مقالات

8 مکان دیدنی موسیقی مسیحی که مسافران هنوز هم از آنها دیدن می کنند


ممکن است از شرکت های ذکر شده در این پست درآمد یا محصولاتی کسب کنیم. به این معنی که اگر روی لینک کلیک کنید و کالا را خریداری کنید، کمیسیون کوچکی دریافت می کنم بدون هیچ هزینه اضافی برای شما… شما فقط به تکمیل صندوق سفر خانواده ما کمک می کنید.

سرجیو اسکاندروگلیو/پکسل

برخی از سایت های مسافرتی شبیه موزه هستند. مکان‌های دیدنی موسیقی مسیحی اغلب شبیه اتاق‌های نشیمن، مکان‌هایی هستند که برای اولین بار سرود خوانده می‌شود، گروه کر هنوز در حال تمرین هستند، یا یک نت ارگ مدت‌ها پس از خروج بازدیدکنندگان در هوا آویزان است. در کلیساها، کلیساها و برخی از مؤسسات مدرن، صدای مقدس به اندازه سنگ و شیشه رنگی شهرها را شکل داده است. این توقفگاه ها زائران، عاشقان موسیقی و افراد ساده کنجکاو را به خود جلب می کند و دلیلی بی سر و صدا ارائه می دهد که سنت های مذهبی از طریق ملودی، حافظه و اجتماع به تکامل خود ادامه می دهند.

تالار رایمن، نشویل، تنسی

تالار رایمن، نشویل، تنسی
دانیل شوئن – اثر شخصی، CC BY-SA 4.0/Wikimedia Commons

رایمن در سال 1892 به عنوان خیمه انجیل اتحادیه افتتاح شد، که پس از تغییر دین توماس رایمن در یک احیاء ساخته شد، و سالن هنوز هم جاذبه ای زاده کلیسا دارد که مکان های مدرن به ندرت از آن تقلید می کنند. پایه‌ها با صحنه‌ای روبرو می‌شوند که میزبان کوارتت‌های انجیل، جمعیت سرود سرود و بعداً Grand Ole Opry بوده است، بنابراین موسیقی مقدس هرگز مانند افزودنی برای افسانه ساختمان به نظر نمی‌رسد. در طول تورهای روزانه، راهنماها به سال‌های خیمه می‌پردازند، و بازدیدکنندگان اغلب متوجه می‌شوند که چگونه سکوت از هر اختراع مجدد جان سالم به در می‌برد، و تشویق را به چیزی تبدیل می‌کند که تقریباً شبیه واکنش جماعت است و طعمی را در هوا باقی می‌گذارد، حتی زمانی که تقویم شب کنسرت را نشان می‌دهد.
چشمه.

موزه کاوپر و نیوتن، اولنی، انگلستان

موزه کاوپر و نیوتن، اولنی، انگلستان
PaleCloudedWhite – اثر شخصی، CC BY-SA 4.0/Wikimedia Commons

در شهر بازاری اولنی، موزه کاوپر و نیوتن، داستان «شیطان شگفت‌انگیز» را بر اساس اتاق‌ها، خیابان‌ها و عادات محله‌ای خاص و نه افسانه‌ها حفظ می‌کند. کشیش جان نیوتن این سرود را نوشت در حالی که به عنوان یک سرپرست نزدیک خدمت می کرد، و بعداً در “سرودهای اولنی”، یک پروژه محلی که ایمان را با زبان ساده ترکیب می کرد، ظاهر شد تا با صداهای معمولی خوانده شود. توقف ساده است، اما تأثیر آن بسیار زیاد است: یک سرود جهانی که به دوستی، شک و خدمت روزانه می رسد، با مصنوعاتی که باعث می شود کلمات معروف احساس انسانیت کنند و به طرز شگفت انگیزی دوباره به هم نزدیک شوند، و نشان می دهد که چگونه یک سرود به وسعت یک شهر می تواند دورتر از آن چیزی که هر کسی برنامه ریزی کرده بود سفر کند.
چشمه.

نوتردام پاریس، پاریس، فرانسه

notre-dame-503867_1280
Pixabay/Pixabay

بازگشایی نوتردام در 7 دسامبر 2024 بیش از یک نماد را به خط افق بازگرداند. کلیسای جامعی را که برای آواز، ارگ و آکوستیک طولانی ساخته شده بود، بازگرداند که نماز را بسیار فراتر از یک تخته می برد. پس از آتش‌سوزی ۲۰۱۹، فضای داخلی بازسازی‌شده باعث می‌شود صدای مقدس دوباره احساس شود، حتی زمانی که ساختمان به سادگی بین خدمات، گردشگران و حرکات آهسته روحانیون و کارکنان نفس می‌کشد. بازدیدکنندگان با خاطرات تازه ای از فقدان و بازسازی به آنجا می آیند و بسیاری با شنیدن صدای متفاوت خود را ترک می کنند، گویی هدف اول ساختمان همچنان حفظ موسیقی آرام در هوا و ایجاد زمان کندتر است زیرا گروه های کر و ارگ ها بدون عجله در فضا ادعای فضا را دارند.
چشمه.

کلیسای وست مینستر، لندن، انگلستان

کلیسای وست مینستر در لندن
dimitrisvetsikas1969/Pixabay

کلیسای وست مینستر نماز خوانده شده را به عنوان یک هنر روزانه تلقی می کند و خدمات همخوانی از سرودهای باستانی تا سرودهای تازه نوشته شده را ارائه می دهد که در همان سنگی برگزار می شود که دارای تاریخ سلطنتی است. شب عشاء که توسط «کتاب دعای مشترک» شکل گرفته است، اواخر بعد از ظهر را به مراسمی آرام از مزامیر، سرودها و سرودها تبدیل می‌کند و کوایر کمتر از یک کلیسای کوچک به مقصد گردشگری تبدیل می‌شود. مسافران در جستجوی پادشاهان و بناهای تاریخی می‌آیند، سپس در جستجوی موسیقی طبیعی و جاری می‌مانند، مدرکی که نشان می‌دهد سنت می‌تواند منظم و زنده باشد، نه اینکه صرفاً پشت طناب‌های مخملی با خدمات رایگان که بازدیدکنندگان را به شنونده تبدیل می‌کند حفظ شود، مشکلی نیست.
چشمه.

کلیسای جامع سنت پل، لندن، انگلستان

کلیسای جامع سنت پل، لندن، انگلستان
مارک فوش – ابتدا در فلیکر با عنوان St Pauls، CC توسط 2.0/Wikimedia Commons منتشر شد.

در سنت پل، آهنگ شب کرال به عنوان یک گنج تلقی می شود، خدمتی از دعای عصر خوانده شده از “کتاب دعای مشترک” در سال 1662 و طراحی شده برای تناسب با فضای داخلی وسیع کلیسای جامع. خطوط کر به آرامی زیر گنبد فرود می آیند، جایی که طنین لبه ها را نرم می کند و به متون آشنا اجازه می دهد تا به چیزی بزرگ، مراقبه و به طرز شگفت انگیزی صمیمی شکوفا شوند. بسیاری از بازدیدکنندگان به دنبال معماری و مناظر می‌آیند، اما موسیقی تبدیل به خاطره می‌شود، زیرا لحظه‌ای آرام و متوقف شده را در درون شهری ارائه می‌دهد که معمولاً سرعت، سر و صدا و تصمیم‌های ثابت را می‌طلبد و این حس را دارد که سنت موسیقی مقدس لندن یک قطعه موزه نیست، بلکه یک تمرین هفتگی در عموم است.
چشمه.

کلیسای سنت مارک، ونیز، ایتالیا

کلیسای سنت مارک، ونیز، ایتالیا
زائرون – کار شخصی، مالکیت عمومی/ویکی‌مدیا کامانز

کلیسای سنت مارک به ابداع صدایی کمک کرد که برای معماری خودش ایجاد شد، زیرا گروه‌های کر به سبک پلی‌کورال ونیزی به یکدیگر پاسخ دادند و عبادت را به یک گفتگوی فضایی تبدیل کردند. آهنگسازانی مانند آدریان ویلارت برای سن مارکو موسیقی ضد صدا نوشتند و بعدها جیووانی گابریلی با پویایی جسورانه و سازهای خاصی که کلیسا را ​​با برنج و پژواک پر می کرد، به نمایش نیرو داد. در داخل شبستان پوشیده شده با موزاییک، این ایده فیزیکی می شود: موسیقی مانند نور در میان سنگ حرکت می کند، و بازدیدکنندگان تقریباً می توانند بشنوند که چرا این ساختمان به اروپا یاد داد که صدای مقدس می تواند بدون از دست دادن ارادت در شبستان طنین انداز باشد.
چشمه.

کلیسای سیستین، شهر واتیکان

کلیسای سیستین در شهر واتیکان
سوپراستار C1/Pexels

گروه کر کلیسای سیستین، گروه کر شخصی پاپ است که به طور رسمی تحت رهبری پاپ سیکستوس چهارم در اواخر قرن پانزدهم تشکیل شد و ریشه آن به اولین مدارس آواز مسیحی بازمی گردد. این یک گروه مقدس تاریخی باقی مانده است، که به خاطر مجموعه‌ای بدون همراهش که پلی‌فونی رنسانس را به عبادت‌های مدرن می‌آورد و تنها بر صدای انسان تمرکز می‌کند، مشهور است. بازدیدکنندگان از طریق میکل آنژ وارد می‌شوند، اما هویت عمیق‌تر کلیسا، موسیقی و عبادت است، اتاقی که برای صداهایی طراحی شده است که سکوت را به جای خالی معنا می‌کند، و برای دعایی که از طریق هماهنگی وارد می‌شود، جایی که تاریخچه گروه کر سقف معروف را برای لحظه‌ای فرعی جلوه می‌دهد.
چشمه.

کلیسای سنت توماس، لایپزیگ، آلمان

کلیسای سنت توماس، لایپزیگ، آلمان
اریک پانسر: من (Vxla (بحث)) این اثر را کاملاً توسط خودم ایجاد کردم. CC BY 3.0/Wikimedia Commons

کلیسای سنت توماس در لایپزیگ از طریق Thomanerchor، یک گروه کر پسرانه که در سال 1212 تأسیس شد و هنوز در مرکز عبادت است، موسیقی مقدس را با نظم و انضباط روزانه، نه نوستالژی، حفظ می کند. یوهان سباستین باخ از سال 1723 تا 1750 در اینجا به عنوان توماسکانتور خدمت کرد و در کلیسا به خاک سپرده شد، واقعیتی که نام مشهور را به حضور فیزیکی در زیر زمین تبدیل می کند. مسافران وارد یک کلیسای گوتیک می‌شوند و تداوم را احساس می‌کنند، جایی که تمرین‌ها، خدمات و حافظه موسیقی شهر به یک تمرین زنده تبدیل می‌شوند که هرگز به طور کامل متوقف نشده است زیرا موت‌ها و کانتات‌ها هفته‌ها را در تقویم نشان می‌دهند و به شهر یک نبض ثابت فراتر از فصول گردشگری اینجا می‌دهند.
چشمه


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا