ممکن است از شرکت های ذکر شده در این پست درآمد یا محصولاتی کسب کنیم. به این معنی که اگر روی لینک کلیک کنید و کالا را خریداری کنید، کمیسیون کوچکی دریافت می کنم بدون هیچ هزینه اضافی برای شما… شما فقط به تکمیل صندوق سفر خانواده ما کمک می کنید.
سفر اغلب نوید آزادی، گمنامی و هیجان آمیختگی در خیابان های ناآشنا را می دهد. با این حال، در برخی از مقاصد، بازدیدکنندگان احساس مخالف را توصیف می کنند: آگاهی مداوم از تماشا شدن. این احساس همیشه از خطر ناشی نمی شود. این می تواند ناشی از شبکه های نظارتی متراکم، قوانین اجتماعی سفت و سخت، کنترل شدید جمعیت، یا صرفاً برجسته شدن در جوامع همگن باشد. این کشورها چه به دلیل فناوری، چه سیاست یا پویایی فرهنگی، اغلب باعث می‌شوند مسافران همیشه در معرض دید باشند.
1. کره شمالی
تعداد کمی از مقصدها نسبت به کره شمالی احساس قوی تری از مشاهده مداوم ایجاد می کنند. به گردشگران راهنماهای رسمی منصوب می شود که 100٪ آنها را همراهی می کنند و برنامه های سفر به دقیقه تنظیم شده است. معمولاً هتل ها رفت و آمد را در خارج از طبقات خاص محدود می کنند و پیاده روی بدون برنامه ممنوع است. بر اساس گزارش‌ها، دوربین‌ها بیشتر میادین عمومی در پیونگ یانگ را پوشش می‌دهند و عکاسی به سوژه‌های تایید شده محدود می‌شود. سالانه کمتر از 5000 گردشگر غربی از آن بازدید می‌کنند که باعث می‌شود افراد خارجی فوراً متمایز شوند. حتی گفتگوهای معمولی نیز صحنه سازی شده به نظر می رسند و این تصور را تقویت می کنند که هر عملی نظارت، ضبط و ارزیابی می شود.
2. چین
مقیاس چین حضور نظارتی آن را تقویت می کند. بیش از 600 میلیون دوربین مداربسته در سراسر کشور کار می کنند که به طور میانگین به ازای هر دو شهروند یک دوربین وجود دارد. در شهرهای بزرگ مانند پکن و شانگهای، بازدیدکنندگان با تشخیص چهره در فرودگاه ها، ایستگاه های مترو و ورودی هتل ها مواجه می شوند. پاسپورت های خارجی به طور معمول اسکن می شوند و طبق قانون، چک کردن هتل ها ظرف 24 ساعت به پلیس محلی گزارش می شود. در حالی که بیشتر گردشگران با هیچ مشکلی مواجه نیستند، دید کامل سیستم‌های نظارتی، همراه با گشت‌های مکرر پلیس، به جای نادیده گرفته شدن، آگاهی مداوم از تحت نظر گرفتن ایجاد می‌کند.
3. عربستان سعودی
گسترش سریع گردشگری در عربستان سعودی نظارت اجتماعی عمیقاً ریشه‌دار این کشور را از بین نبرده است. رفتار عمومی به‌ویژه در شهرهای کوچک‌تر که گردشگران کمیاب هستند، به شدت تحت نظارت است. کدهای لباس، تعاملات عمومی و عکاسی به دقت توسط مقامات و ساکنان نظارت می شود. با بیش از 75 درصد از جمعیت زیر 40 سال، کاربرد اجتماعی اغلب به صورت غیررسمی از طریق نگاه‌ها، نظرات یا ضبط‌های تلفن انجام می‌شود. دوربین های مداربسته در مراکز خرید و خیابان ها گسترده هستند و تخلفات می تواند منجر به جریمه بیش از 250 دلار شود و حس نظارت مداوم بر رفتار را تقویت کند.
4. سنگاپور
شهرت سنگاپور برای نظم توسط یکی از پیچیده ترین سیستم های نظارت شهری در جهان پشتیبانی می شود. با حدود 90000 دوربین متصل به پلیس و آزمایش های گسترده تشخیص چهره، فضاهای عمومی به شدت نظارت می شوند. قوانین حاکم بر رفتار به شدت اجرا می شود و جریمه هایی از 150 دلار برای ریختن زباله تا 1000 دلار برای خرابکاری متغیر است. بازدیدکنندگان اغلب گزارش می‌دهند که احساس می‌کنند نه از ترس، بلکه به این دلیل که قوانین به وضوح در همه جا اجرا می‌شوند. ظاهر بی‌نظیر شهر، همراه با دوربین‌های همه‌جانبه، فضایی از مسئولیت مستمر را ایجاد می‌کند.
5. ژاپن
ژاپن احساس امنیت می کند، اما عمیقا مراقب است. در شهرهایی مانند توکیو و کیوتو، بازدیدکنندگان بلافاصله به دلیل همگنی قومیتی 98 درصد ژاپن برجسته می شوند. گردشگران می گویند که در قطارها، فروشگاه ها و محله های مسکونی بی سر و صدا آنها را تماشا می کنند. دوربین های امنیتی در نزدیکی ایستگاه ها رایج هستند، در حالی که کارکنان هتل اغلب جزئیات گذرنامه را با دقت ضبط می کنند. مناطق پرطرفدار مانند Gion گشت‌زنی و جریمه‌ای تا 70 دلار برای عکس‌های غیرمجاز در نظر گرفته‌اند. بررسی خصمانه نیست. خاموش، ثابت، و از نظر اجتماعی از طریق آداب و نه از رویارویی اعمال می شود.
6. امارات متحده عربی
در شهرهایی مانند دبی و ابوظبی، تجمل با نظارت دقیق همراه است. بیش از 300000 دوربین نظارتی در امارات متحده عربی کار می کنند که مراکز خرید، جاده ها، هتل ها و سواحل را پوشش می دهند. قوانین رفتار عمومی به وضوح ارسال شده است و مجازات برای تخلفات، از جمله حرکات یا نظرات آنلاین، می تواند بیش از 1300 دلار باشد. اغلب به گردشگران یادآوری می شود که اقدامات خصوصی در فضاهای عمومی تحت نظارت است. تضاد بین برند پر زرق و برق توریستی و رعایت قوانین سختگیرانه، بازدیدکنندگان را کاملاً آگاه می کند که حریم خصوصی محدودیت های محکمی دارد.
7. کره جنوبی
کره جنوبی ارتباط بیش از حد را با مشاهده اجتماعی شدید ترکیب می کند. با بیش از 80 دوربین در هر 1000 نفر، تراکم نظارت در میان بالاترین ها در جهان است. در مناطق شلوغی مانند Hongdae یا Myeongdong در سئول، بازدیدکنندگان دائماً به طور تصادفی عکس می گیرند، پخش زنده یا ضبط می کنند. نظارت پلیس در فصول اوج گردشگری افزایش می‌یابد و هتل‌ها به طور معمول شناسنامه‌ها را اسکن می‌کنند. در حالی که نرخ جرم و جنایت پایین است، گردشگران اغلب به دلیل مستندات دیجیتال ثابت و فرهنگی که در آن رفتار عمومی در سکوت مورد قضاوت قرار می‌گیرد، احساس می‌کنند که قابل مشاهده هستند.
8. شهر واتیکان
علیرغم وسعت آن تنها 0.49 کیلومتر مربع، شهر واتیکان نظارت فوق العاده ای دارد. دوربین های امنیتی تقریباً تمام راهروها، میادین و ورودی ها را پوشش می دهند که توسط نگهبانان سوئیسی و پلیس ایتالیا نظارت می شود. بیش از 6 میلیون بازدید کننده سالانه از آنجا عبور می کنند، که کنترل جمعیت را شدید و بسیار منظم می کند. کدهای لباس به شدت اجرا می شود و برای تخلفات جزئی از ورود ممنوع است. گردشگران اغلب نه به دلیل تهدید، بلکه به دلیل ترکیبی از تشریفات مذهبی، امنیت لایه‌ای و نظارت مستمر بصری در چنین فضای محدودی احساس تماشا می‌کنند.
سایر پست های وبلاگ که ممکن است دوست داشته باشید
