ممکن است از شرکت های ذکر شده در این پست درآمد یا محصولاتی کسب کنیم. به این معنی که اگر روی لینک کلیک کنید و کالا را خریداری کنید، کمیسیون کوچکی دریافت می کنم بدون هیچ هزینه اضافی برای شما… شما فقط به تکمیل صندوق سفر خانواده ما کمک می کنید.
وعده مکان‌های وحشی هنوز قلب را گرم می‌کند، اما فصل‌های اوج اکنون صف‌های حمل‌ونقل، کمپینگ‌های فروخته‌شده و قیمت‌های هتل‌های پایین را به همراه دارد. ترافیک به آرامی به سمت مشرف‌های معروف پیش می‌رود، زیرا قبل از صرف صبحانه، مسیرهای زیادی پر می‌شوند. ورودی‌های زمان‌بندی‌شده و پاس‌های خودرو کمک می‌کنند، اگرچه خودانگیختگی آسیب می‌بیند و سکوت ناخوشایند می‌شود. مناظر هنوز هم باشکوه است، اما تجربه به سمت تدارکات و مدیریت خط متمایل است. برای بسیاری از مسافران، بناهای تاریخی و پارک‌های ایالتی در مجاورت، اکنون بدون رکود، همان شگفتی را ارائه می‌دهند.
پارک ملی یلوستون
آبفشان ها هنوز هم شگفت زده می شوند، اما باید در میان جاده سازی، ازدحام حیات وحش و شهرهای دروازه گران قیمت صبور باشید. در اواسط صبح پیاده‌روی شلوغ است و پارک کردن در نزدیکی Old Faithful به شکار گنج تبدیل می‌شود. اقامتگاه ها ماه ها قبل با قیمت هایی که رقیب هتل های شهری است رزرو می کنند. فضای داخلی وسیع مقداری فشار را جذب می کند، اما مکان های مشخص به جای وحشی بودن، کنترل می شوند. کسانی که در حوض‌های کوچک‌تر و گوشه‌های دور سرگردان هستند، هنوز سکوت می‌کنند، اگرچه آسانی دست زدن به تنهایی تا حد زیادی ناپدید شده است.
پارک ملی یوسمیتی
دیوارهای گرانیتی دقیقاً همانطور که کارت پستال ها قول می دهند بالا می روند، در حالی که دسترسی بیشتر به یک کار طاقت فرسا تبدیل می شود تا فرار. پنجره‌های ورودی زمان‌بندی‌شده، هزینه‌های مسیر، و رکود دره، فصل اوج را مشخص می‌کنند. محل اقامت در نزدیکی دروازه ها از بودجه بسیاری فراتر می رود و پارکینگ روزانه زود بخار می شود. دیدگاه‌های نمادین با صف‌های سلفی و بحث‌های شنیده شده در مورد رزرو شام، هیبتی را ایجاد می‌کنند. درام باقی می ماند، اما سرعت به سمت تماشای برنامه متمایل می شود، و روح شگفتی آسان با لجستیکی که به دقت محافظت می شود رقابت می کند.
پارک ملی صهیون
زیبایی باریک دره اکنون به اتوبوس سواری بستگی دارد که قبل از اینکه خورشید صخره ها را پاک کند پر می شود. بخت‌آزمایی‌های فرود فرشتگان و شلوغی بخش‌های زنجیره‌ای، پیاده‌روی را به یک قرار ملاقات با کنترل جمعیت تبدیل می‌کند. اتاق‌ها و وعده‌های غذایی اسپرینگ‌دیل امتیازی به آن اضافه می‌کند و سرریز آن کوهنوردان را مجبور می‌کند به طوفان‌های فصل شانه متوسل شوند. دره های کناری هنوز به کسانی که مایل به کشف مسیرهای کمتر تبلیغاتی هستند پاداش می دهد، اما راهروی اصلی مانند دره ای از قوانین و خطوطی است که هرگز کاملاً به آن نمی رسند.
پارک ملی گرند کنیون حاشیه جنوبی
نمای اول هنوز نفس شما را بند می آورد، اما این رویکرد اغلب ساعت ها را می دزدد. خیلی‌ها زود بسته می‌شوند، خطوط حمل‌ونقل طولانی است و مسیرهای حاشیه‌ای در ظهر مانند زمین جشنواره به نظر می‌رسند. قیمت‌ها در حباب امتیاز به شدت افزایش می‌یابند، در حالی که توسایان در نزدیکی، نرخ‌های شهرهای بزرگ را در طول تعطیلات دریافت می‌کند. فرود آمدن چند کیلومتر کمک می کند، اگرچه قطار قاطر و گرما برنامه ها را پیچیده می کند. مقیاس همچنان تحقیرآمیز است، اما تجربه رایج از یک نگاه متفکرانه به یک راهپیمایی با دقت روی صحنه رفته است.
پارک ملی آرچس
کشش های نمادین در انتهای مسیرهای کوتاه یافت می شوند که هزاران نفر را به سمت همان قاب ها هدایت می کنند. ورود به موقع کمک می کند، اما خطوط در Delicate Arch خیلی قبل از غروب خورشید شکل می گیرند و صبر به بلیط واقعی تبدیل می شود. بازار اقامتگاه موآب در آخر هفته ها با آب و هوای خوب افزایش می یابد و پس از طلوع آفتاب ترافیک در درب خانه ایجاد می شود. گوشه‌های خارج از پیست وجود دارد، فقط فاصله‌ها و محدودیت‌ها، امداد را محدود می‌کند. شگفتی سنگ همچنان ادامه دارد، اگرچه این حس از کشف به یک زیارت خوب تمرین شده تغییر کرده است.
پارک ملی برایس کانیون
آمفی تئاترها با رنگ سحر می درخشند در حالی که آلاچیق ها روی نرده ها شلوغ می شوند. ایستگاه‌های حمل‌ونقل در روزهای عادلانه سرریز می‌شوند و گرد و غبار مسیرها مانند مه روی منحنی‌ها آویزان است. شهرهای کوچک اطراف اتاق های محدودی دارند که در تعطیلات مدرسه افزایش می یابد. جنگل‌های هودو هنوز هم طلسم می‌کنند، اگرچه سرعت نزدیک به لبه باعث می‌شود عکس‌های سریع و قدم زدن دقیق در میان گروه‌های تور تشویق شود. صبح‌های زودرس یا برفی ازدحام جمعیت را کاهش می‌دهد، اما بیشتر بازدیدکنندگان پارکی را می‌یابند که یاد گرفته است با یک تورم مداوم مقابله کند.
پارک ملی Los Glaciares
رفتن به جاده سان یکی از بزرگترین جوایز تابستان است، با رزرو، پست های بازرسی و شرط بندی آب و هوا ساعت به ساعت تغییر می کند. اقامتگاه‌ها و کلبه‌های کلبه‌ها خیلی زود به فروش می‌رسند و اجاره در شهرهای نزدیک به بودجه قابل توجهی نیاز دارد. فصول دود باعث عدم اطمینان می شود که باعث می شود جمعیت در همان دوره های کوتاه باقی بمانند. پیاده‌روی‌های طولانی هنوز ارزشش را دارد، اما مسیرهای پیاده‌روی قبل از طلوع فجر پر می‌شوند و گشت‌های پارکینگ در اطراف گردش می‌کنند. درام یخبندان پایدار است، اگرچه سادگی جای خود را به قوانین، جریمه ها و روزهای طولانی رانندگی داده است.
پارک ملی کوه راکی
دریاچه‌های آلپ و مراتع مملو از گوزن‌ها با انبوهی از دسترسی‌های برنامه‌ریزی‌شده، دالان‌های دریاچه خرس، و هزینه‌های مملو از پارک استس مواجه می‌شوند. طوفان‌های بعد از ظهر پنجره‌های پیاده‌روی را کاهش می‌دهند و پاهای بیشتری را به مسیرهای صبحگاهی شلوغ می‌کشند. درایوهای خوش منظره در پشت ایستگاه های عکاسی و مناطق ساخت و ساز کند است. هوا هنوز شیرینی دارد، اما این تجربه اداری می‌شود، با صفحه‌گسترده‌ها و آلارم‌ها که جایگزین رانش گاه به گاه یک روز کوهستانی برنامه‌ریزی نشده می‌شوند.
پارک ملی آکادیا
خطوط کشتیرانی و خط ساحلی گرانیت صورتی بی انتها به نظر می رسند، در حالی که بار هاربر از تقاضای فصلی رنج می برد. Cadillac Summit نیاز به رزرو قبلی دارد و روزهای ساحلی کشتی های کروز باعث افزایش جمعیت در همان مسیرها می شود. پارکینگ نزدیک برکه جردن یا ساحل شنی زود بخار می‌شود و شاتل‌ها شلوغ و بداخلاق می‌شوند. کلبه‌ها و اقامتگاه‌های خرچنگ در ماه‌های ژوئیه و آگوست قیمت‌های عالی ارائه می‌کنند. این جزیره همچنان جذاب است، اما آرامشی که زمانی از روی هوس پیدا می‌شد، اکنون نیازمند زمان‌بندی دقیق است.
پارک ملی کوه‌های دودی بزرگ
پربازدیدترین پارک در ایالات متحده پذیرش رایگان را با هزینه های زیاد زمان و صبر ترکیب می کند. ترافیک در امتداد حلقه‌های Newfound Gap و Cades Cove می‌تواند برای ساعت‌ها متوقف شود و ادامه یابد، و آخر هفته‌های پاییزی این واقعیت را تقویت می‌کنند. گاتلینبورگ و پیجون فورج روی سر و صدا و نئون انباشته می‌شوند و بودجه را فراتر از خط پارک می‌برند. مسیرهای گل‌های وحشی و حفره‌های مه آلود هنوز در سحر سکوت ایجاد می‌کنند، اما تا اواسط صبح جادوی آسان می‌تواند زیر چراغ‌های ترمز مدفون شود.
پارک ملی درخت جاشوا
صخره‌های سبک بیابانی و سورئال با فصل طولانی اردوگاه‌های شلوغ، جمعیت کنار جاده‌ها و اجاره‌های کوتاه‌مدت در شهرهای اطراف ترکیب می‌شوند. مناطق کوهنوردی طناب‌هایی را در امتداد دیوارهای پرطرفدار روی هم می‌چینند و بازدیدکنندگانی که برای اولین‌بار بازدید می‌کنند روی همان مسیرهای بیرون‌کشی جمع می‌شوند. گرمای تابستان تعداد افراد را کاهش می دهد، اما ساعات ایمن را نیز کاهش می دهد. زیبایی خام ثابت باقی می ماند، فقط موسیقی متن اکنون شامل جستجوهای پارکینگ و مدیریت مسیر می شود که در مکانی شنیده می شود که زمانی راضی بود که سکوت را راهنمایی کند.
پارک ملی کوه رینیر
علفزارهای گل وحشی آتشفشان را با رنگ‌های خیره‌کننده قاب می‌کنند، سپس پارکینگ‌های Paradise و Sunrise در اواخر صبح بسته می‌شوند. ساخت و ساز، رانش زمین و فصول کوتاه کوهستانی دسترسی را تا چند هفته کامل کاهش می دهد و کمبود مسکن قیمت ها را در شهرهای دروازه افزایش می دهد. وقتی مسیرهای باریک با جریان های ثابت در هر دو جهت برخورد می کنند، آداب تریل نازک می شود. کوه مغناطیسی باقی می ماند، اما روز اغلب به جای یک قدم زدن آسان بر فراز خط جنگل تبدیل به یک رقص درگیری و برنامه ریزی احتمالی می شود.
پارک ملی شناندوا
Skyline Drive وعده مناظر بی وقفه را می دهد، اما اغلب رژه چراغ ترمز را به ویژه در فصل برگ ارائه می دهد. ایستگاه‌های بین راهی و اقامتگاه‌ها برای چیزی که ارائه می‌کنند ارزش قائل هستند، در حالی که شراب‌خانه‌ها و مسافرخانه‌های اطراف بودجه را افزایش می‌دهند. آبشارهای محبوب خطوط ثابتی را جذب می کنند که حس آرامش جنگل را از بین می برد. پشته‌های طولانی هنوز به کسانی که به دنبال فاصله هستند پاداش می‌دهند، اما بازدیدکنندگان معمولی ممکن است با راهرویی روبرو شوند که بیشتر شبیه یک بزرگراه خوش‌منظره با کرایه‌ها و خطوط است تا یک فرار عمیق آپالاچی.
پارک ملی هالیکالا
طلوع خورشید بر فراز دهانه به نظر ماورایی می رسد و اکنون به ذخایری نیاز دارد که به سرعت در حال محو شدن هستند. ماشین‌های کرایه‌ای از همه جا می‌آیند و شانه‌های نزدیک مسیرها خیلی قبل از طلوع آفتاب پر می‌شوند. بادهای قله و هوای رقیق آب و هوا را محدود می‌کند و بسیاری را به برنامه‌های حمل‌ونقل فشرده و صبحانه‌های گران‌قیمت استراحتگاه بازمی‌گرداند. آتشفشان هنوز هم هيبت را القا مي‌كند، اما اين تجربه توسط فيلمنامه تحريف مي‌شود، با آلارم‌هاي ساعت 2 صبح، خطوط طولاني چراغ‌هاي جلو، و فضاي كمي براي جريان آرام هيبت.
پارک ملی المپیک
پارکی از سه جهان اکنون جمعیت را به همان چند نقطه هدایت می کند. انتظارات هوه می تواند ساعت ها طول بکشد، طوفان ریج بدون اخطار برنامه های تغییر را بازسازی می کند، و تعداد زیادی از ساحل روبی به آرامی تجدید می شوند. اقامت در اطراف پورت آنجلس و فورک در تابستان افزایش می یابد و سفرهای طولانی بین اکوسیستم ها خستگی را تشدید می کند. خزه‌ها هنوز می‌درخشند و حوضچه‌های جزر و مد هنوز می‌درخشند، فقط مسیر رسیدن به آنها اغلب شبیه رله‌ای از صبر، ذخایر و مسیرهای پشتیبان است.
سایر پست های وبلاگ که ممکن است دوست داشته باشید
