13 شهر اروپایی که در آن تظاهرات «ضد گردشگری» بازدیدکنندگان را هدف قرار می دهد

ممکن است از شرکت های ذکر شده در این پست درآمد یا محصولاتی کسب کنیم. به این معنی که اگر روی لینک کلیک کنید و کالا را خریداری کنید، کمیسیون کوچکی دریافت می کنم بدون هیچ هزینه اضافی برای شما… شما فقط به تکمیل صندوق سفر خانواده ما کمک می کنید.

در سرتاسر اروپا، گردشگری به سطوح بی سابقه ای رسیده است: ورودی های بین المللی در سال 2024 از 750 میلیون نفر فراتر خواهد رفت و فشار شدیدی را بر شهرهای تاریخی که هرگز برای سفرهای دسته جمعی طراحی نشده اند، وارد می کند. در حالی که گردشگری اقتصاد محلی را تقویت می کند، ساکنان چندین مقصد استدلال می کنند که هزینه ها اکنون بیشتر از منافع است. افزایش اجاره‌بها، خیابان‌های شلوغ، زیرساخت‌های پربار و ناپدید شدن فرهنگ محلی جرقه اعتراض‌های سازمان‌یافته علیه گردشگری را برانگیخته است. در برخی موارد، اعتراضات فراتر از مطالبات سیاسی بوده و بر رفتار قابل مشاهده گردشگران متمرکز شده است. این 13 شهر نشان می دهند که نادیده گرفتن تنش بین مردم محلی و بازدیدکنندگان غیرممکن شده است.

1. بارسلونا، اسپانیا

بارسلون سالانه بیش از 32 میلیون بازدید کننده دارد، در حالی که جمعیت دائمی آن تنها 1.6 میلیون نفر باقی مانده است که یکی از جدی ترین عدم تعادل های گردشگری در اروپا را ایجاد می کند. ساکنان اجاره های کوتاه مدت را عامل افزایش اجاره بها بیش از 68 درصد از سال 2015 می دانند و مردم محلی را مجبور به ترک مناطق مرکزی می کند. تظاهرات اغلب در محله گوتیک و بارسلونتا اتفاق می‌افتد، جایی که معترضان از تفنگ‌های آبی و تابلوهایی که مستقیماً به سمت گردشگران نشانه می‌رفتند، استفاده می‌کردند. تنها در سال 2024، این شهر بیش از 150 اعتراض مربوط به گردشگری را به ثبت رساند، که مقامات را بر آن داشت تا ممنوعیت کامل آپارتمان های توریستی را تا سال 2028 اعلام کنند، که نشان دهنده میزان تأثیر تنش های گردشگری بر زندگی روزمره است.

2. ونیز، ایتالیا

ونیز با تنها 49000 ساکن در مرکز تاریخی خود اما تقریباً 20 میلیون بازدیدکننده در سال، با یکی از شدیدترین نسبت‌های توریستی روی کره زمین مواجه است. معترضان استدلال می کنند که کوهنوردان زیرساخت ها را تحت الشعاع قرار می دهند و از نظر اقتصادی کمک چندانی نمی کنند. تظاهرات معمولاً با هدف مسافران کشتی های کروز برگزار می شود، زیرا کشتی های بزرگ روزانه 30000 گردشگر را حمل می کردند. در پاسخ، ونیز هزینه ورودی بین 5 تا 10 یورو را معرفی کرد، اما اعتراضات تا سال 2024 ادامه یافت زیرا مردم محلی ادعا کردند که اجرای آن ضعیف است. گرافیتی ها، بنرها و راهروهای مسدود شده به نمادهای رایج مقاومت در برابر سلطه گردشگری انبوه تبدیل شده اند.

3. آمستردام، هلند

آمستردام در مقایسه با جمعیت 921000 نفری، تقریباً 22 میلیون بازدیدکننده شبانه در سال را دریافت می کند که فشار زیادی بر مسکن و خدمات عمومی وارد می کند. ساکنان گزارش می دهند که اجاره بها در طول یک دهه به طور متوسط ​​45 درصد افزایش یافته است که عمدتاً به اجاره های کوتاه مدت و گردشگری مهمانی نسبت داده می شود. تظاهرات ضد گردشگری اغلب مهمانی‌های گوزن‌زنان و بازدیدکنندگان کشتی‌های کروز را هدف می‌گیرد و شعارهایی از گردشگران می‌خواهد که «دور بمانند». این شهر فروشگاه های توریستی جدید را ممنوع کرده و لنگر انداختن کشتی های کروز را محدود کرده است، اما اعتراض ها همچنان ادامه دارد. در سال 2024، تظاهرات 30 درصد افزایش یافت که نشان دهنده ناامیدی فزاینده از شهرت حزبی جهانی شهر است.

4. پالما د مایورکا، اسپانیا

جمعیت 420000 نفری پالما با 16 میلیون گردشگر سالانه، جاده‌ها، سواحل و بازارهای املاک بسیار زیاد است. مردم محلی از سال 2016 بیش از 70 درصد افزایش اجاره بها را گزارش می دهند، در حالی که میانگین دستمزدها کمتر از 15 درصد افزایش یافته است. معترضان اغلب در نزدیکی سواحل و مناطق تاریخی راهپیمایی می کنند و گاهی اوقات مستقیماً با بازدیدکنندگان روبرو می شوند. در تابستان 2024، پس از پاشیدن آب به گردشگران به صورت نمادین، اعتراضات با حضور هزاران نفر از ساکنان، توجه بین المللی را به خود جلب کرد. مقامات مجوزهای اجاره توریست را محدود کرده اند، اما ساکنان استدلال می کنند که اجرای آنها از مقیاس رشد گردشگری عقب است.

5. لیسبون، پرتغال

لیسبون با وجود داشتن جمعیتی کمتر از 550000 نفر، پذیرای بیش از 18 میلیون گردشگر است. هزینه های مسکن از سال 2014 بیش از 90 درصد افزایش یافته است که عمدتاً ناشی از اجاره های کوتاه مدت و سرمایه گذاری خارجی مرتبط با گردشگری است. اعتراضات اغلب در آلفاما و بایرو آلتو رخ می دهد، جایی که مردم محلی گردشگری را به پاک کردن زندگی از محله متهم می کنند. معترضان به توک توک ها، اتوبوس های تور و املاک اجاره ای حمله کرده اند. در سال 2024، لیسبون شاهد ده‌ها تظاهرات سازمان‌دهی شده علیه گردشگری بود که شهر را مجبور کرد مجوزهای جدید اجاره کوتاه‌مدت در مناطق مرکزی را متوقف کند.

6. پاریس، فرانسه

پاریس تقریباً 44 میلیون بازدید کننده در سال جذب می کند و آن را به پربازدیدترین شهر اروپا تبدیل می کند. در حالی که گردشگری تقریباً 9 درصد از تولید ناخالص داخلی محلی را تشکیل می دهد، ساکنان استدلال می کنند که مزایای آن به طور نابرابر توزیع شده است. اعتراضات ضد گردشگری در آستانه المپیک 2024 تشدید شد و مردم محلی نگران افزایش میانگین 30 درصدی اجاره بها در برخی مناطق بودند. این اعتراضات بر اجاره های کوتاه مدت و گروه های توریستی در نزدیکی برج ایفل و مونمارتر متمرکز شده است. اگرچه در مقایسه با جنوب اروپا کمتر درگیری دارد، اما پاریس شاهد افزایش قابل توجه اعتراضات متمرکز بر گردشگری بوده است که نشان دهنده نگرانی فزاینده در مورد زیست پذیری است.

7. فلورانس، ایتالیا

فلورانس با وجود داشتن تنها 380000 نفر، سالانه 15 میلیون بازدید کننده دارد. مردم محلی ادعا می کنند که مرکز تاریخی تقریباً 30 درصد از جمعیت دائمی خود را از سال 2000 از دست داده است و محل اقامت توریستی جایگزین آن شده است. اعتراضات اغلب بر اجاره های کوتاه مدت، فروشگاه های سوغات و گروه هایی از گردشگران متمرکز در خیابان های باریک متمرکز است. در سال 2024، فعالان تظاهراتی را در نزدیکی Duomo سازماندهی کردند و گردشگری را به تبدیل فلورانس به “موزه زنده” متهم کردند. این شهر با ممنوعیت اجاره توریست های جدید در منطقه یونسکو پاسخ داد، اگرچه اجرای قانون همچنان یک نگرانی اصلی است.

8. دوبرونیک، کرواسی

دوبرونیک با تنها 42000 نفر در سال پذیرای بیش از 1.5 میلیون گردشگر در سال است که بسیاری از آنها با کشتی های کروز وارد می شوند. در روزهای اوج، ورود کشتی های کروز یک بار از 8000 مسافر فراتر رفت و شهر قدیمی را غرق کرد. اعتراضات ضد گردشگری بر گردشگری دریایی، آلودگی صوتی و افزایش اجاره بها متمرکز است که در یک دهه بیش از 60 درصد افزایش یافته است. تظاهرات معمولاً در نزدیکی مناطق بندری و دروازه های تاریخی رخ می دهد. این شهر اکنون تعداد بازدیدکنندگان روزانه را محدود کرده است، اما ساکنان استدلال می‌کنند که گردشگری همچنان بر اولویت‌های مدنی غالب است و به مقاومت محلی ادامه می‌دهد.

9. آتن، یونان

آتن تقریباً 7 میلیون بازدید کننده در سال دارد که نسبت به سطح قبل از 2015 افزایش چشمگیری داشته است. ساکنان از افزایش بیش از 80 درصدی قیمت مسکن در محله های مرکزی به دلیل اجاره های کوتاه مدت خبر می دهند. اعتراضات اغلب دارایی های Airbnb و اتوبوس های تور در نزدیکی آکروپولیس را هدف قرار می دهند. در سال 2024، راهپیمایی‌های سازمان‌یافته از نقش گردشگری در جابجایی مردم محلی و بارگیری بیش از حد حمل‌ونقل عمومی انتقاد کردند. در حالی که گردشگری به طور قابل توجهی به اقتصاد یونان کمک می کند، آتنی ها به طور فزاینده ای این سوال را مطرح می کنند که آیا رشد لجام گسیخته به نفع ساکنان است یا عمدتاً برای سرمایه گذاران خارجی.

10. برلین، آلمان

برلین پذیرای حدود 14 میلیون بازدید کننده در سال است، رقمی که از سال 2010 دو برابر شده است. قیمت اجاره بیش از 110 درصد در پانزده سال افزایش یافته است که اغلب از گردشگری به عنوان یک عامل کمک کننده یاد می شود. اعتراضات ضد گردشگری ارتباط نزدیکی با فعالیت های املاک و مستغلات دارد که اجاره های کوتاه مدت و گردشگری حزبی را هدف قرار می دهد. تظاهرات در کروزبرگ و میته شامل برخورد مستقیم با رفتار گردشگران بود. اگرچه برلین قوانین سختگیرانه اجاره را اجرا می کند، فعالان می گویند که خلاءهای قانونی به فشار گردشگران برای ادامه تغییر شکل محله ها اجازه می دهد.

11. سن سباستین، اسپانیا

سن سباستین با 188000 نفر جمعیت، سالانه تقریباً 3 میلیون بازدیدکننده دارد که به دلیل توریسم غذا و جشنواره ها هدایت می شود. ساکنان می گویند گردشگری قیمت اجاره را بیش از 50 درصد از سال 2017 افزایش داده است، در حالی که دستمزدها عقب مانده است. اعتراضات ضد گردشگری در سال 2024 به ویژه در ماه های اوج تابستان شدت گرفت. معترضان به هتل ها و مناطق توریستی حمله کردند و هشدار دادند که شهر در خطر از دست دادن ویژگی محلی خود است. مقامات محدود کردن ورود کشتی های کروز را آغاز کرده اند، اما تنش ها همچنان بالاست.

12. میلان، ایتالیا

میلان سالانه تقریباً 10 میلیون گردشگر پذیرایی می کند که بسیار بیشتر از 1.4 میلیون نفر ساکن آن است. توسعه توریسم محور به افزایش بیش از 40 درصدی اجاره بها در یک دهه کمک کرده است، به ویژه در نزدیکی مناطق فرهنگی و مد. اعتراضات اغلب بر مقرون به صرفه بودن مسکن به جای خود گردشگران متمرکز است، اما تظاهرات به طور فزاینده ای در مناطق پرتردد رخ می دهد. در سال 2024، فعالان رشد گردشگری را به نابرابری گسترده‌تر مرتبط کردند و راهپیمایی‌هایی را در نزدیکی مکان‌های نمادین مانند Duomo ترتیب دادند تا توجه را به نگرانی‌ها در مورد آوارگی جلب کنند.

13. پراگ، جمهوری چک

پراگ هر سال پذیرای حدود 8 میلیون بازدید کننده است، در حالی که مرکز تاریخی آن تقریباً 25 درصد از ساکنان خود را از سال 2000 از دست داده است. گردشگری مهمانی و اجاره های کوتاه مدت بر پیام های اعتراضی غالب است و مردم محلی بازدیدکنندگان را به خاطر سر و صدا و افزایش اجاره بها سرزنش می کنند. تظاهرات معمولاً با هدف خزیدن در میخانه ها و گروه های توریستی در شهر قدیمی برگزار می شود. در پاسخ، شهر مقررات سخت گیرانه تری را در مورد زندگی شبانه ارائه کرد، اما ساکنان استدلال می کنند که گردشگری به خوبی کنترل نمی شود و تضمین می کند که اعتراضات در فصول اوج ادامه دارد.

سایر پست های وبلاگ که ممکن است دوست داشته باشید