تعطیلات دریاچه بازگشته است، و آنچه باعث بازگشت شد، چیزی را در مورد مقصد سفر آمریکایی نشان می دهد

ممکن است از شرکت های ذکر شده در این پست درآمد یا محصولاتی کسب کنیم. به این معنی که اگر روی لینک کلیک کنید و کالا را خریداری کنید، کمیسیون کوچکی دریافت می کنم بدون هیچ هزینه اضافی برای شما… شما فقط به تکمیل صندوق سفر خانواده ما کمک می کنید.

این مقاله حاوی پیوندهای وابسته است. اگر از طریق پیوندهای ما رزرو کنید، ممکن است بدون هزینه اضافی برای شما کمیسیون دریافت کنیم.

اجاره خانه دریاچه که قبلاً در بیشتر تابستان در دسترس بود، اکنون برای ماه مارس رزرو شده است. اسکله ای که قبلاً پذیرای افراد عادی محلی بود خانواده هایی از چهار ایالت دارد. خواربارفروشی کوچک در لیک تاون که زمانی به یک جامعه متوسط ​​تابستانی خدمات می داد، برای سومین آخر هفته در ماه جولای، اقلامی را که مردم به مدت یک هفته در دریاچه می آورند، تمام شد.

تعطیلات دریاچه – بی تکلف، ساده، و کمی غیر مد روز برای بیشتر دوران رسانه های اجتماعی – لحظه ای را سپری می کند که هیچ نشانه ای از پایان ندارد. و نیروهایی که آن را هدایت می کنند، چیزی خاص و جالب در مورد آنچه مردم تصمیم گرفته اند واقعاً از تعطیلات خود می خواهند، می گویند.

سرنوشتی که انگار خودش را رقم زد و بعد نشد

در بیشتر دهه 2010، تعطیلات دریاچه موقعیت کمی شرم آور در سلسله مراتب آرزوهای سفر داشت. اگر به اندازه کافی برای رفتن به جای جالب‌تری برنامه‌ریزی نکرده بودید، یا اگر بچه‌های کوچکی داشتید و به جایی قابل مدیریت نیاز داشتید، یا اگر خانواده‌تان همیشه به همان دریاچه رفته بودند، به دریاچه رفتید و سنت اینرسی بود.

مقایسه ای که برای تعطیلات سخت در دریاچه وجود داشت همیشه با ساحل بود. ساحل نسخه معتبر بود: اقیانوس بزرگتر، نور بهتر، اینستاگرام جذاب تر بود. دریاچه ها جایگزین متوسطی برای کسانی بود که نمی توانستند به ساحل برسند.

سپس چندین اتفاق در یک زمان رخ داد و حساب تغییر کرد.

چه چیزی مردم را از دریاچه ها دور کرد؟

درک بازگشت مستلزم درک خروج است. دریاچه ها به دلایل خاصی وضعیت خود را از دست دادند و ارزش نامگذاری دارند:

شکاف دید در رسانه های اجتماعی: از مقاصد ساحلی به طور چشمگیری عکس گرفته می شود. غروب بر فراز اقیانوس ها، صخره های دیدنی، ماسه سفید و آب فیروزه ای: این تصاویر در گردش هستند و میل ایجاد می کنند. غروب خورشید در دریاچه زیبا است، اما در نگاه اول ساده تر به نظر می رسد. در دورانی که آرزوهای تعطیلات عمدتاً حول آنچه می‌توان منتشر کرد سازماندهی شد، دریاچه آسیب دید.

ارتباط با همسانی: فرهنگ تعطیلات دریاچه آمریکا با نوع خاصی از آشنایی پیوندهای عمیقی دارد: همان دریاچه هر سال، همان کابین اجاره ای، همان قایق، همان چهارم ژوئیه. این برای کسانی که او را دوست داشتند آرامش بخش بود و برای افرادی که می خواستند سفر به تازگی و توسعه باشد احساس محدودیت می کردند.

قیمت تازگی: در دوره ای که سفرهای بین المللی به طور فزاینده ای قابل دسترسی بود، دریاچه استانی به نظر می رسید. می توانید به کرواسی پرواز کنید. می توانید یک ویلا در مکزیک رزرو کنید. چرا می خواهید به یک کابین در ویسکانسین بروید؟

چرا ریاضیات در لیکس تغییر کرده است

ریاضیات به دلایل مختلف شروع به تغییر کرد:

هزینه هر چیز دیگر: استراحتگاه های ساحلی، مقاصد بین المللی و اجاره تعطیلات ساحلی همگی افزایش قیمت قابل توجهی داشته اند. یک هفته اجاره تعطیلات در Outer Banks کارولینای شمالی اکنون به راحتی برای یک خانه بزرگ بین 5000 تا 10000 دلار هزینه دارد. یک خانه دریاچه ای مشابه در غرب میانه یا جنوب می تواند بین 2000 تا 4000 دلار برای همان هفته هزینه داشته باشد. وقتی جایگزینی سه برابر هزینه دارد، دریاچه تمایلی به ایستادن ندارد.

تجربه سفر در دوران همه‌گیری: دو سال سفر محدود، که طی آن بسیاری از آمریکایی‌ها مقاصد منطقه‌ای را در فاصله زمانی رانندگی دوباره کشف کردند، بسیاری از مردم را با دریاچه‌هایی آشنا کرد که قبلاً هرگز به آنها فکر نکرده بودند. بخش قابل توجهی از این افراد دریافتند که واقعاً آن را دوست دارند: سرعت پایین تر، نزدیکی به خانه و عدم فشار عملکرد به روش هایی که پیش بینی نمی کردند برای آنها مناسب است.

پارک‌های ملی و گردشگری بیش از حد ساحلی واکنش نشان می‌دهند: پس از ایستادن در صف دو ساعته برای دسترسی به ساحل شلوغ در کیپ کاد، یا کشف این که مسیر کوهستانی «دورافت‌شده» اکنون یک رفت‌وآمد روزانه است، بخش قابل توجهی از مسافران ارزش مکان‌هایی را که در فهرست همه نیست، تجدید نظر کردند.

آنچه مردم واقعاً در دریاچه پیدا می کنند

تعطیلات دریاچه چیز خاصی را ارائه می دهد که به راحتی می توان آن را دست کم گرفت و در تجربه انکار آن سخت است: بازسازی بدون عملکرد.

استراحتگاه های ساحلی محیط های اجتماعی هستند. فشار خاصی برای انجام کاری وجود دارد، به گونه ای خاص نگاه کنید، به طرز مشهودی اوقات خوبی را سپری کنید. فعالیت ها معمولا ساختار یافته و فلش کارت هستند و نیاز به برنامه ریزی دارند.

دریاچه، در شکل کهن الگویی خود، بدون ساختار است. شما روی اسکله بنشینید. هر وقت بخواهی وارد آب می شوی. هرچی آوردی بخور شما تصمیم می گیرید که هر روز صبح چه کاری انجام دهید، بر اساس آنچه که دوست دارید انجام دهید، نه آنچه قبلاً خریداری کرده اید. فقدان دستور کار نکته است.

تحقیقات روی محیط‌های ترمیمی نشان می‌دهد که بدنه‌های طبیعی آب به طور خاص (دریاچه‌ها، رودخانه‌ها، اقیانوس‌ها) اثرات قابل اندازه‌گیری بر روی هورمون‌های استرس و بهزیستی گزارش‌شده توسط خود ایجاد می‌کنند. اثر فضای آبی، همانطور که محققان آن را می نامند، واقعی است و برای کار کردن به اقیانوس نیاز ندارد. دریاچه ای در یک صبح آرام، با صدای آب و نور در حال حرکت در سطح، کاری خاص برای سیستم عصبی انجام می دهد.

تاثیر حافظه دوران کودکی

بخش قابل توجهی از بازگشت به تعطیلات دریاچه نسلی است و به طور خاص والدین اکنون فرزندان خود را به مکانی می برند که از دوران کودکی به یاد دارند.

نسلی که اکنون در اوج سفرهای خانوادگی است (تقریباً 30 تا 45 سال) در دوران تعطیلات دریاچه به عنوان تابستان استاندارد طبقه متوسط ​​آمریکایی بزرگ شد. بسیاری از زنده ترین خاطرات اولیه شما با دریاچه های خاص، کابین های خاص، گردهمایی های خانوادگی خاص در زمینه خاصی که دریاچه ها فراهم می کنند مرتبط است. این خاطرات عمیقاً مثبت هستند به معنایی که اغلب کمتر به کیفیت عینی تجربه مربوط می شود تا با شدت عاطفی تابستان های اولیه دوران کودکی.

وقتی این گروه خود را با فرزندان خود در کنار دریاچه ای می بینند، اتفاق خاصی می افتد: خاطره و لحظه حال به گونه ای در یکدیگر فرو می ریزند که نوع خاصی از شادی را ایجاد می کند که در مقصدی که برای اولین بار با آن روبرو می شوند وجود ندارد. آشنایی با محیط، احساسات مرتبط با آن را فعال می کند.

آنها به دریاچه نمی روند زیرا عجیب ترین گزینه است. آن‌ها می‌روند چون می‌دانند چه حسی دارد و می‌خواهند فرزندانشان هم این حس را داشته باشند.

چگونه دریاچه ها از مشکل توریسم بیش از حد اجتناب کردند

دریاچه ها، در بیشتر موارد، از بدترین پویایی گردشگری بیش از حد که به مقصدهای ساحلی و پارک های ملی آسیب رسانده است، اجتناب کرده اند. دلایل ساختاری هستند:

تعداد زیادی دریاچه در ایالات متحده وجود دارد: ده ها هزار مورد از آنها که برای تفریح ​​مناسب هستند، در تمام مناطق کشور پخش شده اند. فشار توریستی که به طور کامل بر یک یوسمیتی یا یک بانک بیرونی غلبه می کند، بین طیف وسیعی از مقصدهای دریاچه توزیع می شود.

گردشگری دریاچه نیز از تمرکز کمتری نسبت به گردشگری ساحلی برخوردار است. به‌جای اینکه همه به یک شهر ساحلی بروند، مردم به دریاچه‌های مختلف در ایالت‌های مختلف می‌روند، دریاچه‌هایی که اکثر مردم خارج از منطقه نام آن‌ها را نشنیده‌اند، به این معنی که در فیدهای ترند و اینستاگرام که باعث اضافه بار مقصد می‌شوند، نمایش داده نشده‌اند.

این به آرامی در حال تغییر است. «مناطق دریاچه‌ای» خاص (آب‌های مرزی، دریاچه‌های اوزارک، برخی از مقاصد میشیگان و مینه‌سوتا) ازدحام قابل توجهی را تجربه می‌کنند. اما مقیاس با آنچه در مورد مشهورترین مقاصد ساحلی و کوهستانی اتفاق افتاده است متفاوت است.

زیرساختی که در اطراف سفر دریاچه ایجاد شده است

بازار اجاره تعطیلات در دهه گذشته زیرساخت های قابل توجهی را به طور خاص در اطراف املاک دریاچه ایجاد کرده است. ترکیبی از پلتفرم هایی که امکان رزرو مستقیم و گسترش خدمات مدیریت حرفه ای برای املاک دریاچه را فراهم می کند به این معنی است که کیفیت و در دسترس بودن موجودی اجاره دریاچه به طور قابل توجهی بهتر از 15 سال پیش است.

آنچه اکنون در دسترس است و اغلب نبود:

• اجاره قایق و کایاک در ملک یا در مجاورت آن گنجانده شده است و نیاز به داشتن قایق برای تجربه دریاچه را از بین می برد.
• تحویل مواد غذایی به مناطقی از دریاچه که قبلاً برای رسیدن به یک سوپرمارکت کامل به 40 دقیقه رانندگی نیاز داشت.
• تلفن همراه و سرویس اینترنت قابل اعتماد در کابین های دریاچه که قبلاً برای هیچ کار از راه دور قابل استفاده نبود.
• رستوران‌های باکیفیت و گزینه‌های غذایی در شهرهای دریاچه‌ای که قبلا چیزی جز رستوران‌های زنجیره‌ای معمولی آمریکایی نداشتند.

این نکته آخر بیش از آنچه به نظر می رسد اهمیت دارد. نسلی که در حال حاضر باعث احیای تعطیلات دریاچه می شود، نسبت به نسل های قبلی انتظارات بالاتری از کیفیت غذا دارد. تعطیلات دریاچه که مستلزم غذا خوردن ضعیف برای یک هفته است، فروش سخت تری است. شهرهای دریاچه‌ای که صحنه‌های غذا و رستوران واقعی (عملیات غذاهای دریایی محلی، قهوه خوب، گزینه‌های مزرعه به میز) را توسعه داده‌اند، جمعیتی را جذب می‌کنند که قبلاً آنها را در نظر نمی‌گرفتند.

آنچه بازگشت دریاچه در مورد جهت گسترده تر سفر آمریکا می گوید

بازگشت تعطیلات دریاچه بخشی از بازسنجی گسترده‌تر است که به تدریج در فرهنگ سفر آمریکا رخ می‌دهد: حرکتی دور از تماشا و بازسازی.

دوران سفر حداکثری (مقصدهای بیشتر، تجربیات بیشتر، عجیب‌تر، عکاسی‌پذیرتر) خستگی خاص خود را ایجاد کرد. افرادی که به ده‌ها کشور سفر کرده‌اند، گاهی اوقات نقطه‌ای از کاهش بازدهی را توصیف می‌کنند که اولین سفرهایشان نداشت. بیست و سومین کشور جدید حس کمتری نسبت به پنج کشور اول ایجاد می کند. مکانیسمی که میل به تازگی را برمی انگیزد، در نهایت پاداش های خود را تمام می کند.

آنچه مردم هنگام توضیح جذابیت تعطیلات دریاچه توصیف می کنند، تقریباً برعکس جستجوی تازگی است. آشنایی. کندی. همان دریاچه ای که در کودکی به آنجا آمده اید یا دوستانتان به آن می روند یا خانواده تان هر سال برای همان هفته اجاره می دهند. عدم الزام به حضور در مکان معین.

این بدان معنا نیست که سفرهای بین المللی در حال ناپدید شدن هستند یا برنامه های جاه طلبانه سفر مسیر خود را طی کرده اند. اما این نشان می‌دهد که تخیل مسافرتی آمریکایی جا را برای چیزی باز می‌کند که آن را کم‌ارزش می‌دانست: سفری که سعی نمی‌کند تاثیرگذار باشد، که صرفاً برای بازگرداندن شخصی که آن را انجام می‌دهد طراحی شده است، و در آن کار خاص با اطمینانی که مقصد تماشایی همیشه مطابقت ندارد، موفق می‌شود.

مرتبط