این موزه بروکلین در داخل یک ایستگاه متروی واقعاً بازنشسته قرار دارد

ممکن است از شرکت های ذکر شده در این پست درآمد یا محصولاتی کسب کنیم. یعنی اگر روی لینک کلیک کنید و کالای مورد نظر را خریداری کنید، کمیسیون کوچکی دریافت می کنم بدون هیچ هزینه اضافی برای شما… شما فقط به تکمیل صندوق سفر خانواده ما کمک می کنید.
موزه ترانزیت نیویورک یک ایستگاه متروی واقعی بازنشسته است که به مکانی برای کاوش در تاریخ حمل و نقل نیویورک تبدیل شده است. این موزه بروکلین به شما نگاهی از نزدیک به مترو، اتوبوس و سایر بخشهای گذشته حملونقل شهر میدهد.
به جای دیدن واگن های قدیمی در یک گالری معمولی، از ایستگاهی که برای قطارها و مسافران ساخته شده است قدم می زنید. طرفداران حمل و نقل عمومی می توانند تجهیزات قدیمی را مطالعه کنند، در حالی که بازدیدکنندگان کنجکاو می توانند ببینند که حمل و نقل عمومی چگونه شهر نیویورک را شکل داده است. این نمایشگاه ها جزئیاتی در مورد افراد، وسایل نقلیه و سیستم های پشت سر سفرهای روزمره ارائه می دهند.
شما همچنین می توانید خود ایستگاه را از سکوی آن گرفته تا مسیرها و تجهیزات سیگنالینگ را کاوش کنید. محیط منحصر به فرد آن، ایستگاه را به بخشی از بازدید تبدیل می کند.
خوراکی های کلیدی
- موزه بروکلین در داخل ایستگاه خیابان دادگاه قدیمی قرار دارد.
- این ایستگاه در سال 1946 به خدمات مسافری عادی بسته شد.
- بازدیدکنندگان میتوانند مترو تاریخی و واگنهای مرتفع را روی سکو ببینند.
- ورودی بروکلین برای بزرگسالان 15 دلار و برای کودکان 10 دلار است.
- ایستگاههای متروی اطراف عبارتند از خیابان کورت-بورو هال و هویت-شرمرهورن.
- قبل از رفتن، یک بلیط زمان بندی شده رزرو کنید و برنامه فعلی نمایشگاه را بررسی کنید.
چه چیزی باعث می شود ایستگاه متروی بروکلین موزه ترانزیت نیویورک تا این حد غیرعادی باشد؟
دفتر مرکزی موزه در بروکلین در داخل ایستگاه قدیمی خیابان کورت قرار دارد، نه کپی یکی از آنها. الف ایستگاه خارج از سرویس این ایستگاهی است که دیگر برای سرویس دهی به مسافران معمولی استفاده نمی شود، حتی اگر مسیرهای آن همچنان برای فعالیت های موزه مورد استفاده قرار گیرد.موزه کامل بروکلین در خیابان Schermerhorn 99 در بروکلین قرار دارد. ورودی اصلی خیابان آن در Boerum Place و خیابان Schermerhorn است، جایی که بازدیدکنندگان به جای ایستگاه حمل و نقل فعال، وارد ایستگاه مترو سابق می شوند.
ورودی موزه به موزه منتهی می شود نه سکوی متروی مسافربری.
این تفاوت هنگام برنامه ریزی مسیر شما مهم است. ایستگاه خیابان دادگاه دیگر به مسافران عادی خدمات نمی دهد، بنابراین نقشه مترو آن را به عنوان مکانی برای گرفتن قطار نشان نمی دهد.
تجربه ایستگاه مترو بروکلین موزه ترانزیت نیویورک، یک ایستگاه مترو واقعی را با مجموعههایی درباره حملونقل عمومی نیویورک ترکیب میکند. میتوانید ویژگیهای ایجاد شده برای خدمات قطار را به همراه اشیایی ببینید که نحوه رشد سیستم بزرگتر را توضیح میدهند.
بیش از یک نمایشگاه ایستگاه
سایت بروکلین موزه اصلی است، با نمایشگاه هایی در سکو و گالری های داخل ایستگاه. موقعیت مکانی آن به شما امکان می دهد فضای ساخته شده و اشیاء به نمایش گذاشته شده را در نظر بگیرید.
موزه بروکلین را با گالری بزرگ مرکزی اشتباه نگیرید. ماهواره کوچکتر منهتن دارای یک گالری و فروشگاه در ترمینال گراند سنترال است و ورودی رایگان است.
ضمیمه نوع متفاوتی از بازدید را ارائه می دهد، در حالی که بروکلین فضای ایستگاه قدیمی را حفظ می کند. هر مکان هدف و مقیاس خاص خود را دارد.
گالری گرند سنترال یک ضمیمه کوچکتر و مستقل است، در حالی که تجربه ایستگاه بازنشسته در بروکلین اتفاق می افتد.
چگونه خیابان دادگاه تبدیل به یک ایستگاه بازنشستگی شد؟
خیابان کورت در سال 1936 به عنوان پایانه خط IND Fulton افتتاح شد، اما خدمات واقعی آن محدود به خدمات شاتل کوتاه بود. عمر کوتاه عملیاتی آن به ایستگاه سابق خیابان دادگاه تاریخی متفاوتی نسبت به خطوط شلوغ مترو می دهد که اطراف آن را احاطه کرده اند.
این ایستگاه در 9 آوریل 1936 با دو مسیر و یک سکوی جزیره ای افتتاح شد. اچ اچ شاتل خیابان کورت را به هویت-شرمرهورن، سه بلوک دورتر متصل می کرد.
| تاریخ | رویداد ایستگاه | معنی آن چیست |
|---|---|---|
| 9 آوریل 1936 | خیابان دادگاه باز شد | ترمینال IND Fulton Line |
| 1936-1946 | HH شاتل دوید | پیوند کوتاه به Hoyt-Schermerhorn |
| 1946 | سرویس عادی به پایان رسید | تعداد کم مسافر منجر به تعطیلی شد |
عملکرد مورد نظر ایستگاه و سرویس شاتل کوتاه
خیابان کورت به عنوان پایانه ای برای خط IND Fulton برنامه ریزی شده بود. این طرح خواستار ادامه قطارهای HH از طریق ایستگاه به عنوان بخشی از یک مسیر طولانیتر بود.
آن سرویس کامل HH هرگز شروع نشد. در عوض، کشتی از ایستگاه بود. فقط خدمات، حمل مسافر بین خیابان کورت و هویت-شرمرهورن. فاصله کوتاه بین دو ایستگاه نقش کشتی را تعیین می کرد. مسافران میتوانستند از آن برای رسیدن به ایستگاه نزدیک استفاده کنند، اما خیابان کورت به یک ایستگاه معمولی تبدیل نشد.
چرا سرویس عادی تمام شد؟
استفاده محدود از ایستگاه، مسافران کافی برای باز نگه داشتن آن را جذب نکرد. سیستم مترو راه های دیگری برای سرویس دهی به منطقه داشت و خیابان کورت یک پایانه باریک باقی ماند.
سکوها و مسیرهای آن پس از توقف استفاده مسافران از ایستگاه، بخشی از شبکه فیزیکی راه آهن باقی ماندند. این فضا بعدها نقش جدیدی برای بازدیدکنندگان علاقه مند به تاریخ حمل و نقل خواهد داشت.
تفاوت بین مسیر برنامه ریزی شده و خدماتی که مسافران در واقع دریافت می کنند توضیح می دهد که چرا تاریخچه ایستگاه بسیار کوتاه بوده است. تعداد کم مسافران به خدمات مسافری منظم ایستگاه در سال 1946 پایان داد.
چرا یک نمایشگاه موقت از سال 1976 دائمی شد؟
این موزه به عنوان یک نمایشگاه حمل و نقل دو ماهه آغاز شد که در 4 ژوئیه 1976 افتتاح شد. این تاریخ نمایشگاه ترانزیت شهر نیویورک را در دویستمین سالگرد ایالات متحده، زمانی که این کشور 200 سال استقلال را جشن گرفت، قرار داد.
سازمان دهندگان از ایستگاه بازنشسته به عنوان محیطی برای نمایش عمومی در مورد حمل و نقل نیویورک استفاده کردند. بازدیدکنندگان میتوانستند وسایل نقلیه و مصنوعات را در فضایی که قبلاً حاوی تاریخچه سفرهای مترو بود، بیابند.
هزینه اصلی پذیرش یک نشانه مترو، یا پنجاه سنت، با نصف نرخ برای کودکان. این هزینه مربوط به تاریخ اولیه نمایشگاه است، نه ارائه بلیط فعلی.برنامه کوتاه به نمایشگاه نقطه پایانی واضحی داد، اما نمایشگاه ها جذابیت ماندگاری داشتند. واگنهای حفاظتشده به بازدیدکنندگان اجازه میداد تا به طرحهای قدیمیتر نزدیک شوند، در حالی که تجهیزات ایستگاه نشان میداد که قطارها چگونه در سیستم حرکت میکنند.
اشیاء مربوط به سال های مختلف نمایشگاه را بیش از نمایش واگن های قدیمی مترو ساخته است. آنها با هم می توانند داستان وسیع تری از حمل و نقل شهر، از جمله افرادی که آن را ساخته اند، مدیریت کرده و از آن استفاده کرده اند، بیان کنند.
خود ایستگاه هم جایگاه محکمی به نمایشگاه داد. یک گالری ممکن است یک قطار را نشان دهد، اما سکوی حذف شده آن قطار را در محیطی قرار داد که برای خدمات مترو ایجاد شده است.
آن اتومبیلها و نمایشگاههای حفظشده به نمایشگاه موقت پس از اجرای برنامهریزیشدهاش کمک کردند. نمایشگاه ترانزیت شهر نیویورک به موزه دائمی ترانزیت نیویورک تبدیل شد و ایستگاه خانه ماندگار آن بود. این تغییر به نیویورک مکانی برای حفظ مصنوعات حمل و نقل و به اشتراک گذاشتن تاریخ خود داد. همچنین یک ایستگاه مسافربری سابق را به جای فضایی که صرفاً برای عملیات ریلی استفاده میشود، به یک موزه عمومی تبدیل کرد.
ورودی از زمان افتتاح نمایشگاه تغییر کرده است، بنابراین کرایه قدیمی یک جزئیات تاریخی است تا راهنمایی برای بازدید فعلی. یک بار بازدید، قیمت اصلی ورودی نمایشگاه بود.
در سکوی ایستگاه قدیمی چه چیزی می توانید ببینید؟
سکوی موزه کل یک بلوک شهر را با ماشینهای قدیمی و زیرساختهای راهآهن در حال کار میگیرد. این فضای زیرزمینی به شما این امکان را می دهد که ببینید ایستگاه مترو قدیمی چگونه کار می کرد، نه فقط قطارهای آن.
نمایشگاه Moving the Millions شامل بیست واگن مترو و مرتفع قدیمی است که قدمت آنها به سال 1907 باز میگردد. برخی از آنها برای بازدیدکنندگان باز است، بنابراین میتوانید وارد شوید و جزئیاتی را ببینید که دیدن آنها از سکو دشوار است.
مترو قدیمی و واگن های مرتفع.
این خودروها بیش از یک دوره از تاریخ حمل و نقل را نشان می دهند. درها، صندلیها، پنجرهها و علائم آن نشان میدهد که چگونه وسایل نقلیه با رشد سیستم متروی شهر تغییر کردند.ماشین های بلند شده بخش دیگری از داستان را اضافه می کنند. آنها نشان می دهند که سفرهای بالای خیابان زمانی بخش مهمی از شبکه ریلی شهر را تشکیل می دادند.
پیاده روی از ماشینی به ماشین دیگر به شما ایده ای از طراحی ها و کاربردهای مختلف می دهد. برخی از فضاهای داخلی آشنا به نظر می رسند، در حالی که برخی دیگر نشان می دهند که چقدر رفت و آمد روزانه در طول سال ها تغییر کرده است.
می توانید ابتدا به نمای بیرونی نگاه کنید و سپس به داخل برخی از اتومبیل های نمایش داده شده بروید. این تغییر از دید به ورود باعث می شود که وسایل حرکتی کمتر شبیه ردیفی از اشیاء و بیشتر شبیه بخشی از گذشته یک ایستگاه کاری باشد.
جاده های کاری و برج سیگنال.
واگن ها وسایل نقلیه حفظ شده هستند، در حالی که برج سیگنال تجهیزاتی برای مدیریت حرکت قطارها است. یک برج سیگنال به هدایت قطارها در امتداد خطوط کمک می کند و از حرکت ایمن در مناطق راه آهن پشتیبانی می کند.
برج سیگنال عملکردی نمایشگر را با قسمت عملی ترافیک متصل می کند. این یک ویژگی ماشین یا مسافر نیست. متعلق به تیمی است که ترافیک راه آهن را کنترل می کند.
آهنگ ها نیز در زیر صفحه نمایش پلت فرم باقی می مانند. استفاده مداوم از آن برای عملیات موزه به توضیح اینکه چرا زیرساخت های ریلی ایستگاه همچنان مهم است، حتی اگر مسافران عادی دیگر آنجا سوار نمی شوند، کمک می کند. نمای گسترده سکو به شما کمک می کند اندازه فضا و فاصله بین نمایشگاه ها را درک کنید. در حین راه رفتن به دنبال تغییرات در شکل خودروها و جزئیات پلت فرم باشید، به جای اینکه هر وسیله نقلیه را به عنوان یک نوع قطار در نظر بگیرید.
زمان بگذارید تا در امتداد پلت فرم نگاه کنید، نه فقط داخل نزدیکترین ماشین.
کدام نمایشگاه داستان گسترده تر ترانزیت را بیان می کند؟
نمایشگاههای گالری، اشیاء منفرد را به داستان گستردهتر نحوه حرکت نیویورکیها در شهر متصل میکند. آنها زمینه را به وسایل نقلیه و مصنوعات روی سکو اضافه می کنند، از تغییر کرایه گرفته تا سواری با اتوبوس و تراموا.
نمایشگاه های کنونی بروکلین شامل نمایشگاه های طولانی مدت و نمایش های در حال تغییر است. نمایشگاه ها ممکن است تغییر کنند، بنابراین عنوانی که امروز نشان داده می شود ممکن است در طول بازدید شما باقی نماند.
نمایشگاه در مورد نرخ و رشد مترو.
بلیط برای سوار شدن و خداحافظی، MetroCard چگونگی پرداخت هزینه سواری در مترو را بررسی می کند. صفحهها نشان میدهند که چگونه با انتقال سیستم از بلیطها و نشانهها به روشهای پرداخت بعدی، جمعآوری کرایه تغییر کرد.
Moving the Millions توسعه مترو را به وسایل نقلیه ای که مردم را در اطراف شهر نیویورک جابجا می کردند متصل می کند. این به واگن های قطار در یک داستان بزرگتر در مورد چگونگی گسترش شبکه مکانی می دهد.
یک نمایشگاه ممکن است بر روی یک شی یا طرح واحد متمرکز شود، در حالی که نمایشگاه دیگر تغییراتی را در طول سالیان متمادی دنبال می کند. آنها با هم می توانند به شما کمک کنند تا ببینید چرا یک آیتم کوچک، مانند بلیط یا صندلی، باید در موزه حمل و نقل باشد.
تغییر طرح ها و ترافیک سطحی.
Ode to the Orange Seats دارای آثاری از 14 هنرمند است و بر صندلیهای معرفی شده در واگنهای R44 در سال 1971 تمرکز دارد. صندلیهای نارنجی به بخشی آشنا از تاریخ بصری مترو تبدیل شدند.
در خیابان ها: ترولی ها و اتوبوس های نیویورک یک نمایشگاه دائمی در مورد حمل و نقل سطحی است. تاریخچه موزه را فراتر از مترو به وسایل نقلیه ای که در خیابان های شهر تردد می کنند گسترش می دهد.
موزه ترانزیت نیویورک: 50 سال داستان به تاریخ خود موزه منعکس می شود. رویکرد آن با نمایشگاه یا جمع آوری هزینه های متمرکز بر خودرو متفاوت است.
در اینجا چهار نمونه فعلی از نمایشگاه های بروکلین آورده شده است:
- بلیط برای سفر
- خداحافظ مترو کارت
- قصیده صندلی های نارنجی
- در خیابان ها: تراموا و اتوبوس نیویورک
این عناوین نمونه هایی هستند، نه وعده ای مبنی بر اینکه همه نمایشگاه ها در معرض نمایش باقی می مانند. با بهروزرسانی گالریهای موزه، ممکن است یک نمایشگاه تغییر کند. اگر یک نمایشگاه خاص قرعه کشی اصلی است، قبل از بازدید، برنامه نمایشگاه فعلی را بررسی کنید.
چه چیزی را می توانید فراتر از واگن های قطار کشف کنید؟
این مجموعه از مترو فراتر رفته و به سایر نقاط شبکه حمل و نقل منطقه می رسد. شامل مواد روی اتوبوس ها، قطارهای شهری، پل ها و تونل ها و همچنین اشیاء مترو می شود.جمع آوری هزینه راهی برای ردیابی آن تاریخ به شما می دهد. گردان های این موزه مربوط به سال های 1904 تا 2003 است و نشان می دهد که مسافران در زمان های مختلف چگونه وارد این سیستم شده اند.
در حین کاوش به دنبال این چهار نوع شی بگردید:
- گردان های تاریخی
- علائم راهنمایی و رانندگی
- تبلیغات داخل خودرو
- مدل های واگن برقی و اتوبوس.
گردانها تغییراتی را در مجموعه کرایهها قابل تصور میکنند. طراحیهای مختلف آنها نشان میدهد که چگونه شهر ورودی را مدیریت میکند زیرا روشهای پرداخت و استفاده از مترو در طول زمان تغییر کرده است.
چرخ گردان در نمایشگاه جهانی 1939 قانون خاصی داشت. مسافران دو برابر کرایه پرداخت می کردند، یکی در هنگام ورود و دیگری در هنگام خروج.
دکتر جورج تی.ف. مرکز مطالعه اتوبوس و تراموا Rahilly بیش از 50 مدل تراموا و ماشین کار در مقیاس را نمایش می دهد. این مدلهای کوچک جزئیات متفاوتی را نسبت به واگنهای مترو با اندازه کامل در نزدیکی آن پوشش میدهند.
این مجموعه بیش از وسایل نقلیه را شامل می شود. پوسترها و تبلیغات نشان میدهند که چگونه سیستمهای حملونقل مسافران را هدف قرار میدهند، در حالی که مواد پلها و تونلها به شبکه گستردهتری اشاره میکنند که منطقه را به هم متصل میکند.
چرخگردانها در نمایشگاه جهانی به این دلیل برجسته میشوند که شرکتکنندگان باید هم هنگام ورود و هم هنگام خروج، هزینه ویژهای میپردازند.
هزینه بلیط بروکلین چقدر است؟
ورودی بروکلین برای بزرگسالان 15 دلار و برای کودکان 2 تا 17 سال و سالمندان 62 سال و بالاتر 10 دلار است. استثناء گروه برای بازدیدکنندگان دارای معلولیت اعمال می شود: هزینه 10 دلاری شما برای گروه های پنج نفره یا بیشتر اعمال نمی شود.
قیمت های زیر شامل ورود به موزه بروکلین می شود. سن یا وضعیت بازدیدکننده تعیین کننده نرخ است و برخی از دسته ها ورودی رایگان دریافت می کنند.
| دسته بندی بازدیدکنندگان | قیمت | سن یا وضعیت | شرایط |
|---|---|---|---|
| بزرگسالان | 15 دلار | بالغ | نرخ استاندارد |
| کودکان | 10 دلار | سنین 2-17 | نرخ فرزند |
| افراد مسن تر | 10 دلار | 62 سال به بالا | نرخ ارشد |
| بازدیدکنندگان معلول | 10 دلار | بازدیدکننده معلول | برای گروه های 5 یا بیشتر مناسب نیست. |
| اعضا یا کارمندان MTA | رایگان | عضو موزه یا کارمند MTA | ورود رایگان |
ورودی استاندارد بر اساس دسته بازدید کننده
بزرگسالان نرخ استاندارد را پرداخت می کنند، در حالی که کودکان و سالمندان نرخ کاهش یافته را پرداخت می کنند. کودکان زیر دو سال در رده کودکان نشان داده شده در بالا گنجانده نمی شوند.
سن بازدیدکننده نرخ کودک یا سالمند را تعیین می کند. محدوده سنی در جدول مشخص است: کودکان بین 2 تا 17 سال واجد شرایط هستند و سالمندان در 62 سال یا بیشتر واجد شرایط هستند.
اعضای موزه و کارمندان MTA ورودی رایگان دریافت می کنند. جدول آن گروه ها را از بازدیدکنندگان با نرخ کاهش یافته جدا می کند، بنابراین می توانید هر قانون را در یک نگاه مقایسه کنید.
استثناء هزینه پذیرش و ناتوانی رایگان
بازدیدکنندگان دارای معلولیت 10 دلار پرداخت می کنند، به جز زمانی که در یک گروه پنج نفره یا بیشتر بازدید می کنند. برای یک گروه پنج نفره یا بیشتر از بازدیدکنندگان دارای معلولیت، هزینه 10 دلاری لغو می شود.
این محدودیت ممکن است بر یک خانواده بزرگتر یا مهمانی سازمان یافته تأثیر بگذارد، بنابراین قبل از انتخاب بلیط، تعداد افراد گروه خود را بشمارید. استثنا مربوط به اندازه گروه است، نه آستانه سنی بالاتر.
لطفاً قبل از خرید بلیط برای گروه بزرگتر، استثناء گروه پذیرش معلولان را بررسی کنید.
رزرو و ورود به موقع چگونه کار می کند؟
از قبل به صورت آنلاین رزرو کنید، زیرا موزه به شدت آن را توصیه میکند و بلیطها را سه هفته زودتر بهصورت متوالی منتشر میکند. بازدیدکنندگان می توانند برای یک دوره 30 دقیقه ای از زمان رزرو خود وارد شوند.
زمانی را انتخاب کنید که در دسترس هستید و سپس ورود خود را در زمان نشان داده شده در رزرو برنامه ریزی کنید. تعداد محدودی بلیط هر روز بر اساس اولویت و اولویت در سایت فروخته می شود.
از این چک لیست چهار مرحله ای برای بازدید رزرو شده استفاده کنید:
- زمانی را انتخاب کنید که در پنجره سه هفته ای در حال نمایش ظاهر شود.
- بلیط خود را آنلاین رزرو کنید.
- بیش از پنج دقیقه زودتر نرسید.
- لطفا در مدت 30 دقیقه از زمان رزرو خود وارد شوید.
پنجره ورودی به جای یک ساعت کامل، یک بازه زمانی تعیین شده برای رسیدن به شما می دهد. زود رسیدن به شما اجازه نمی دهد قبل از زمان تعیین شده وارد شوید.
بلیط های در محل گزینه دیگری را ارائه می دهند، اما عرضه روزانه محدود است. موزه آنها را بر اساس اولویت اول به فروش می رساند، بنابراین ممکن است قبل از ورود شما در دسترس باشد.
رزرو شما زمان ورود را تعیین میکند، اما به شما اجازه خروج و برگشت را نمیدهد. ورود مجدد مجاز نیست پس از خروج از موزه
اگر برای یک روز طولانی در منطقه برنامه ریزی می کنید، این قانون را در نظر داشته باشید. پس از خروج از موزه، بازدید از موزه شما تمام خواهد شد، حتی اگر پنجره زمانی اصلی شما به تازگی گذشته باشد.
قبل از ورود به خانه، هر گونه کار یا استراحت برای صرف غذا را برنامه ریزی کنید، زیرا بعد از خروج نمی توانید دوباره به آنجا برگردید.
بازدیدکنندگان در مورد دسترسی و کیف چه چیزی باید بدانند؟
ورودی اصلی از دو پله پایین می آید، در حالی که ورودی قابل دسترسی با ویلچر در خیابان های Schermerhorn و Court قرار دارد. ورودی ها متفاوت است، بنابراین قبل از رسیدن، موردی را انتخاب کنید که متناسب با نیازهای دسترسی شما باشد.
ورودی اصلی پلکانی است که به سمت ایستگاه قدیمی پایین می رود. بازدیدکنندگانی که به یک مسیر قابل دسترسی با ویلچر نیاز دارند باید از ورودی جداگانه در گوشه خیابان مشخص شده استفاده کنند.
ورودی قابل دسترسی ویلچر را پیدا کنید
دو ورودی نیازهای دسترسی یکسانی را برآورده نمی کنند. ورودی اصلی از دو پله تشکیل شده است، در حالی که ورودی دیگر ورودی موزه را با صندلی چرخدار فراهم می کند.
هنگام برنامه ریزی سفر با شخصی که نمی تواند از پله ها استفاده کند، مکان های ورودی را در نظر بگیرید. یک نقشه می تواند به شما کمک کند قبل از حرکت در خیابان های اطراف ایستگاه راه خود را پیدا کنید.
پیکربندی ایستگاه موزه شامل سطوح زیرزمینی است، بنابراین ورود مناسب مهم است. تصور نکنید که راه پله ورودی اصلی برای همه بازدیدکنندگان کار می کند.
کیف و مانتو طرح ریزی.
موزه رختکن و کیف ندارد. کارکنان از بازدیدکنندگان می خواهند که کیسه های بزرگ را به همراه نداشته باشند، بنابراین برنامه ریزی کنید که قبل از بازدید، وسایل حجیم را در جای دیگری بگذارید.یک کیف بزرگ می تواند عبور از سکوی ایستگاه و بین نمایشگاه ها را دشوار کند. بسته بندی فقط چیزهایی که نیاز دارید بازدید را آسان تر می کند و از رسیدن با کالایی که موزه نمی تواند آن را ذخیره کند جلوگیری می کند.
جایی برای گذاشتن کت یا کیف در موزه وجود ندارد. قبل از رسیدن به ورودی هماهنگی های خود را انجام دهید، به خصوص اگر وسایلی را از ایستگاه دیگری در سفر حمل می کنید.
بدون یک کیف بزرگ می رسد، زیرا جایی در موزه برای بررسی آن وجود ندارد.
خانواده ها و گروه ها چه برنامه ای باید داشته باشند؟
کودکان زیر 15 سال نیاز به یک بزرگسال دارند که آنها را همراهی کند و گروه های 8 نفره یا بیشتر نیاز به یک برنامه رزرو شده توسط کارکنان دارند. این قوانین دیدار خانوادگی را از یک گردش سازمان یافته بزرگتر جدا می کند. خانواده ها می توانند با هم موزه را کاوش کنند و در مورد اشیای ترانزیت که می بینند صحبت کنند. ماشینهای قدیمی، تابلوها و تجهیزات به بچهها جزئیات دقیقی را میدهند تا بدون نیاز به فعالیت رسمی متوجه شوند.
این اشیاء می توانند سؤالاتی را در مورد نحوه سفر افراد در سال های مختلف ایجاد کنند. یک کودک ممکن است صندلی های یک ماشین را با صندلی های یک قطار مدرن مقایسه کند یا به دنبال علائم داخل ایستگاه بگردد.
یک گروه هشت نفره یا بیشتر نمی تواند به عنوان یک گروه پیاده روی استاندارد از آن بازدید کند. شما نیاز به یک برنامه محفوظ دارید که توسط کارکنان موزه هدایت می شود، که با یک گردش خانوادگی با اقوام متفاوت است.
بازدید گروهی را بر اساس آن قالب برنامه ریزی کنید. برنامه تحت رهبری کارکنان یک الزام برای گروه های بزرگتر است، نه یک اضافی اختیاری برای بازدید منظم.
برای خانوادهها، وسایل نقلیه و وسایل نقلیه میتوانند به افراد در سنین مختلف موضوع خاصی برای بحث کردن ارائه دهند. با توجه به جزئیاتی که علاقه گروه خود را جلب می کند، می توانید با سرعت خود حرکت کنید.
کودکان هنگام کاوش در موزه همچنان به یک بزرگسال نیاز دارند. هنگامی که در ایستگاه و صفحه نمایش آن حرکت می کنید، گروه را کنار هم نگه دارید.
اگر گروه شما 8 نفر یا بیشتر دارد، برنامه گروه را قبل از بازدید ترتیب دهید.
کدام ایستگاههای مترو نزدیکترین هستند و نقشه چه چیزی را نشان میدهد؟
سه ایستگاه مترو در نزدیکی به شما امکان می دهد از قسمت های مختلف بروکلین و نیویورک به موزه نزدیک شوید. خیابان کورت-بورو هال، هویت-شرمرهورن، و خیابان جی-متروتک نزدیکترین اتصالات نامگذاری شده هستند.خیابان کورت-بورو هال یک ایستگاه فعال در نزدیکی موزه است، نه ایستگاه بازنشسته کورت استریت واقع در موزه. موزه و سه ایستگاه نزدیک را روی نقشه خود علامت بزنید. تا ببینید کدام ایستگاه برای مسیر شما مناسب تر است.
| ایستگاه نزدیک | مسیرهای مترو | برچسب نقشه |
|---|---|---|
| خیابان دادگاه – تالار شهر | 2، 3، 4، 5، R | ایستگاه فعال |
| هویت شرمرهورن | A، C، G | ایستگاه فعال |
| Jay Street-MetroTech | A، C، F، R | ایستگاه فعال |
اتصالات مترو در نزدیکی
مسیرهای مترو نزدیک شامل 2، 3، 4، 5، R، A، C، F و G است. بهترین توقف شما بستگی به این دارد که از کدام خط استفاده می کنید و سفر خود را از کجا شروع می کنید.
ایستگاه خیابان کورت-بورو هال فعال را می توان به راحتی با ایستگاه خیابان کورت سابق اشتباه گرفت. فقط اولی امروز یک ایستگاه مسافربری است. Hoyt-Schermerhorn و Jay Street-MetroTech راه های دیگری را برای دسترسی به این منطقه ارائه می دهند. مقایسه آنها روی نقشه می تواند به شما در انتخاب مسیری با تغییرات کمتر کمک کند.
مسیرهای اتوبوس و نقشه خوانی.
مسیرهای اتوبوس نزدیک شامل B25، B26، B38، B41، B45، B52، B57، B61، B62، B63، B65 و B103 هستند. اگر سفر شما دور از خط مترو شروع یا به پایان برسد، سرویس اتوبوس می تواند مفید باشد.
برای برنامه ریزی سفر خود، ابتدا موزه را بررسی کنید و سپس سه ایستگاه فعال را اضافه کنید. این منظره تفاوت بین مقصد و ایستگاههای مسافربری نزدیک را مشخص میکند.
اگر برای یک اقامت کامل در شهر نیویورک بودجه بندی می کنید، این راهنمای هزینه های معمول سفر به نیویورک سیتی هزینه های حمل و نقل و سایر هزینه های روزانه را پوشش می دهد.
نقشه مسیر را برای نام ایستگاه مورد نیاز خود بررسی کنید، زیرا ایستگاه بازنشسته دادگاه خیابان خود یک ایستگاه مسافربری نیست.
آیا می توانید خارج از موزه سوار قطارهای تاریخی شوید؟
بازدیدکنندگان میتوانند وسایل نقلیه تاریخی را در بروکلین ببینند، در حالی که قطارهای قدیمی از طریق برنامههای ویژه جداگانه ارائه میشوند. بازدید از گالری استاندارد شامل گشت و گذار در قطار تاریخی نمی شود.
برخی رویدادهای خاص وسایل نقلیه قدیمی را برای سواری یا گردهمایی عمومی به کار میاندازند. این برنامه ها جزئیات بلیط و زمان خاص خود را دارند.سه تجربه مختلف برای جستجو عبارتند از:
- Fly Away Redbirds، یک سفر رفت و برگشت با قیمت 60 دلار برای هر بزرگسال و 40 دلار برای هر کودک، یا 50 دلار برای هر عضو بزرگسال و 30 دلار برای هر عضو کودک.
- سفرهای دیگر در قطارهای قدیمی، که از پیش فروش بلیط استفاده می کنند.
- جشنواره سالانه اتوبوس که در سال 1994 آغاز شد و شامل ورود رایگان به موزه است.
نرخهای Fly Away Redbirds جدا از ورودیهای معمولی موزه است. کرایههای اعضا با کرایههای ذکر شده برای بزرگسالان و کودکان متفاوت است، بنابراین لطفاً بررسی کنید که کدام قیمت برای هر مسافر اعمال میشود.
تورهای قطار قدیمی نیز به بلیط قبلی نیاز دارند. آنها برنامه هایی هستند که فراتر از بازدید از گالری ها هستند و باید به عنوان رویداد خودشان برنامه ریزی شوند.
جشنواره اتوبوس اتوبوس های تاریخی را برای یک رویداد خاص گرد هم می آورد. این اتوبوسها در موزه زیرزمینی نمایش دائمی ندارند، بنابراین جشنواره راه متفاوتی برای دیدن آنها ارائه میکند.
جاذبه ها و رویدادهای خاص جدا از بازدید استاندارد از گالری های موزه هستند.
برنامه ای برای سوار شدن به قطار تاریخی به عنوان بخشی از بازدید منظم از موزه نداشته باشید. سفرهای ویژه بلیط مخصوص به خود را دارند.
تاریخ رویداد، هزینه ها و شرایط بلیط ممکن است بین برنامه ها متفاوت باشد. قبل از برنامه ریزی سفر، جزئیات سفر مورد نظر خود را بررسی کنید.
لطفاً قبل از برنامه ریزی جزئیات رویداد و شرایط بلیط برای سفر خاص را بررسی کنید.
نتیجه گیری
بازدید از اینجا تاریخچه حمل و نقل نیویورک را در همان ایستگاهی که زمانی در آن خدمت می کرد قرار می دهد. محیط اصیل زیرزمینی، ماشینها، علائم و تجهیزات را با سیستمی که توضیح میدهند ارتباط نزدیک فراهم میکند.
این ترکیب موزه را به یک ایستگاه متمایز برای طرفداران حمل و نقل عمومی و هر کسی که کنجکاو در مورد چگونگی حرکت نیویورک است تبدیل می کند. کمی برنامه ریزی به شما کمک می کند زمان ورود مناسب را انتخاب کنید و نمایشگاه هایی را که بیشتر مورد علاقه شما هستند بیابید.
تاریخ را انتخاب کنید، بلیط خود را رزرو کنید و قبل از رفتن به بروکلین، برنامه فعلی نمایشگاه را بررسی کنید.
سوالات متداول
آیا مترو به بروکلین می رود؟
بله، خدمات مترو به بروکلین می رسد و سه ایستگاه مفید برای رسیدن به موزه عبارتند از: Court Street-Borough Hall، Hoyt-Schermerhorn و Jay Street-MetroTech. آنها ایستگاه های فعالی هستند که می توانید در آنها سوار یا پیاده شوید. ایستگاه بازنشسته خیابان کورت که موزه را در خود جای داده است، ایستگاه مسافربری نیست، بنابراین یکی از ایستگاههای فعال نزدیک را برای مسیر خود انتخاب کنید.
نام برخی از ایستگاه های اصلی مترو در شهر نیویورک چیست؟
برای موزه بروکلین، ایستگاههای مفید اطراف عبارتند از: Court Street-Borough Hall، Hoyt-Schermerhorn، و Jay Street-MetroTech. آنها با چندین مسیر مترو ارتباط برقرار می کنند و به نقاط مختلف منطقه خدمات رسانی می کنند. این نام ها به شما در برنامه ریزی این بازدید کمک می کند، اما آنها لیست کاملی از ایستگاه های اصلی در شهر نیویورک نیستند.
آیا موزه ترانزیت زیرزمینی است؟
بله، موزه بروکلین ایستگاه از کار افتاده کورت استریت در خیابان شرمرهورن 99 را اشغال کرده است. این مسیر دیگر به مسافران عادی خدمات نمیدهد، اگرچه مسیرها همچنان برای فعالیتهای موزه مورد استفاده قرار میگیرند. بازدیدکنندگان از ورودی موزه وارد می شوند، نه از طریق سکوی فعال مترو.
ایستگاه های کورت استریت و هویت-شرمرهورن چقدر دور بودند؟
خیابان کورت و هویت شرمرهورن سه بلوک از هم فاصله داشتند و توسط شاتل اچ اچ به هم وصل می شدند. سرویس شاتل بین دو ایستگاه انجام می شد و تنها سرویس مسافری در خیابان کورت بود. یک سرویس کامل برنامه ریزی شده HH هرگز آغاز نشد و کم سواری باعث شد خیابان کورت در سال 1946 بسته شود.
آیا مکان موزه ترانزیت نیویورک در منهتن وجود دارد؟
بله، Grand Central Terminal یک گالری ضمیمه کوچکتر به نام Grand Central Gallery دارد. شامل یک گالری و یک فروشگاه است و ورود رایگان است. این ضمیمه جدا از موزه کامل بروکلین است که ایستگاه سابق خیابان کورت را اشغال کرده و شامل تجربه ایستگاه مترو است.



