ما می توانیم از شرکتهای ذکر شده در این نشریه درآمد کسب کنیم. این بدان معناست که اگر روی پیوند کلیک کنید و مقاله را خریداری کنید ، من یک کمیسیون کوچک و بدون هزینه اضافی برای شما دریافت می کنم … شما فقط به تأمین صندوق مسافرتی خانواده ما کمک می کنید.
قطارها و سیستم های حمل و نقل عمومی ایالات متحده در چهارراه ایستاده اند.
برای ده ها سال ، فرهنگ خودرو حاکم است ، اما تغییر اولویت ها در حال ترویج مکالمه در جهت های جدید است.
شبکه های ترافیکی Amtrak و Amtrak با سرمایه گذاری زیرساخت ها ، نگرانی های اقلیمی و تقاضای فزاینده برای گزینه های رانندگی بازسازی می شوند.
آینده ترافیک آمریکا سرانجام می تواند متفاوت باشد ، اما چقدر تغییر واقع بینانه یک سوال باز است.
داستانی که حمل و نقل آمریکایی در زیر می رود ، هم اراده سیاسی و هم سرنخ ها ، قطارها و اتوبوس ها است.
وضعیت فعلی Amtrak و Transit
امروز Amtrak بیش از 500 مقصد در 46 ایالت خدمت می کند.
اما حضور ملی آنها عملکرد نابرابر را نشان می دهد: برخی از راهروهای قوی رونق می گیرند ، در حالی که بسیاری از مسیرهای مسافت طولانی با تجهیزات منسوخ همراه بودند.
حمل و نقل عمومی در شهرهای ایالات متحده با چالش های مشابهی روبرو است. سیستم هایی در مکانهایی مانند نیویورک ، بوستون و سانفرانسیسکو میلیون ها نفر را حمل می کنند ، اما کوچکترین شهرها با کمبود بودجه ، مسافران کم و زیرساخت های پیری می جنگند.
همه گیر ضربه شدیدی به همراه داشت و مسافران در سال 2020 در حال فروپاشی بودند.
بهبودی نابرابر بوده است ، اما در سالهای اخیر آنها علائم زندگی را دیده اند ، به خصوص که مسافران و نسل های جوان به دنبال گزینه های دیگری برای وابستگی خودرو هستند.
سرمایه گذاری فدرال و انگیزه سیاسی
قانون زیرساخت های دو حزب 2021 نقطه عطفی را نشان داد.
میلیون ها نفر برای پروژه های گسترش راه آهن ، برق سازی و نوسازی ترانزیت در سراسر کشور تعیین شده اند.
پروژه های ریلی با سرعت بالا در کالیفرنیا و گسترش های ارائه شده در شمال شرقی مورد توجه قرار گرفته اند ، اگرچه تأخیرها و زیاده روی در آن به تأخیر می اندازد.
در همین زمان ، شهرهای هیوستون تا ققنوس در حال گسترش نور نور ، ترافیک سریع اتوبوس و سیستم های ریلی راه آهن هستند.
پشتیبانی فدرال ضربه ای را فراهم می کند ، اما تأمین مالی به تنهایی نمی تواند موفقیت را تضمین کند.
اعدام ، هماهنگی سیاسی و پشتیبانی عمومی تعیین می کند که این پروژه ها تا چه حد به دست می آیند.
چالش های حفظ پیشرفت
جغرافیا و فرهنگ ایالات متحده موانع شدید را به وجود می آورد.
حومه شهر برای اتومبیل ها ساخته شده است و این باعث می شود رقابت با راحتی وسایل نقلیه شخصی ترافیک را دشوار کند.
دهه های دست کم گرفتن ، سیستم ها را در شرایط نامناسب قرار داده است.
قطارهای منسوخ ، تأخیرهای مکرر و پوشش محدود ، جذب دوچرخه سواران جدید را دشوارتر می کند.
کمبود نیروی کار و افزایش هزینه های نگهداری به بار می افزاید.
و در بسیاری از شهرها ، مباحث سیاسی در مورد استفاده از زمین و پهنه بندی ، توسعه ترانزیت را که می تواند از تعداد مسافران پشتیبانی کند ، کند می کند.
تغییرات آب و هوا و فشارهای پایداری
حمل و نقل بزرگترین منبع انتشار گازهای گلخانه ای در ایالات متحده است.
این واقعیت حمل و نقل عمومی و Amtrak را در مرکز مکالمات سیاست های آب و هوا قرار داده است.
برق سازی اتوبوس ، گسترش ریلی منطقه ای و سرمایه گذاری در راهروهای بالا به عنوان ابزاری برای کاهش تولید گازهای گلخانه ای قاب بندی می شود.
در صورت موفقیت ، این تلاش ها همچنین می تواند احتقان ترافیک را کاهش داده و کیفیت هوا را در مناطق شهری بهبود بخشد.
اما بدون تغییر قابل توجه در رفتار ، اتومبیل ها و سفرهای هوایی همچنان به تسلط خود ادامه می دهند.
آینده Amtrak و ترافیک مستقیماً با این که آمریکایی ها مزایای اقلیمی سفرهای جمعی را اتخاذ می کنند ، مرتبط است.
ظهور راهروهای منطقه ای
در حالی که راه آهن بالایی با دارندگان خاموش می شود ، عمل واقعی می تواند در راهروهای منطقه ای باشد.
کریدور شمال شرقی Amtrak در حال حاضر مسافران بیشتری بین نیویورک و واشنگتن نسبت به شرکتهای هواپیمایی دارد.
مناطق دیگر ، از جمله شمال غربی اقیانوس آرام ، مثلث تگزاس و رسانه غربی ، در حال بررسی مدل های مشابه هستند که قطارها می توانند با پروازهای با مسافت کوتاه و واحدهای طولانی به رقابت بپردازند.
این مسیرها بیشترین امکان را برای ارتباط بیشتر راه آهن برای روزمره آمریکایی ها فراهم می کند.
ایجاد یک سرویس قابل اعتماد و مکرر در این راهروها می تواند به مرور زمان پایه های شبکه های بزرگتر را فراهم کند.
نقش فناوری و نوآوری
فناوری در حال بازسازی نحوه استفاده آمریکایی ها از ترافیک است.
برنامه های کاربردی در زمان واقعی ، ورودی های تلفن همراه و سیستم های پرداخت یکپارچه ، اتوبوس ها و قطارها را آسانتر می کنند.
با استفاده از اتوبوس هایی که دارای باتری و برنامه سوخت هیدروژن در راه آهن هستند ، برق به سرعت پیشرفت می کند.
اتوماسیون و زیرساخت های هوشمند همچنین می توانند در بهبود کارایی و کاهش هزینه نقش داشته باشند.
چالش گسترش نوآوری فراتر از برنامه های آزمایشی است.
فناوری به تنهایی نمی تواند کسری تأمین مالی را تعیین کند یا اعتماد به نفس خود را در سیستم هایی که در گذشته مسافران را ناامید کرده اند ، بازسازی کند.
آینده واقعاً چگونه به نظر می رسد
آینده حمل و نقل عمومی Amtrak و ایالات متحده آرمانشهر یا فروپاشی نیست.
احتمالاً این موزائیک است ، با برخی از مناطق که شبکه های مرفه ایجاد می کنند ، در حالی که برخی دیگر همچنان به تأخیر می اندازند.
راه آهن شمال شرقی گسترش خواهد یافت ، کالیفرنیا با جاه طلبی های زیاد پیش می رود و شهرهای اصلی اتوبوس ها و مترو را مدرن می کنند.
در عین حال ، نوارهای بزرگ کشور با گزینه های ترافیکی محدود به ماشین وابسته خواهند بود.
پیشرفت واقعی اما نابرابر خواهد بود.
برای بسیاری از آمریکایی ها ، آینده ترافیک کمتر به تغییر ملی بستگی دارد و بیشتر از آنچه رهبران محلی آنها می توانند ارائه دهند.
منابع
سایر پست های وبلاگ که می توانید از آن لذت ببرید
