مقالات

ده شهری که مراکز شهری خود را برای به دام انداختن گردشگران ویران کردند


ممکن است از شرکت های ذکر شده در این پست درآمد یا محصولاتی کسب کنیم. به این معنی که اگر روی لینک کلیک کنید و کالا را خریداری کنید، کمیسیون کوچکی دریافت می کنم بدون هیچ هزینه اضافی برای شما… شما فقط به تکمیل صندوق سفر خانواده ما کمک می کنید.

scheme205/123rf

مراکز شهر زمانی حول خانواده ها، کارگران و سرعت آهسته کارهای روزمره رشد می کردند. با گذشت زمان، برخی از شهرها همان خیابان ها را به مناطق انتخابی تبدیل کردند که عمدتاً برای بازدیدکنندگان ساخته شده بودند. چیزی که زمانی احساس می‌شد در آن زندگی می‌شد، اکنون به نظر صحنه‌سازی شده است، تقریباً مانند صحنه‌ای تنظیم شده برای جمعیت‌های چرخشی که برای یک آخر هفته می‌مانند و ادامه می‌دهند. مردم محلی اغلب شاهد افزایش اجاره‌بها، ناپدید شدن مغازه‌هایشان و کوچک شدن جوامعشان هستند زیرا گردشگری تصمیم‌ها را بیشتر از افرادی که این مکان‌ها را خانه می‌نامند، شکل می‌دهد.

ونیز، ایتالیا

ونیز، ایتالیا
Kunstbine/Pixabay

مرکز ونیز به آرامی از زندگی محلی دور شد زیرا جمعیت از طلوع تا غروب مسیرهای باریک آن را پر کردند. بسیاری از مغازه‌های کوچکی که به ساکنان خدمات می‌دادند بسته شدند و جای خود را به غرفه‌هایی دادند که همان سوغاتی‌ها را در هر ویترین انباشته می‌فروختند. افزایش اجاره بها و گردش مالی ثابت خانواده ها را به مهاجرت به سرزمین اصلی سوق داد. حتی با وجود محدودیت‌های کشتی‌های کروز و قوانین جدید برای بازدیدکنندگان روزانه، تغییرات در حال حاضر ایجاد شده‌اند و مرکز تاریخی را بیشتر به یک جاذبه‌ی خوب تبدیل کرده است تا یک محله.

بارسلونا، اسپانیا

بارسلونا، اسپانیا
chabotfoto/Pixabay

محله گوتیک بارسلونا از یک هزارتوی مسکونی به منطقه ای تحت فشار تبدیل شد که به واسطه ورودهای آخر هفته و اجاره سریع شکل گرفته بود. آپارتمان‌هایی که زمانی در اختیار اجاره‌کنندگان طولانی‌مدت بود، پر از اقامت‌های کوتاه‌مدت بودند، و خواربارفروشی‌ها با ظهور بارهای توریستی ناپدید شدند. جمعیت تا پاسی از شب کوچه ها را پر می کند و ساکنان را از سروصدا و افزایش قیمت خسته می کند. حتی با وجود فشار شهر برای محدود کردن هتل‌ها و بازگرداندن آپارتمان‌ها، شهر قدیمی همچنان نشانه‌هایی از تصمیمات اتخاذ شده برای حفظ گردشگران را دارد.

آمستردام، هلند

پل سنگی روی کانال با دوچرخه و خانه های تاریخی در آمستردام.
مارکو اوبر، CC BY-SA 4.0/Wikimedia Commons

کمربند کانال آمستردام برای ترکیب فروشگاه‌های کاربردی، خانه‌های آرام و نوعی مراسم کوچک که شهر را زمین‌گیر می‌کند، استفاده می‌شود. با افزایش سرسام آور گردشگری، زندگی خیابانی به سمت ترافیک سنگین پیاده روی، پیشخوان میان وعده ها، و کسب و کارها به سمت بازدیدهای سریع به جای همسایگان طولانی مدت تغییر کرد. بسیاری از ساکنان می گویند که شهرشان را دوست دارند، اما در ساعات شلوغی از دیدنی ترین کانال ها دوری می کنند، زیرا می دانند که به جای آرامشی که به یاد دارند، صف های طولانی و سر و صدا پیدا خواهند کرد. مقررات کمک می کند، اما تنش همچنان مشهود است.

دوبرونیک، کرواسی

تصویر دوبرونیک، دریا، کرواسی.
pixabay.com

زمانی که نمایشگاه جهانی روزانه جمعیت زیادی را به خیابان های سنگی خود کشاند، شهر قدیمی دوبرونیک به طرز چشمگیری تغییر کرد. روال‌های محلی به دلیل صف‌های طولانی در پله‌ها، درهای شلوغ و کسب‌وکارهایی که برای خدمت به موج دائمی مسافران یک روزه ساخته شده بودند کنار گذاشته شد. تلاش‌ها برای محدود کردن ورود کشتی‌های کروز پس از آن انجام شد که شهر سنگینی سال‌ها گردشگری مدیریت‌نشده را احساس کرد. در حالی که دیوارها هنوز قرن‌ها تاریخ را در خود جای داده‌اند، زندگی روزمره که زمانی آنها را پر می‌کرد، اکنون اغلب فراتر از دروازه‌های باستانی رخ می‌دهد.

فلورانس، ایتالیا

نمای پانورامای Fiesole ایتالیا از افق فلورانس
Hagai Agmon-Snir حچاي اچمون-سنير חגי אגמון-שניר – اثر شخصی، CC BY-SA 4.0/Wikimedia Commons

مرکز تاریخی فلورانس از زیبایی بی‌نظیری برخوردار است، اما ویژگی آن تغییر کرد زیرا آپارتمان‌های نزدیک به جاذبه‌های اصلی به آرامی از ساکنان طولانی مدت خالی شدند. فروشگاه هایی که زمانی لنگر زندگی روزمره بودند جای خود را به بوتیک ها و اجاره های کوتاه مدت دادند. مردم محلی اغلب در مورد سختی زندگی در قلب شهر صحبت می کنند، حتی زمانی که در آنجا کار می کردند. هدف سیاست‌های جدید بازگرداندن مسکن به ساکنان است، اما معکوس کردن سال‌ها حرکت آهسته مسیری طولانی و پیچیده است.

پراگ، جمهوری چک

جمعیتی که از پل چارلز در پراگ عبور می‌کنند و قلعه پراگ در هنگام غروب در پس‌زمینه روشن می‌شود.
JÉSHOOTS/Pexels

شهر قدیمی پراگ زمانی گردشگری را با روال زندگی مردمی که در آن نزدیکی زندگی می کردند متعادل می کرد. با گذشت زمان، مرکز پر شد از میخانه‌ها، غرفه‌های سوغاتی و تفریحات شبانه که به ندرت آرام می‌شود. بسیاری از ساکنان به سادگی به مناطق ساکت‌تر و دورتر رفتند و خیابان‌های قرون وسطایی را تحت سلطه بازدیدکنندگانی قرار دادند که در امواج حرکت می‌کردند. مناظر هنوز خیره کننده هستند، اما حس یک محله مسکونی رقیق شده و با کسب و کارهایی که حول سرگرمی های دائمی ساخته شده اند، جایگزین شده است.

نیواورلئان، لوئیزیانا

نمای شبانه خیابان بوربون در نیواورلئان با چراغ‌های رنگارنگ، بالکن و مردمی که قدم می‌زنند.
Bellemarematt، CC BY-SA 3.0/Wikimedia Commons

محله فرانسوی نیواورلئان همیشه بازدیدکنندگان داشت، اما مقیاس تغییر کرد. مستاجران دیرینه بلوک‌هایشان را مملو از اجاره‌های کوتاه‌مدت و بارهایی می‌دانستند که برای رفت‌وآمد دائمی پیاده‌روی ساخته شده‌اند تا اجتماع. فروشگاه‌هایی که زمانی به مردم محلی خدمات می‌دادند، با افزایش ارزش ملک بسته شدند. اکنون بسیاری از ساکنان از محله با محبت و همچنین با فاصله صحبت می کنند و می گویند که این محله بیشتر شبیه صحنه ای است که هر شب همان مهمانی تکرار می شود تا مکانی برای ساختن یک زندگی پایدار.

مکزیکو سیتی، مکزیک

مکزیکو سیتی، مکزیک
MarandaP/Pixabay

روما و کوندسا به محض ورود کارگران از راه دور و شرکت های متمرکز بر طراحی به سرعت متحول شدند. کافه‌ها و بوتیک‌ها شکوفا شدند، اما افزایش اجاره‌بها و تبدیل آپارتمان‌ها نیز باعث شد که مستاجران طولانی مدت برای ماندن با مشکل مواجه شوند. اعتراضات زمانی افزایش یافت که مردم محلی شاهد تغییر محله هایشان به سمت سبک زندگی متناسب با بازدیدکنندگان و تازه واردان بودند. معماری هنوز هم جذاب است، اما زمانی که تقاضا بسیار فراتر از آنچه خیابان‌ها برای حمایت از آن ساخته شده‌اند، حفظ زندگی اجتماعی باثبات سخت‌تر به نظر می‌رسد.

سن میگل دی آلنده، مکزیک

سن میگل دی آلنده، مکزیک
richie0703/123rf

مرکز شهر سن میگل دی آلنده با رنگ و میراث می درخشد، اما افرادی که این شخصیت را حفظ کردند اغلب اکنون دورتر زندگی می کنند. گالری‌ها، بارهای شراب و مغازه‌های مجلل بر خیابان‌هایی که زمانی پر از مغازه‌های کوچک مامان و پاپ بود، تسلط دارند. بسیاری از ساکنان می گویند که اکنون به نظر می رسد که هسته مرکزی برای افراد خارجی با بودجه های قابل توجه طراحی شده است و خدمات ضروری را در گوشه های ساکت تر قرار می دهد. زیبایی باقی مانده است، اما تعادل در مورد افرادی که مرکز شهر واقعاً به آنها خدمت می کند تغییر کرده است.

لیسبون، پرتغال

لیسبون، پرتغال
DEZALB/Pixabay

محله‌های آلفاما و بایرو آلتو لیسبون ریشه‌های فرهنگی عمیقی دارند، اما زیر بار گردشگری سریع با مشکل مواجه شده‌اند. خانه‌ها به اجاره‌های کوتاه‌مدت تبدیل شدند و بارهایی که برای بازدیدکنندگان ساخته شده بودند، جایگزین مغازه‌های قدیمی شدند. مردم محلی راهپیمایی ها و طومارهایی را سازماندهی کردند، زیرا اجاره بها از سطح قابل دستیابی فراتر رفت. موسیقی سنتی و خواربارفروشی‌های مادر و پاپ هنوز زنده هستند، اما فضایی را با گرایش‌هایی به اشتراک می‌گذارند که به ندرت نیازهای مردمی را که سال به سال به محله وابسته هستند، در نظر می‌گیرند.


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا