بنای تاریخی 26000 ساله که در سد هوور پنهان شده است

ممکن است از شرکت های ذکر شده در این پست درآمد یا محصولاتی کسب کنیم. به این معنی که اگر روی لینک کلیک کنید و کالا را خریداری کنید، کمیسیون کوچکی دریافت می کنم بدون هیچ هزینه اضافی برای شما… شما فقط به تکمیل صندوق سفر خانواده ما کمک می کنید.
سد هوور همیشه به عنوان یک پیروزی از بتن، آب و جاه طلبی آمریکایی در نظر گرفته شده است، اما یکی از متفکرترین ویژگی های آن بی سر و صدا زیر پای ما باقی مانده است. در سمت نوادا، مونومنت پلازا یک نقشه آسمانی تعبیه شده در ترازو دارد، که برای نشان دادن وقف سد در چرخه 26000 ساله حرکت کند زمین طراحی شده است. برنزهای بالدار چشم را به سمت بالا میکشند، اما زمین کار عمیقتری را انجام میدهد، ستارگان، سیارات را رمزگذاری میکند و به سمت شمال در یک فضای عمومی حرکت میکند. این هنر، مهندسی و زمانبندی برابر است، برای هر کسی که مایل به مکث و خواندن زمین است ساخته شده است.
میدانی که اکثر مردم از آنجا عبور می کنند

در میدان یادبود سد هوور در سمت نوادا، غیرمعمولترین بنای تاریخی اصلاً یک مجسمه نیست، بلکه یک کف ترازو است که مانند نقشهای آسمانی در زیر میله پرچم مرکزی و بین فیگورهای بالدار منبت کاری شده است. از سطح زمین به عنوان یک الگوی زیبا خوانده می شود، اما علامت گذاری ها برای رمزگذاری آسمان نیمکره شمالی در یک زمان خاص طراحی شده اند و تراشه های سنگ و خطوط برنجی را به یک مهر زمانی قابل خواندن تبدیل می کنند. در نور خشن صحرا، با گروههای توری که به سمت مرکز بازدیدکنندگان حرکت میکنند، این معنا ساکت میماند و بنای یادبود زمان را زیر پا نگه میدارد، حتی زمانی که دوربینها در یک بعدازظهر گرم بالاتر تمرکز میکنند. اکنون تاریخ نگارش طولانی مدت است.
جزیره سکیوریتی به یک میدان تاریخی تبدیل می شود

قبل از اینکه به ایستگاه عکس تبدیل شود، گوشه ای از سد با نام مستعار جزیره ایمنی شناخته می شد، پناهگاهی در بزرگراه در حال ساخت که در آن کارگران می توانستند در پشت اسکله پناه بگیرند در حالی که کامیون های سیمان بدون توقف از آنجا عبور می کردند. پس از آنکه پرزیدنت روزولت سد هوور را وقف کرد، اداره احیاء بنای یادبود پلازا را راه اندازی کرد و در سال 1936 اسکار جی دبلیو هانسن مجسمه ساز را پس از یک مسابقه ملی انتخاب کرد و کار را در 17 دسامبر 1937 به افتخار این شاهکار و کسانی که در ساخت آن جان خود را از دست دادند، به پایان رساند. نام تغییر کرد، اما منشأ هنوز در طراحی باقی مانده است: حتی کف به عنوان محافظ شروع شد، برای بدن ساخته شد، نه زیبایی، و همچنان در طول فصول با آب و هوای کویر سازگار است.
نگهبانان بالدار اثر اسکار جی دبلیو هانسن

اسکار جی دبلیو هنسن بسیاری از آثار هنری عمومی سد هوور را شکل داده است، و شناختهشدهترین آثار او در اینجا دو فیگور بالدار جمهوری هستند که در کنار یک میله پرچم 142 فوتی برآمده از پایهای تاریک و صیقلی هستند. به تعبیر خودشان، آنها عزم فکری آرام و قدرت بدنی ورزیده را با چهرههای عقابمانند و حرکتی به سمت بالا بیان میکنند که نشانهای از آرزو و آمادگی برای دفاع از آرمانهای مدنی است. در برابر محیط سخت دره، برنزها کمتر شبیه دکوراسیون هستند و بیشتر شبیه یک موضع عمومی هستند، جایی که باد از طریق بلک کانیون سوت می زند و رودخانه در زیر آن تنگ می شود. مقیاس آن از کوچک به نظر رسیدن مربع جلوگیری می کند.
نقشه ستاره ای که شبیه یک ساعت ساخته شده است

ترازو زیر میله پرچم با استفاده از تقدم محوری زمین، تلوت آرامی که نقطه مرجع آسمان را تغییر می دهد و نزدیک ترین ستاره به شمال واقعی را تغییر می دهد، به عنوان یک ساعت دوربرد عمل می کند. این چرخه تقریباً 25772 سال طول می کشد و میدان بخشی از آن دایره را مشخص می کند تا ستاره شناسان آینده بتوانند دوران فداکاری را حتی با تغییر تقویم ها، زبان ها و ملت ها بازسازی کنند. این تصویر آسمان نیمکره شمالی را در تاریخ و زمانی که رئیس جمهور فرانکلین دی. روزولت سد هوور را وقف کرد، به تصویر میکشد، سپس سیارات و ستارهها را اضافه میکند تا بتوان لحظه را استخراج کرد، نه اینکه به سادگی به یاد آورد. به گونه ای که در عین حال علمی و بی سر و صدا به نظر می رسد.
زمانی که ستاره قطبی قطبی نبود

یکی از شگفتی های بی سر و صدا این نقشه یادآوری این نکته است که قطبی همیشه ستاره شمال نبوده است، زیرا محور زمین به آرامی می چرخد و در یک چرخه 25772 ساله دور آسمان می چرخد. در ترازو، یک نشانگر به ثوبان نزدیک دراکو، ستاره قطبی مصریان باستان در دوران اهرام بزرگ اشاره میکند، و دیگری به سمت وگا در لیرا، که انتظار میرود این نقش را در حدود 12000 سال دیگر ایفا کند، اشاره میکند. این میدان با قرار دادن جاهطلبی انسان در کنار مکانیکهای آسمان، ساحل را بزرگتر از یک توقف آخر هفته جلوه میدهد و بدون درخواست صبر و شکیبایی را دعوت میکند. زمان اینجا رودخانه است و بین اهرام، سدها و همه عکسها به جریان میافتد.
حلقه زودیاک در بتن و برنز.

مانیومنت پلازا علم را با سنت آسمانی باستانی ترکیب میکند و این کار را با موادی انجام میدهد که ماندگار هستند: ترازو سیمانی، برنز، و سنگ تیره در لبه سد. همراه با نقشه آسمانی، میدان شامل یک قطبنمای زمینی با پوشش ترازو و دوازده پلاک برنزی است که نشاندهنده زودیاک است، که به صورت حلقهای از نمادها در اطراف همان میله پرچم قرار گرفتهاند که نقشه به عنوان مرکز آن استفاده میکند. این ترکیب توضیح میدهد که چرا کف در ابتدا میتواند مانند یک دکوراسیون خالص به نظر برسد، زیرا به چندین زبان زمان صحبت میکند و بدون هشدار از مسیریابی به نجوم و اسطوره میرود. این هنر دکو با ضربالاجل است که در هزارهها اندازهگیری میشود، نه فصلها یا روندها.
چرا بنای یادبود پنهان به نظر می رسد

بزرگترین دشمن این بنای تاریخی چشم انداز است، نه آب و هوا، زیرا کف به گونه ای ساخته شده است که به صورت نمودار خوانده شود در حالی که بدن انسان مانند یک پیاده رو به آن نزدیک می شود. طراحی از بالا منطقیتر است، اما تقریباً همه آن را از ارتفاع مچ پا میبینند، جمعیتی که در حال حرکت هستند، بازتابهایی روی سنگ رنگ پریده، و توجه معطوف به برنزها و توپها به جای نشانهها است. لانگ ناو اشاره می کند که میدان کمی از روایت اصلی مسیر سد فاصله دارد، بنابراین بدون توضیح واضح، نقشه راز خود را با صاف، ساکت و صبور باقی ماندن در زیر ترافیک مداوم پیاده حفظ می کند. این ظرافت بخشی از جذابیت آن است.




