ممکن است از شرکت های ذکر شده در این پست درآمد یا محصولاتی کسب کنیم. یعنی اگر روی لینک کلیک کنید و کالای مورد نظر را خریداری کنید، کمیسیون کوچکی دریافت می کنم بدون هیچ هزینه اضافی برای شما… شما فقط به تکمیل صندوق سفر خانواده ما کمک می کنید.
پارک ملی تاریخی گلدن اسپایک، نقطه دیدنی راه آهن شمال یوتا است که در آن موتورهای بخار ماکت محل برخورد ریل ها را نشان می دهند. برای مسافرانی که از تاریخ راه‌آهن، حومه‌های باز خیره‌کننده و تماشای دقیق سایت‌های ساخت‌وساز لذت می‌برند، ایده‌آل است. درجه راه آهن مسیر آماده شده ای است که ریل های راه آهن روی آن گذاشته می شود.
این پارک در Promontory Summit، در شمال دریاچه نمک بزرگ و در فاصله رانندگی از سالت لیک سیتی واقع شده است. ویژگی های حفظ شده آن به شما کمک می کند اثری را تصور کنید که سفر آمریکا را تغییر داد. می‌توانید سایت Last Spike را کاوش کنید، لکوموتیوهای مشابه را ببینید و بخش‌هایی از کلاس راه‌آهن را دنبال کنید.
خوراکی های کلیدی
- Promontory Summit نقطه ملاقات راه آهن بین قاره ای است.
- این پارک سایت Last Spike و ویژگی های ساخت راه آهن را حفظ می کند.
- ماکت‌های لوکوموتیو بخار مشتری و اتحادیه اقیانوس آرام شماره 119 را به تصویر می‌کشند.
- بازدیدکنندگان می توانند با ماشین یا پیاده به گشت و گذار بپردازند.
- سنبله طلایی اصلی در دانشگاه استنفورد به نمایش گذاشته شده است.
حتی محیط جادار و آرام به بازدید احساس تعلق شدید به یک مکان می دهد. این یک توقف ویژه برای مسافرانی است که به تاریخ راه آهن و مناظر شکل گرفته توسط ساخت و ساز راه آهن علاقه مند هستند.
چگونه راه آهن بین قاره ای در سران پرومونتوری ملاقات کرد؟
راه‌آهن پاسیفیک مرکزی و راه‌آهن اتحادیه پاسیفیک در 10 مه 1869 در اجلاس سران Promontory ملاقات کردند و اولین راه‌آهن بین قاره‌ای را تکمیل کردند. نقطه ملاقات این در شمال یوتا بود، جایی که دو خط راه آهن به طول 1776 مایل به هم متصل شدند.
راه‌آهن پاسیفیک مرکزی 690 مایل مسیر داشت، در حالی که اتحادیه اقیانوس آرام 1086 مایل مسیر را طی کرد. شرکت ها از جهت های مخالف به سمت یکدیگر حرکت کردند. ملاقات آنها سفر قطار بین شرق و غرب را متحد کرد.
للند استنفورد و توماس دورانت بر روی سنبله طلایی ضربه های تشریفاتی زدند، در حالی که یک سنبله آهنی اتصال فیزیکی راه آهن را تکمیل کرد.
این مراسم نشان دهنده پایان مسابقه اصلی ساخت و ساز بود، اما خدمه خط را از طریق زمین های سخت ساخته بودند. کار آنها شامل بریدن سنگ ها، ساختن پل ها و ساختن جاده ها در زمین های باز بود.
مسابقه به یوتا
راه آهن مرکزی اقیانوس آرام از کالیفرنیا آغاز شد و از طریق سیرا نوادا به سمت شرق حرکت کرد. اتحادیه اقیانوس آرام بیشتر از شرق شروع شد و در سراسر دشت ها به سمت غرب حرکت کرد.
کنگره از این پروژه حمایت کرد و دو شرکت راه آهن برای ساخت مسیر با یکدیگر رقابت کردند. مقدار کار تکمیل شده به تعیین میزان زمین و حمایت از هر شرکت کمک کرد.
سنبله طلایی به معروف ترین نماد پیوند تبدیل شد، اما سنبله آهنی کار عملی اتصال به ریل را انجام داد. نشست در سران پرومونتوری به نقطه عطفی در تاریخ پارک ملی تاریخی تبدیل شد.
کارگرانی که خط را ساختند.
هزاران کارگر این مسیر را ساختند، از جمله مهاجران و افرادی که کارشان اغلب کمتر از رهبران شرکت مورد توجه قرار می گیرد. سه گروه نقش مهمی داشتند:
- کارگران چینی بخش عمده ای از خط راه آهن مرکزی اقیانوس آرام را ساختند.
- مهاجران ایرلندی در خط اتحادیه اقیانوس آرام کار می کردند.
- کهنه سربازان جنگ داخلی، آمریکایی های آفریقایی تبار، سرخپوستان آمریکایی و مورمون های سابق برده شده به نیروی کار عمومی پیوستند.
کارگران با شرایط آب و هوایی نامساعد، انفجارهای خطرناک و ساعات طولانی دوری از شهرهای مستقر مواجه شدند. مهارت ها و تلاش های آنها پیشرفت سریع راه آهن را ممکن کرد.
خدمه همچنین سرعت شگفت انگیزی را در آخرین فشار ایجاد کردند. رکورد یک روزه خدمه اقیانوس آرام مرکزی به 10 مایل و 56 فوت مسیر رسید.
بازدیدکنندگان در سایت Last Spike چه چیزی را می توانند ببینند؟
از سایت Last Spike شروع کنید، جایی که چشم انداز حفاظت شده راه آهن نقطه ملاقات 1869 را ملموس می کند. آهنگ‌ها زمانی به اینجا ملحق شدند، و بازدیدکنندگان می توانند در امتداد درجه راه آهن اصلی پیاده روی یا رانندگی کنند.
این پارک محل آخرین قله و ویژگی های ساخت راه آهن 1869 را حفظ می کند. می‌توانید به سراسر شیب نگاه کنید، اطراف را کاوش کنید و ببینید که چگونه مسیر از چشم‌انداز یوتا می‌گذرد.
چشم انداز راه آهن حفظ شده
آثار ساخت و ساز فراتر از نقطه ملاقات قابل مشاهده است. به دنبال بریدگی‌های قدیمی، پر کردن و سایر ویژگی‌هایی باشید که نشان می‌دهند چگونه خدمه زمین را برای قطارها شکل داده‌اند.
این تنظیمات راهی را برای کاوش در مکان تاریخی ملی با سرعت خود به شما ارائه می دهد. می توانید روی ریل توقف کنید، در امتداد شیب پیاده روی کنید یا مسیر را از وسیله نقلیه مشاهده کنید.
این ویژگی‌های حفظ‌شده جزو کارهای برتر در پارک ملی تاریخی گلدن اسپایک هستند. آنها کمک می کنند تا یک رویداد تاریخی را به مکانی تبدیل کنید که می توانید به جای قرار ملاقات در یک بیلبورد، در آن کاوش کنید.
مشتری و اتحادیه اقیانوس آرام شماره 119
این پارک دارای ماکت لوکوموتیوهای دوره ویکتوریایی Jupiter و Union Pacific No. 119 است. چرخ‌های بزرگ، بدنه‌های تیره و جزئیات دوره، دوران بخار را نشان می‌دهد.
بازدیدکنندگان می توانند لوکوموتیوها را در محل ببینند و در مورد نقش آنها در تاریخ راه آهن اطلاعات کسب کنند. تظاهرات برنامه ریزی شده به لوکوموتیوها این فرصت را می دهد که حرکت کنند و مانند لوکوموتیوهای بخار کار کنند.
مشتری شماره 119 روشی مفید برای تصور اندازه و سبک لوکوموتیوهای مرتبط با دو راه آهن است. این کپی ها یک ایستگاه اصلی برای خانواده ها و طرفداران راه آهن هستند.
قله های تشریفاتی اصلی.
انتخاب اصلی طلایی در مرکز هنرهای تجسمی کانتور دانشگاه استنفورد به همراه انتخاب نقره ای نوادا به نمایش گذاشته شده است. نرده های پارک سنبله تشریفاتی اصلی را نگه نمی دارند.
گلدن پیک از طلای 17.6 عیار آلیاژی با مس ریخته گری شد. طول آن 5 9/16 اینچ و وزن آن 14.13 تروی اونس است.
پس از پایان مراسم، او پیک را برداشت و به دیوید هیوز برگرداند. او آن را در سال 1892 به دانشگاه استنفورد اهدا کرد و بعداً دانشگاه آن را به نمایش گذاشت.
بازدیدکنندگان علاقه مند به دیدنی های دیگر یوتا نیز می توانند سفری بزرگتر را از میان بناهای ملی یوتا برنامه ریزی کنند. سنبله طلایی اصلی یک مصنوع موزه در استنفورد است، نه سنبله ای که بازدیدکنندگان بتوانند در پارک ببینند.
چه تورهای رانندگی و پیاده روی شیب تاریخی راه آهن را دنبال می کنند؟
تور خودروی شرق را برای یک تور کوتاه تر از شیب اتحادیه اقیانوس آرام، یا تور خودروی غربی را برای یک مسیر تاریخی هفت مایلی انتخاب کنید. دنباله حلقه پر بزرگ گزینه پیاده روی نامگذاری شده در این مسیرها است.
تور خودروی شرق 1.5 مایل از شیب اتحادیه پاسیفیک را دنبال می کند، در حالی که تور خودروی غربی هفت مایل را پوشش می دهد. هر دو مسیرهای دیدنی در امتداد زمین راه آهن تاریخی هستند.
| گزینه | طول | تجربه کنید |
|---|---|---|
| گشت خودرو شرق | 1.5 مایل | درجه اتحادیه اقیانوس آرام |
| تور خودروی غربی | هفت مایل | مسیر راه آهن تاریخی |
| مسیر دایره ای پر بزرگ | 1.5 مایل | در پر کردن بزرگ قدم بزنید |
مسیر شرقی شامل طاق چینی است که یک ویژگی قابل توجه در کنار مسیر تاریخی است. این فرصت را برای دیدن یک نقطه عطف شگفت انگیز از دوران راه آهن بدون نیاز به پیاده روی بسیار فراهم می کند.
تور خودروی غربی مسیر طولانی‌تری از مسیر ملی تاریخی را دنبال می‌کند. برای بازدیدکنندگانی که می خواهند مسیر باستانی بیشتری را از وسیله نقلیه خود ببینند ایده آل است.
این تورهای رانندگی به بازدیدکنندگان کمک می کند تا مسیرهای دو راه آهن را در پارک مقایسه کنند. در هر مسیری، زمانی را صرف کنید تا متوجه شوید که چگونه شیب از زمین های باز عبور می کند.
برای یک برنامه رانندگی گسترده تر در یوتا، این مسیر سفر جاده ای یوتا را به عنوان یک ایده سفر مستقل در نظر بگیرید. هنگامی که خدمات تلفن همراه در جاده های روستایی محدود است، یک نقشه آفلاین می تواند کمک کند.
Big Fill Loop Trail به بازدیدکنندگان این فرصت را می دهد که ماشین را ترک کنند و از طریق دره پر شده قدم بزنند.
هزینه بلیط پارک ملی گلدن اسپایک چقدر است؟
هزینه ورودی استاندارد در سال 2026 بین 10 تا 20 دلار است و به مدت هفت روز متوالی معتبر است. قیمت پاس متفاوت است. بر اساس نوع پاس و واجد شرایط بودن
بازدیدکنندگان 16 سال و بالاتر نیاز به هزینه ورودی یا کارت تفریحی معتبر فدرال دارند. گذرنامه سالانه پارک 2026 35 دلار هزینه دارد و دارنده گذرنامه به علاوه سرنشینان یک وسیله نقلیه غیرتجاری یا دارنده گذرنامه و یک مسافر موتور سیکلت را پوشش می دهد.
| گزینه پاس | هزینه 2026 | اعتبار یا صلاحیت |
|---|---|---|
| کارت ورودی استاندارد | 10.00 تا 20.00 دلار | هفت روز متوالی |
| پاس سالانه گلدن اسپایک | 35.00 دلار | دارنده گذرنامه و سرنشینان وسیله نقلیه یا یک مسافر موتورسیکلت |
| گذرنامه زیبای سالانه مقیم آمریکا | 80.00 دلار | ساکنان ایالات متحده |
| آمریکا گذرنامه سالانه زیبا برای افراد غیر مقیم | 250.00 دلار | افراد غیر مقیم |
| پاس های ارشد امریکا لا بلا | 20.00 دلار سالانه یا 80.00 دلار برای زندگی | شهروندان و ساکنان ایالات متحده 62 سال یا بیشتر |
گذرنامه سالانه America the Beautiful 2026 برای ساکنان ایالات متحده 80 دلار و برای افراد غیر مقیم 250 دلار هزینه دارد. مجوزهای سالمندان برای شهروندان ایالات متحده و ساکنان 62 سال و بالاتر است.
Access Pass برای شهروندان ایالات متحده و ساکنان دارای معلولیت دائمی رایگان است. گذرنامه کلاس چهارم برای دانش آموزان کلاس چهارم ایالات متحده رایگان است و اعضای فعلی ارتش ایالات متحده و وابستگان آنها می توانند مجوز سالانه نظامی رایگان دریافت کنند.
داوطلبان سایت تفریحی فدرال با 250 ساعت خدمات واجد شرایط دریافت مجوز داوطلبانه هستند. این پارک همچنین مجوزهای واجد شرایط America the Beautiful را برای پذیرش می پذیرد.
پذیرش در مرکز بازدیدکننده پرداخت می شود، جایی که پول نقد پذیرفته نمی شود. برای سایر هزینه های احتمالی در طول سفر به پارک، این راهنمای هزینه ها در پارک های ملی ایالات متحده را بررسی کنید.
کارت اعتباری به همراه داشته باشید زیرا مرکز بازدیدکنندگان وجه نقد را برای پذیرش قبول نمی کند.
چگونه باید برای سفر به Promontory Summit برنامه ریزی کنید؟
مرکز بازدیدکنندگان در 6200 N 22300 W، Corinne, UT 84307، در Promontory Summit در شمال دریاچه نمک بزرگ است. با نقشه رسمی پارک شروع کنید. برای تعیین محل مرکز بازدیدکنندگان و مسیرهای خودگردی.
مرکز بازدیدکننده یک فیلم خوشامدگویی هفت دقیقه ای ارائه می دهد. قبل از کاوش در زمینه به شما معرفی مختصری می دهد.
قبل از خروج از این چک لیست کوتاه استفاده کنید:
- برنامه روزانه را بررسی کنید.
- شرایط فعلی و آب و هوا را بررسی کنید.
- قبل از حرکت به سمت Promontory Summit، از نقشه برای بدست آوردن بلبرینگ خود استفاده کنید.
برنامه روزانه می تواند به شما در برنامه ریزی برنامه های پارک و رویدادهای لوکوموتیو کمک کند. وضعیت آب و هوای فعلی و جاده نیز در این منطقه باز روستایی مهم است.
برای یک برنامه سفر گسترده تر در شمال یوتا، می توانید پارک را با سایر مقاصد یوتا ترکیب کنید. پارک ایالتی جزیره آنتلوپ و پارک سیتی تنظیمات متفاوتی را برای قسمت دیگری از سفر ارائه می دهند.
قبل از رانندگی به سمت قله Promontory، ساعات، شرایط و آب و هوا را بررسی کنید.
اگر قصد سفر طولانی‌تری دارید، این راهنمای ایده‌های سفر جاده‌ای در سراسر ایالات متحده شامل الهام‌گیری از مسیرهای یوتا است. اسکله مارپیچ در نزدیکی یک توقف اختیاری با چشم انداز متفاوت است.
هنگام تنظیم برنامه سفر روزانه خود، اسکله اسپیرال نزدیک را به عنوان یک ایستگاه مستقل در نظر بگیرید.
نتیجه گیری
گلدن اسپایک یک توقف ارزشمند برای مسافرانی است که می خواهند ببینند کجای تاریخ راه آهن با مناظر حفاظت شده یوتا ملاقات می کند. لوکوموتیوهای کپی حس واضحی از مقیاس را به شما اضافه می‌کنند، در حالی که سطح اصلی نشان‌دهنده علامتی است که از ساخت‌وساز راه‌آهن در شمال یوتا به جا مانده است.
به جای عجله برای گرفتن عکس، زمان کافی برای عکاسی از محیط اطراف خود اختصاص دهید. این تجربه می‌تواند برای علاقه‌مندان به تاریخ، خانواده‌ها و مسافرانی که از دیدن اینکه یک مکان چگونه کشور را شکل داده است، جذاب باشد.
تصمیم بگیرید که آیا جاذبه اصلی شما تاریخچه راه آهن است یا تجربه لوکوموتیو، سپس پارک را به یک ایستگاه منحصر به فرد در برنامه سفر یوتا تبدیل کنید. به Promontory Summit یک نقطه اختصاصی در برنامه سفر خود بدهید تا زمانی برای تجربه آن فراتر از یک عکس کنار جاده داشته باشید.
سوالات متداول
قله راه آهن طلایی الان کجاست؟
سنبله طلایی اصلی در مرکز هنرهای تجسمی کانتور در دانشگاه استنفورد به نمایش گذاشته شده است. پس از این رویداد از محل مراسم حذف شد و به دیوید هیوز بازگشت. هیوس آن را در سال 1892 به دانشگاه استنفورد اهدا کرد. پارک محل ملاقات را حفظ می کند، اما سنبله طلای اصلی روی ریل آن نیست.
در محوطه تاریخی ملی گلدن اسپایک چه باید کرد؟
از سایت Last Spike دیدن کنید، ماکت‌های لوکوموتیو دوران ویکتوریا را ببینید و ویژگی‌های حفاظت‌شده راه‌آهن را کشف کنید. می توانید در امتداد شیب اصلی قدم بزنید یا رانندگی کنید و آثار ساخت و ساز در زمین اطراف را ببینید. اگر می‌خواهید موتورها را در حرکت ببینید، برنامه روزانه زمان‌های نمایش را در طول بازدید خود بررسی کنید.
راه آهن قاره کجا به هم رسید؟
اقیانوس آرام مرکزی و اتحادیه پاسیفیک در 10 مه 1869 در پرومونتوری سامیت، یوتا، ملاقات کردند. خطوط آنها پس از پیشروی به سمت یکدیگر از جهت های مخالف به آنجا پیوستند. این سایت در شمال دریاچه نمک بزرگ واقع شده است، جایی که پارک اکنون محل ملاقات و ویژگی های راه آهن مجاور را حفظ می کند.
واقعاً چه کسی سنبله طلایی را رانندگی کرد؟
للند استنفورد و توماس دورانت به صورت تشریفاتی بر روی سنبله طلایی ضربه زدند، اما هیچ یک از آنها سنبله ای را که به ریل ها متصل شده بود راندند. یک سنبله آهنی اتصال فیزیکی بین دو خط راه آهن را تکمیل کرد. این تمایز مهم است زیرا سنبله طلایی این رویداد را نشان می‌دهد، در حالی که سنبله آهنی اتصال ریلی را تضمین می‌کند.
چرا برداشتن میخ های راه آهن غیرقانونی است؟
در پارک، مصنوعات فرهنگی توسط قانون فدرال محافظت می شود، بنابراین سنبله راه آهن سوغاتی نیست که باید حذف شود. حذف یک شی از زمین های تاریخی حفاظت شده می تواند به سایت آسیب برساند و شواهد کار قبلی را پاک کند. کلنگ ها و سایر مصنوعات را در جایی که هستند رها کنید، حتی اگر شل یا رها شده به نظر برسند.
چه زمانی بازدیدکنندگان می توانند نمایش های لوکوموتیو بخار را ببینند؟
نمایش های برنامه ریزی شده ماکت مشتری و اتحادیه اقیانوس آرام شماره 119 از ماه می تا اکتبر برگزار خواهد شد. ساعات دقیق ممکن است در روز متفاوت باشد، بنابراین قبل از انتخاب زمان بازدید، برنامه روزانه را بررسی کنید. این رویدادها به شما این امکان را می دهد که موتورهای مشابه را در حال حرکت ببینید، نه فقط در حالت استراحت.
مرتبط
