ممکن است از شرکت های ذکر شده در این پست درآمد یا محصولاتی کسب کنیم. به این معنی که اگر روی لینک کلیک کنید و کالا را خریداری کنید، کمیسیون کوچکی دریافت می کنم بدون هیچ هزینه اضافی برای شما… شما فقط به تکمیل صندوق سفر خانواده ما کمک می کنید.
سوار شدن به هواپیما ممکن است از منظر مسافر آشفته به نظر برسد، اما اعضای خدمه بر اساس برنامه های فشرده کار می کنند، و اغلب با هدف بارگیری بیش از 150 مسافر در کمتر از 25 دقیقه انجام می شوند. این فشار باعث می شود رفتارهای کوچک به شدت برجسته شود، به ویژه آنهایی که جریان را مختل می کنند یا تنش قابل اجتناب ایجاد می کنند. این بینش‌های درونی عادت‌هایی را توضیح می‌دهند که بیشتر خدمه را ناامید می‌کنند و نشان می‌دهند که چگونه چند ثانیه تأخیر برای هر نفر می‌تواند باعث کندی قابل توجهی در کل هواپیما شود.
1. مسافری که راهرو را به عنوان انباری در نظر می گیرد
اعضای خدمه بلافاصله متوجه می‌شوند که وقتی شخصی راهرو را مسدود می‌کند، در حالی که بسته‌بندی چند مورد، اغلب پنج یا بیشتر، حتی قبل از نشستن را باز می‌کند. این رفتار سوار شدن را برای هر نفر 20 تا 40 ثانیه کند می کند که در هواپیماهایی با 25 ردیف یا بیشتر به سرعت جمع می شود. مشکل خود چمدان نیست، بلکه عدم آگاهی است، زیرا مردم پشت سر نمی توانند به جلو حرکت کنند. برای تیم هایی که در برابر فشار برنامه رقابت می کنند، این عادت ساده به یک گلوگاه قابل پیش بینی تبدیل می شود.
2. مسافری که فضای سقف اضافی را طلب می کند
بسیاری از سطل های هواپیما برای قرار دادن دو کیسه استاندارد 22 اینچی در هر قسمت طراحی شده اند، اما برخی از مسافران همچنان اقلام کوچکی را که باید زیر صندلی بمانند نگهداری می کنند. مطالعات نشان می دهد که وقتی ظروف حتی 10 درصد پیش از موعد پر شوند، زمان حمل تا شش دقیقه افزایش می یابد. اعضای خدمه دوست ندارند در اختلافات ناشی از پخش وسایل خود در سه یا چند فضا توسط یک نفر میانجیگری کنند. تنش ایجاد می کند، سرعت سوار شدن را کاهش می دهد و دیگران را مجبور می کند که گیت های غیرضروری را بررسی کنند.
3. مبادله صندلی که قوانین را انعطاف پذیر فرض می کند
خدمه اغلب با مسافرانی که روی صندلی اشتباه نشسته‌اند سر و کار دارند، وضعیتی که می‌تواند سوار شدن را 30 تا 90 ثانیه در هر تعامل به تاخیر بیندازد. در هواپیماهای با بیش از 180 مسافر، حتی پنج حادثه از این نوع باعث کاهش قابل توجه سرعت می شود. مهمانداران هواپیما از اجرای ترتیب صندلی‌ها خوششان نمی‌آید، زیرا باعث ایجاد درگیری‌های ناخوشایند می‌شود که می‌توانست به طور کامل از آن اجتناب شود. وقتی افراد تصور می‌کنند که می‌توانند بدون درخواست تغییر کنند، تیم مجبور به تغییر حالت داوری می‌شود و استرس را به عملیات تحت ضرب‌الاجل‌های سخت اضافه می‌کند.
4. گوینده ای که در دقایق پرفشار با خدمه گفتگو می کند
در طول سوار شدن به هواپیما، خدمه می توانند تا 40 چک اجباری را تکمیل کنند، که وقفه ها را به ویژه مختل می کند. مسافرانی که چندین سوال می پرسند یا داستان های طولانی را به اشتراک می گذارند با منحرف کردن توجه در بدترین زمان پیشرفت را کاهش می دهند. اعضای خدمه از صمیمیت قدردانی می کنند، اما زمان مهم است: حتی مکالمه ای که فقط 20 ثانیه طول می کشد می تواند باعث تاخیرهای جزئی شود که بر کابینی که هنوز نزدیک به 200 نفر پر شده است تأثیر بگذارد. این عادتی است که ناخواسته جریان کاری تیم را بارگذاری می کند.
5. مسافری که چمدان ها را به فضاهای تنگ وادار می کند
برخی از مسافران سعی می‌کنند چمدان‌های بزرگی را که اغلب از حد مجاز 9 اینچی فراتر می‌رود، در ظروف بسیار کوچکی قرار دهند. دستکاری چمدان‌ها می‌تواند پانل‌های داخلی را بشکند، تعمیری که به گفته شرکت‌های هواپیمایی می‌تواند صدها دلار هزینه داشته باشد و باعث تاخیر در آینده شود. اعضای خدمه توقف برای مداخله را دوست ندارند زیرا این کار برای آنها ثانیه های ارزشمندی تمام می شود و باعث ایجاد مشاجره می شود. یک کانتینر گیر کرده می‌تواند کل خط را به تأخیر بیندازد و خدمه را مجبور کند تا محل ذخیره‌سازی حداکثر 20 مسافر اطراف را تغییر دهند.
6. زمانی که ردیف شما پنج قدم دورتر است در راهرو بایستید
مسافران اغلب مستقیماً در راهرو بدون حرکت به ردیف تعیین‌شده خود توقف می‌کنند و تیم‌ها آن را «بلاک‌های خرد ترافیک» می‌نامند. هر نمونه می تواند 10 تا 15 ثانیه تاخیر برای هر فرد پشت سر خود اضافه کند. آن را در 50 مسافر در ساعات اوج سوار شدن ضرب کنید و تأثیر آن آشکار می شود. اعضای خدمه دوست ندارند به طور مداوم از مردم بخواهند که کنار بروند، به خصوص زمانی که راه حل فقط به یک مرحله اضافی در صف نیاز دارد. این یک عادت کوچک با عواقب بزرگ است.
7. مناظره کننده ای که در بدترین لحظه بحث می کند
هنگامی که سطل های سقفی پر هستند، اغلب حدود 85 درصد، اعضای خدمه باید به سرعت چمدان ها را در درب چک کنند. مسافران مشاجره در هر رویارویی یک تا سه دقیقه تاخیر اضافه می‌کنند و باعث ایجاد تنش در صف پشت سرشان می‌شوند. از آنجایی که خطوط هوایی در نظر دارند زمان‌های سخت‌گیری را در نظر بگیرند، این اختلاف کند به یک ناامیدی بزرگ تبدیل می‌شود. حتی یک نفر که اصرار دارد که کیف بزرگ او “همیشه جا باشد” می تواند ریتم خدمه را مختل کند و در پنجره سوار شدن باقیمانده یک جلوه دومینو ایجاد کند.
8. اولین تکیه گاه که زمان و مکان را نادیده می گیرد
خم شدن به عقب قبل از برخاستن، فرد پشت سر را مجبور می‌کند در حالی که وسایل خود را ذخیره می‌کند، به طرز ناخوشایندی حرکت کند و می‌تواند 20 تا 30 ثانیه مستقر شدن را به تاخیر بیاندازد. اعضای خدمه اغلب دو یا سه بار قبل از حرکت به افراد اولیه تذکر می دهند که تکراری و وقت گیر است. در هواپیماهای بزرگتر، حتی 10 نفر که این کار را انجام می دهند، باعث کاهش قابل توجه سرعت می شود. این نشانگر بی‌توجهی به جریان غرفه در شلوغ‌ترین دقایق است و باعث می‌شود که خط از همان ابتدا سخت‌تر به نظر برسد.
9. مسافر در حال انجام یوگا در راهرو هنگام سوار شدن
حرکات کششی راهرو، مانند بلند کردن پاها، خم شدن به طرفین، یا چرخش به عقب، عرض راهرو را تا 30 درصد کاهش می دهد. این امر سایر مسافران را مجبور به عبور یا صبر می کند و حرکت را تا 15 ثانیه برای هر نفر کاهش می دهد. اعضای خدمه دوست ندارند دائماً به مردم دستور دهند که کنار بروند، در حالی که یک ادب ساده مانع از ایجاد مانع می شود. زمانی که 100 نفر هنوز در تلاش برای رسیدن به صندلی خود هستند، حتی حرکات کششی با نیت خوب نیز مخرب می شود.
10. شهرک نشینی که قبل از برخاستن بی نظمی ایجاد می کند
برخی از مسافران کمربند ایمنی خود را باز می‌کنند، وسایل مختلف را باز می‌کنند، کفش‌های خود را در می‌آورند و بلافاصله پس از نشستن غذا یا وسایل خود را پراکنده می‌کنند. این باعث ایجاد درهم و برهمی می شود که بررسی های ایمنی را پیچیده می کند و یادآوری های اضافی را برای خدمه اضافه می کند. به طور متوسط، مهمانداران هواپیما باید دو تا چهار بار قبل از پرواز آن خطوط را ردیابی کنند. این امر اجرای نهایی را کند می کند و تحت فشار زمان اصطکاک ایجاد می کند. در حالی که راحت بودن طبیعی است، انجام این کار قبل از کامل شدن سوار شدن، بار کاری غیرضروری را برای خدمه اضافه می کند.
11. خطی که وانمود می کند که دستورالعمل ها برای آنها نیست
تقریباً در هر پرواز، حداقل یک ردیف دستورالعمل‌هایی مانند قرار دادن چمدان‌ها در زیر صندلی‌ها یا تغییر دستگاه‌ها به حالت هواپیما را نادیده می‌گیرد. این باعث می شود شرکت کنندگان آنچه را که می گویند تکرار کنند و به ازای هر یادآوری 30 تا 60 ثانیه تاخیر اضافه کند. اعضای خدمه نمی توانند تا زمانی که همه رعایت کنند ادامه دهند، بنابراین یک ردیف بی پاسخ بر مسافران 10 تا 15 ردیف اطراف آن تأثیر می گذارد. این عادتی است که فوراً آن بخش را به عنوان نگهداری بالا برچسب گذاری می کند و به طور قابل توجهی سرعت بررسی های قبل از عزیمت را کاهش می دهد.
12. مسافری که در مواقع بد مشکلات کوچک را گزارش می کند
خدمه از آگاهی ایمنی قدردانی می کنند، اما گزارش مشکلات جزئی، مانند سینی لرزان یا نور کمی کم، در هنگام سوار شدن فعال، به موقع نیست. ارزیابی این مسائل معمولاً یک تا دو دقیقه طول می‌کشد و وقتی در چندین خط ضرب شود، کل توالی سوار شدن را فلج می‌کند. تیم ها ترجیح می دهند پس از نشستن همه به مسائل غیر فوری رسیدگی کنند، زیرا این کار باعث حفظ سرعت می شود. مطرح کردن آنها خیلی زود جریان کار را مختل می کند و باعث می شود که صف شما بیش از حد لازم به نظر برسد.
سایر پست های وبلاگ که ممکن است دوست داشته باشید
