کند. در زیر دوازده پل قدیمی آمریکایی وجود دارد که با وجود تعمیر و نگهداری و بازرسی مداوم، اغلب حتی رانندگان باتجربه را هم عصبی می کنند.
1. پل مکیناک: میشیگان
پل مکیناک که در سال 1957 افتتاح شد، تقریباً 5 مایل در سراسر تنگه مکیناک قرار دارد و حدود 200 فوت از سطح آب بلند می شود. قدمت آن در خطوط فولادی مشهود است، جایی که رانندگان می توانند حرکت دریاچه میشیگان را در زیر تماشا کنند. سرعت باد غالباً از 30 مایل در ساعت فراتر می رود و نوسان قابل توجهی را ایجاد می کند که در داخل وسایل نقلیه احساس می شود. این پل روزانه بیش از 11000 وسیله نقلیه را حمل می کند که بسیار بیشتر از آنچه در ابتدا برنامه ریزی شده بود. قرار گرفتن در معرض طولانی مدت، آب های آزاد و ارتفاع قابل مشاهده با هم باعث ایجاد اضطراب می شوند و برخی از رانندگان را به استفاده از خدمات اسکورت به جای عبور به تنهایی سوق می دهد.
2. پل خلیج چساپیک: مریلند
پل خلیج چساپیک که در سال 1952 تکمیل شد، تقریباً 4.3 مایل بر روی آب های آزاد قرار دارد و ارتفاع آن به 186 فوت می رسد. برای ترافیک اواسط قرن بیستم ساخته شده است و اکنون سالانه بیش از 27 میلیون گذرگاه خودرو را پشتیبانی می کند. خطوط باریک و پیچ های تند باعث افزایش استرس به خصوص در هنگام باد یا باران می شود. مه اغلب دید را کاهش می دهد و تنش را افزایش می دهد. علیرغم پیشرفت‌ها، سن، ازدحام زیاد و قرار گرفتن در معرض آب و هوای ساحلی، عبور از آن را از نظر ذهنی برای بسیاری از مسافران، به‌ویژه مسافرانی که با پل‌های طولانی ناراحت‌کننده هستند، ایجاد کرده است.
3. پل هفت مایلی: فلوریدا
پل هفت مایلی که در ابتدا در سال 1912 ساخته شد و در سال 1982 جایگزین شد، نزدیک به 6.8 مایل در سراسر اقیانوس باز است. آب بدون وقفه بصری رانندگان را احاطه می کند و باعث بی نظمی می شود. نرده‌های محافظ کم، شانه‌ها حداقل و توقف‌های اضطراری محدود هستند. سرعت باد در طول طوفان می تواند از 40 مایل در ساعت تجاوز کند. روزانه حدود 9000 وسیله نقلیه تردد می کنند. حتی با مدرن‌سازی، انزوا، طول و قدمت پل باعث نگرانی مسافرانی می‌شود که از قرار گرفتن طولانی‌مدت در آب‌های عمیق ناراحت هستند.
4. پل رویال گرج: کلرادو
پل رویال گرج که در سال 1929 تکمیل شد، حدود 955 فوت بالاتر از رودخانه آرکانزاس قرار دارد. طول سیستم تعلیق تقریباً 1260 فوت است و تنها در هفت ماه ساخته شده است. این پل که اکنون محدود به عابران پیاده است، همچنان در بادهای بیش از 50 مایل در ساعت می چرخد. سن آن از طریق ارتعاش و نرده های باز که هیچ مانع بصری در برابر سقوط ایجاد نمی کند، احساس می شود. ارتفاع بسیار زیاد همراه با حرکات قابل مشاهده، عبور را از نظر احساسی برای بازدیدکنندگان، به ویژه کسانی که به سرگیجه حساس هستند، چالش برانگیز می کند.
5. Deception Pass Bridge: واشنگتن
پل گذر فریب که در سال 1935 ساخته شد، 180 فوت بالاتر از جزر و مدهای متحرک است. دهانه فولادی 1487 فوتی دو جزیره را به هم متصل می کند و روزانه بیش از 20000 وسیله نقلیه را جابجا می کند. گذرگاه‌های باریک عابر پیاده نزدیک به خطوط ترافیکی هستند که بر این ناراحتی می‌افزایند. بادها اغلب از 35 مایل در ساعت تجاوز می کنند که از گردنه عبور می کنند، در حالی که مه دید را محدود می کند. قدمت پل، غرش آب در زیر و ارتعاش دائمی با هم ترکیب می‌شوند تا بر حواس غلبه کنند و عبور را عمیقاً ناآرام کنند.
6. گذرگاه دریاچه پونچارترین: لوئیزیانا
دریاچه پونتچارترین کازوی که در سال 1956 افتتاح شد، 23.83 مایل در آب های آزاد امتداد دارد و آن را به یکی از طولانی ترین پل های جهان تبدیل می کند. در نیمه راه زمین برای بیش از 10 دقیقه رانندگی ناپدید می شود. این پل روزانه بیش از 40000 وسیله نقلیه را پشتیبانی می کند و فقط 16 فوت بالاتر از دریاچه قرار دارد. مه و طوفان نقاط دیدنی بصری را محو می کنند. سن، طول و ایزوله بودن آن باعث می شود که بسیاری از رانندگان در هنگام عبور احساس به دام افتادن کنند.
7. Verrazzano-Narrows Bridge: نیویورک
پل Verrazzano-Narrows که در سال 1964 تکمیل شد، 4260 فوت بین برج ها قرار دارد و 228 فوت بالاتر از بندر قرار دارد. این خودرو که قبل از حجم ترافیک مدرن طراحی شده است، اکنون روزانه تقریبا 200000 وسیله نقلیه را حمل می کند. بادهای متقابل شدید و تغییرات تند ارتفاع، احساس ارتفاع را تقویت می کند. در هنگام کاهش سرعت ترافیک، رانندگان برای مدت طولانی در بالای سطح آب معلق می مانند. سن، مقیاس و حرکت مداوم آن به اضطراب کمک می کند، به ویژه در کسانی که از ارتفاع ناراحت هستند.
8. پل سنت جانز: اورگان
پل سنت جانز که در سال 1931 افتتاح شد، حدود 400 فوت بالاتر از رودخانه ویلامت قرار دارد. طراحی سیستم تعلیق گوتیک آن 2067 فوت طول دارد و مهندسی اولیه خودرو را منعکس می کند. خطوط باریک و شیب های دسترسی با استانداردهای مدرن تند هستند. روزانه حدود 32000 وسیله نقلیه تردد می کنند. قرار گرفتن در معرض باد و ارتفاع قابل مشاهده باعث تشدید ناراحتی می شود. علیرغم بهبودهای لرزه ای، قدمت پل و افت عمودی چشمگیر همچنان رانندگان ناآشنا با گذرگاه های مرتفع را نگران می کند.
9. پل طاق کانیون کولد اسپرینگ: کالیفرنیا
پل طاقی Cold Spring Canyon که در سال 1963 تکمیل شد، 1217 فوت طول دارد و نزدیک به 700 فوت از کف دره بلند می شود. وسایل نقلیه با سرعت بیش از 55 مایل در ساعت با شانه های محدود از بزرگراه عبور می کنند. طراحی باز نماهایی بدون وقفه از افت زیر را ارائه می دهد و حفاظت بصری کمی را به جا می گذارد. علیرغم تقویت ساختاری، سن آن همراه با سرعت، ارتفاع و قرار گرفتن در معرض، عبور را از نظر روانی شدید می کند، به ویژه برای رانندگان حساس به ارتفاع.
10. پل گلدن گیت: کالیفرنیا
پل گلدن گیت که در سال 1937 افتتاح شد، 8981 فوت طول دارد و 746 فوت بالاتر از اقیانوس آرام است. بادها اغلب از سرعت 30 مایل در ساعت تجاوز می کنند و مه غلیظ اغلب دید را کاهش می دهد. این پل روزانه بیش از 112000 وسیله نقلیه را حمل می کند. سن آن توسط ارتعاشات، سر و صدا و عناصر فولادی قابل مشاهده است. در حالی که نمادین است، ترکیبی از قرار گرفتن در معرض آب و هوا، حرکت مداوم و ارتفاع زیاد، عبور از عبور را برای بسیاری از مسافران استرس زا می کند.
11. Huey P. Long Bridge: لوئیزیانا
پل Huey P. Long که در سال 1935 تکمیل شد، از رودخانه می سی سی پی در ارتفاع 135 فوتی بالاتر از آب عبور می کند. این خودرو که در ابتدا با خطوط باریک ساخته شده بود، اکنون پس از گسترش خود روزانه بیش از 60000 وسیله نقلیه را جابجا می کند. ترافیک شدید بار باعث افزایش ارتعاشات و سر و صدا می شود. علیرغم مدرن‌سازی، قدمت پل، ترافیک سنگین و امتداد وسیع رودخانه، گذرگاهی از نظر ذهنی سخت ایجاد می‌کند، به‌ویژه در ساعات اوج سفر که ازدحام بیشتر است.
12. پل برانکس-وایتستون: نیویورک
پل برانکس-وایتستون که در سال 1939 افتتاح شد، 3770 فوت طول دارد و 150 فوت بالاتر از رودخانه شرقی قرار دارد. حرکات اولیه مربوط به باد نیاز به تقویت ساختاری داشت. امروزه، روزانه به بیش از 120000 خودرو خدمات رسانی می کند. وزش بادهای متقابل شدید و ارتعاشات ترافیکی مداوم همچنان مشاهده می شود. اگرچه بهبود یافته است، اما سن، نوردهی و حجم ترافیک همچنان آن را ترسناک می کند، به خصوص برای رانندگان حساس به ارتفاع و حرکت.
سایر پست های وبلاگ که ممکن است دوست داشته باشید
