مقالات

9 شهر تفریحی آمریکایی که در دهه 1980 به اوج خود رسیدند


ممکن است از شرکت های ذکر شده در این پست درآمد یا محصولاتی کسب کنیم. به این معنی که اگر روی لینک کلیک کنید و کالا را خریداری کنید، کمیسیون کوچکی دریافت می کنم بدون هیچ هزینه اضافی برای شما… شما فقط به تکمیل صندوق سفر خانواده ما کمک می کنید.

والتر لانگ/پکسل

برای یک نسل خاص، تعطیلات ایده‌آل به معنای پریدن در ماشین، پیدا کردن متل با دستگاه یخ‌زن و اجازه دادن به تابلوهای نئونی بود که دستور کار را تنظیم کنند. در سراسر ایالات متحده، برخی از شهرهای تفریحی در دهه 1980 به اوج خود رسیدند و هرگز فراتر از آن حرکت نکردند. ساختمان ها کمی تغییر کردند، قیمت ها بالا رفتند، اما فرمول اصلی ثابت ماند. در این مکان‌ها همچنان پاساژها، سرسره‌های آبی، چیپس‌های پیاده‌روی روی تخته و استخرهای متل عرضه می‌شود و حال و هوای آنالوگ خود را حفظ می‌کنند که به‌طور عجیبی آرامش‌بخش است.

ساحل دیتونا، فلوریدا

ساحل دیتونا، فلوریدا
خانم ویکی/پیکسابی

ساحل دیتونا همچنان شهرت دوران کابلی خود را در آستین خود دارد. نوار آسمان‌خراش‌های قدیمی، بارهای ساحلی و تی‌شرت‌فروشی‌ها شبیه یک موزیک ویدیو در حالت مکث است، تمام فونت‌های پررنگ و سایبان‌های محو شده در آفتاب. شب تابلوهای روشن، نوشیدنی‌های ویژه ارزان، و غرفه‌های سوغاتی را به ارمغان می‌آورد که از زمان میکس‌تپ تقریباً سهام خود را تغییر داده‌اند. ساحل شلوغ است اما صیقل نخورده است، بیشتر شبیه یک استراحت بهاری است تا یک استراحتگاه براق. برای مسافرانی که کانال‌های موسیقی قدیمی و شن‌های چسبیده به صندلی‌های ماشین را به خاطر می‌آورند، شهر تقریباً همان پس‌زمینه را ارائه می‌کند.

وایلد وودز، نیوجرسی

وایلد وودز، نیوجرسی
Jibreel23، اثر خود، CC BY-SA 4.0/Wikimedia Commons

Wildwoods شبیه یک دفترچه نئونی است که هرگز به روز نشده است. بلوک‌های متل پاستلی رنگ با نرده‌های ستاره‌ای، درختان نخل پلاستیکی و استخرهای بومرنگ شکل در خیابان‌ها قرار گرفته‌اند که بسیاری از آن‌ها هنوز با تابلوهای نورانی مکان‌های خالی را تبلیغ می‌کنند. جاذبه‌های پیاده‌روی روی تخته، پیشخوان‌های پیتزا و غرفه‌های سوغاتی بیشتر به سمت تکرار متمایل هستند تا اختراع مجدد. پیاده روی در آن تخته ها به معنای عبور از همان آبنبات فروشی ها، گالری ها و استودیوهای عکس است که دهه ها پیش سفرهای خانوادگی را انجام می دادند. نتیجه موضوعی است که کمتر یکپارچه‌سازی شده است و بیشتر در یک پیچ و تاب زمانی زندگی می‌کند، جایی که دهه 1980 به سادگی مجبور نبود از بین برود.

میرتل بیچ، کارولینای جنوبی

فرودگاه بین المللی میرتل بیچ، کارولینای جنوبی
Sk5893، کار خود، CC BY-SA 4.0/WIkimedia Commons

Myrtle Beach نام خود را بر اساس اضافه بار حسی ایجاد کرد و بسیاری از این آشفتگی دهه 1980 هنوز در خیابان اصلی یافت می شود. بلوار اوشن همچنان پر از تی‌شرت‌فروشی‌ها، کلبه‌های آینه‌ای، زمین‌های مینی گلف و بوفه‌های بزرگ غذاهای دریایی است که همه با بیلبوردهای غول‌پیکر برای جلب توجه رقابت می‌کنند. جاذبه‌های جدید ظاهر می‌شوند، اما به جای جایگزینی، بر جاذبه‌های موجود بنا می‌شوند. خط افق هتل‌های متوسط ​​و آپارتمان‌های مسکونی آشنا به نظر می‌رسد، مانند نسخه کمی ارتقا یافته کارت پستال‌های قدیمی. این شهری است که فیلمنامه تعطیلات از عصر دوربین های فیلمبرداری تغییر چندانی نکرده است.

برانسون، میسوری

برانسون استریپ، میسوری
تونی وبستر، مرکز برانسون میسوری، CC BY-SA 2.0/Wikimedia Commons

عصر طلایی برانسون در تورهای اتوبوسی و نمایش‌های متنوع، سایه‌ای طولانی ایجاد می‌کند. نوار بزرگراه 76 مملو از سالن‌های نمایشی جعبه‌ای، بیلبوردهای میهن‌پرستانه و متل‌های کم ارتفاع است که به‌نظر می‌رسد برای کامیون‌های وانت ساخته شده‌اند تا وسایل نقلیه. نمایش‌های کشوری، نمایش‌های ادای احترام و بازخوانی‌های خانوادگی، اساس برنامه هستند، اغلب در مکان‌هایی که تابلوهای خود را تغییر داده‌اند، اما ظاهر خود را تغییر نداده‌اند. در میان سالن‌ها، زمین‌های مینی گلف ساده، موزه‌های موم و رستوران‌هایی هستند که غذاهای عالی و بدون علاقه واقعی به روند سرو می‌کنند. شهر به سمت تکرار متمایل می شود، به این امید که آهنگ های آشنا، خیمه شب بازی های چشمک زن و صف های بوفه همچنان همان نوع جمعیت را به خود جلب کند.

دریاچه جورج، نیویورک

قایق Paddlewheel بر روی آب های آرام دریاچه جورج، نیویورک، با کوه های دور در زیر آسمان فیروزه ای شب لنگر انداخت.
کانر مک مانوس/پکسل

دریاچه جورج زیبایی طبیعی را با منظره شهری ترکیب می کند که به نظر می رسد همیشه در اواسط دهه 80 است. خیابان کانادا مملو از متل‌های خانوادگی، استراحتگاه‌های سبک تیکی، پاساژها، و فروشگاه‌های سوغاتی است که به ندرت به دنبال ارتقاء شیک هستند. تابلوهای بستنی نئونی بر روی پارکینگ های کوچک می درخشند و زمین های مینی گلف با تابلوهای نقاشی شده با دست تبلیغ می شوند. دریاچه و کوه ها منظره ای بی انتها ایجاد می کنند، اما تجربه شهر مانند یک سفر جاده ای خانوادگی است که در عصر کاست ها یخ زده است. ترکیبی از هوای پاک، پیاده‌روهای شلوغ و جاذبه‌های ساده ساده، ریتم تابستانی سرسختانه یکپارچهسازی با سیستمعامل را ایجاد می‌کند.

سی ساید هایتس، نیوجرسی

سی ساید هایتس، نیوجرسی
SurFeRGiRL30 -CC BY 2.0/Wikimedia Commons

Seaside Heights چندین سال پیاده روی خود را مانند یک نشان می پوشد. جاذبه‌های اسکله کازینو، غرفه‌های بازی با بلندگوهای کوچک و پیشخوان‌های پیتزا، حتی پس از بازسازی اجباری طوفان، هنوز هم مسیر پیاده‌روی را قاب می‌کنند. متل‌های پشت تخته‌ها عمدتاً جمع و جور هستند، با بالکن‌های باریک و تراس‌هایی با استخرهایی که هرگز نشان بوتیک را دریافت نکردند. دیوارهای جایزه مملو از حیوانات عروسکی است و فضای بازها هم کابینت‌های قدیمی و هم ماشین‌های جدیدتر را با شدت یکسان فشار می‌دهند. این مکان لبه‌های کمی ناهموار خود را حفظ می‌کند، و این بافت به آن احساس واقعی می‌کند، مانند یک شهر ساحلی که هرگز سعی نکرده خاطرات دبیرستان خود را پاک کند.

اوشن سیتی، مریلند

اوشن سیتی، مریلند
Drngogo، با پهپاد DJI Phantom 4، CC BY-SA 4.0/Wikimedia Commons گرفته شده است.

اوشن سیتی بر اساس فرمول ساده ای که در دهه 1980 تاسیس شد، عمل می کند. یک پیاده‌روی طولانی بین گالری‌ها، چیپ‌فروشی‌ها، جاذبه‌ها و مغازه‌های تی‌شرت‌فروشی امتداد می‌یابد که به نظر مصمم به زنده ماندن از همه روندها هستند. سواری‌های تریمپر و چرخ و فلک‌های کلاسیک همچنان پابرجا هستند که هتل‌های جدید از دور بالا می‌روند. در امتداد بزرگراه ساحلی متل‌های قدیمی‌تر و بلوک‌های آپارتمانی با نماهای متوسط، استخرهای متوسط ​​و پارکینگ رایگان فراوان وجود دارد. جلوه کلی آشنا و کمی فرسوده است، بیشتر یک پس‌زمینه آلبوم خانوادگی است تا یک مقصد طراح، که به نظر می‌رسد برای بازدیدکنندگان تکراری بسیار مناسب است.

ساحل اولد اورچارد، مین

ساحل قدیمی باغ
Paul VanDerWerf از برانزویک، مین، ایالات متحده آمریکا – Old Orchard Beach Pier، CC BY 2.0/Wikimedia Commons

ساحل Old Orchard هویت خود را در اطراف یک اسکله، یک شهربازی، و ردیفی از متل های بی ادعا که مستقیماً به امواج نگاه می کنند، می پیچد. وسایل سواری و گالری‌های پالاس پلی‌لند همچنان شب‌ها صحنه را روشن می‌کند، با حمایت بارهایی که سال به سال همان غذاهای سرخ‌شده را می‌فروشند. ساختمان‌های پشت ساحل کوچک و کاربردی هستند، با بالکن‌ها، صندلی‌های وینیل و تابلوهای رنگ‌وفته که کار را بدون تعقیب نقاط سبک انجام می‌دهند. عدم اختراع مجدد بخشی از جذابیت است. کل صحنه شبیه تابستانی در نیوانگلند است که در یک نوار خانوادگی به یادگار مانده است.

جزیره پادر جنوبی، تگزاس

جزیره پادر جنوبی، تگزاس
Satx usa – کار شخصی، CC BY-SA 4.0/Wikimedia Commons

جزیره پادر جنوبی به لطف تصاویر تعطیلات بهاری پر از هتل‌های ساده کنار ساحل، موسیقی بلند و جمعیتی که روی شن‌ها جمع شده بودند، مشهور شد. در حال حاضر استراحتگاه‌های جدیدتری در این نزدیکی وجود دارد، اما بسیاری از کاندوهای جعبه‌ای، متل‌های قدیمی‌تر، و بارهای بی‌زحمت هنوز خط ساحلی طولانی‌تری را مشخص می‌کنند. در ماه‌های ساکت‌تر، این جزیره می‌تواند مانند یک مهمانی در حال تعلیق باشد، با بنرهای پژمرده و تراس‌های چوبی فرسوده در انتظار عجله بعدی. فروشگاه‌های ساحلی همان گردنبندهای صدفی، خنک‌کننده‌ها و حوله‌هایی با چاپ روشن را می‌فروشند که دهه‌ها عرضه کرده‌اند. این حال و هوا بیشتر به سمت تکرار مهمانی متمایل است تا یک گریز ساحلی که به دقت تنظیم شده باشد.


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا