ده شهر ساحلی که تعداد قایق های ماهیگیری در آن ها هنوز بیشتر از گردشگران است

ممکن است از شرکت های ذکر شده در این پست درآمد یا محصولاتی کسب کنیم. به این معنی که اگر روی لینک کلیک کنید و کالا را خریداری کنید، کمیسیون کوچکی دریافت می کنم بدون هیچ هزینه اضافی برای شما… شما فقط به تکمیل صندوق سفر خانواده ما کمک می کنید.

بنادر کوچک هنوز هم روز را بر اساس جزر و مد تعیین می کنند، نه زمان صدور صورت حساب. در این شهرها، دیزل هنگام سحر زمزمه می کند، مرغان دریایی ناوگان را دنبال می کنند و تعاونی ها قبل از نانوایی ها باز می شوند. کاپیتان‌ها یخ را تعویض می‌کنند، خدمه توری‌ها را تعمیر می‌کنند، و کافه‌ها برای دست‌هایی که هنوز بوی نمک دارند، قهوه‌ی قوی سرو می‌کنند. بازدیدکنندگان می‌آیند و می‌روند، اما کلاه‌های ایمنی همچنان روی اسکله انباشته می‌شوند. چیزی که این واقعا ارائه می دهد، نوع آرام تر سفر ساحلی است که به جای صف کشیدن برای سلفی یا خرید سوغات، بر اساس آب و هوا، کار و صبر شکل می گیرد. تعداد قایق‌ها همچنان از تعداد اتاق‌ها بیشتر است و قیمت‌ها بر حسب صید متفاوت است.

استونینگتون (مین)

استونینگتون، مین هنوز به سمت ساعت قایق خرچنگ در حرکت است. تله‌ها روی اسکله‌های گرانیتی چیده می‌شوند، در کوچه‌های بشکه‌های طعمه قرار می‌گیرند، و تعاونی قیمت‌ها را با افزایش مه از Deer Isle Thorofare تعیین می‌کند. برخی از گالری‌ها و کافه‌ها دیر باز هستند، اما بیشتر درها با لاستیک و طناب ریخته شده است. شب ها پیاده روی های آرام را در بندر و سیلی بدنه ها در برابر جزر و مد می آورد. ون های تور نادر هستند. کامیون ها و قایق ها ترافیک را تشکیل می دهند و مکالمات بیشتر از برنامه های سفر از گزارش های آب و هوا پیروی می کنند.

بندر نویو، کالیفرنیا

پا بندر Noyo براگ یک مزیت عملیاتی در زیر سردرها حفظ می کند. تراول‌ها و قایق‌های خرچنگ در اسکله‌ها ازدحام می‌کنند، پردازنده‌ها غوغا می‌کنند و مرغ‌های دریایی در حال گشت‌زنی خدمه در کنار جعبه‌ها هستند. رستوران‌ها غذاها را مستقیماً از اسکله سرو می‌کنند، اما نئون کم می‌ماند و شب‌ها زود به پایان می‌رسد. دهان رودخانه بوی گازوئیل و جلبک می دهد نه ضد آفتاب. قدم زدن در امتداد صخره، قایق‌های نظارتی از کنار بار عبور می‌کنند و صبح‌ها با قهوه، نمودار جزر و مد و صدای رادیویی که سرعت را تعیین می‌کند آغاز می‌شود.

پورت اورفورد، اورگان

پورت اورفورد قایق ها را با استفاده از جرثقیل، یکی از آخرین وسایل نقلیه رول آب آزاد ساحل، به اسکله می برد. ناوگان سحر را در میان آب‌های سیاه می‌گذراند و مانند پرندگان پولادین برای تخلیه بار به اسکله می‌رود. آب و هوا همه چیز را تعیین می کند: چه صخره ای، چه تجهیزاتی، چه زمانی برای پریدن از نوار. گالری ها، فانوس دریایی و چند کافه دنج جای خالی را پر می کنند، اما تقویم متعلق به موج سواری است. گردشگران در اینجا به عنوان صید جانبی به حساب می آیند، آنها با مهربانی آن را یادداشت کردند و سپس دست تکان دادند. در شب‌های آرام، فوک‌ها موج‌سواری را بو می‌کشند و خدمه داستان‌ها را با وینچ عوض می‌کنند و گزینه‌های فردا را برای اولین نور خاکستری رزرو می‌کنند.

هونا (آلاسکا)

در جزیره چیچاگوف، هونا سنت تلینگیت را با ناوگانی سخت کوش متعادل می کند. اسکیف‌ها و سواری‌های کیف پول قبل از طلوع صبح سوخت‌گیری می‌کنند و سپس به سمت تنگه یخی در جستجوی ماهی قزل آلا و هالیبوت حرکت می‌کنند. در ساحل، سیگاری‌ها توسکا را در هوا ردیابی می‌کنند، در حالی که منبت‌کاران، تخته‌های قایق رانی را در کنار شناورهای روی هم می‌کشند. روزهای کروز اتفاق می‌افتند، اما شب‌ها به اسکله‌های آشنا، بازارهای کوچک و صدای کوبیدن کیسه‌ها روی چوب‌های خیس برمی‌گردند. مردم ابتدا آب و سپس تقویم را می خواندند.

کورتس، فلوریدا

کورتز یک کمپ ماهیگیری قدیمی در خلیج است که توسط درختان سرو فرسوده و قایق های خوش دست احاطه شده است. تعمیرکاران تور زیر سقف‌های حلبی سایه می‌گیرند، پلیکان‌ها برای غذای باقی‌مانده صف می‌کشند، و کلبه‌های غذاهای دریایی منوها را کوتاه و تازه نگه می‌دارند. خیابان ها به سمت آب می روند، نه به سمت ردیف های سوغاتی و ایوان ها پر از قصه گو است. موزه اسکله کار توضیح می دهد که چرا این شهر در برابر فشار کاندومینیوم ها مقاومت می کند. قایق‌ها همچنان روز را حمل می‌کنند و شام بستگی به چیزی دارد که در ظهر گذرگاه را پاک کرده است.

بایو لا باتر، آلاباما

Bayou La Batre هر چند وقت یکبار قایق‌ها را می‌سازد. مزارع پرورش میگو، صدف گیر و حیاط قایق های کوچک هزارتویی از کانال های پر از درختان بلوط را پر کرده است. خط افق از میله‌های پرچم و دروازه‌ها تشکیل شده است، نه تابلوهای هتل، و پیشخوان‌های ناهار به سمت پنجه‌های اتوفی و ​​خرچنگ سرخ شده متمایل شده‌اند. طوفان ها هر از گاهی اسکله ها را بازنویسی می کنند، اما ناوگان به بازسازی تخته به تخته ادامه می دهد. بعدازظهرها با گشت و گذار در یخ و بررسی دیزل به پایان می رسد و ترافیک به معنای صفی از تراول ها است که جزر و مد را فشار می دهند. حتی بولتن های کلیسا نیز جزر و مد را دنبال می کنند و مکالمات ایوان زمانی پایان می یابد که رادیو تغییرات آب و هوایی را به صدا در می آورد.

کاماریناس، اسپانیا

در کوستا دا مورته گالیسیا، کامارینا توری را به لانگ لاینرها می بندد. بندر زود از خواب بیدار می شود تا از هک و اختاپوس لذت ببرد، در حالی که قایق های شناور بندر داخلی را با رنگ های اصلی رنگ می کنند. زنان در ویترین مغازه ها توری میزنند در حالی که رادیوها هوا را دنبال می کنند. بازدیدکنندگان کوچه‌های سنگی و میخانه‌های کم ارتفاعی را پیدا می‌کنند که قبل از گفتگو در آنها خورش سرو می‌شود. صخره‌های حومه شهر تاریخ باد و کشتی‌های غرق شده را حفظ می‌کنند، اما اسکله تمرکز خود را حفظ می‌کند: اول ماهی، سپس مهمانی‌ها و همیشه حواس‌مان به امواج است.

Siglufjörður، ایسلند

Siglufjörður زمانی از رونق شاه ماهی استفاده کرد و اکنون در مسیر پایدارتری قرار دارد. قایق‌های کوچک در کنار آبدره‌هایی قرار گرفته‌اند که تا بهار پوشیده از برف به نظر می‌رسد، و موزه شاه‌ماهی داستان آب‌درمانی تصفیه‌نشده را روایت می‌کند. کافه ها دستان شما را گرم می کنند، کالافروشی ها اقلام جدی می فروشند و بندر سرعت کار خود را حفظ می کند. برخی از کوهنوردان و اسکی بازان از آنجا عبور می کنند، اما پر سر و صداترین جمعیت مرغان دریایی و وینچ ها هستند. شب ها آبی می شوند و چراغ های عرشه بیشتر روشنایی را فراهم می کنند.

سائو ماتئوس دا کالهتا، آزور

در سواحل جنوبی ترسیرا، سائو ماتئوس دا کالهتا دارای اسکله‌های سنگی، رمپ‌های بازالتی و ناوگان جمع و جور از کشتی‌های سینک کیف جیبی است. حراج های صبحگاهی به سرعت حرکت می کنند و سپس ون ها جعبه هایی را به آشپزخانه های جزیره می برند. نمازخانه ها به امواج نگاه می کنند، کافه ها به قایق ها نگاه می کنند و گفتگوها از باد به دمای آب می پرند. فستیوال‌ها در تابستان برگزار می‌شوند، اما ماه‌های بعد محلی و کاری هستند. ریتم بندر ثابت می ماند و گردشگران مانند آب و هوا با آن سازگار می شوند: متوجه می شوند و سپس می روند.

پرچم غنا

تالاب المینا جنگلی از قایق های چوبی را راه اندازی می کند که با عبارات و پرچم های درخشان نقاشی شده اند. تورهایی در امتداد کوچه ها پهن می شوند تا خشک شوند، دودخانه ها هوا را غلیظ می کنند و دیوارهای سفید قلعه از تجارت قدیمی تر از جاده محافظت می کند. بازارها ماهی ها را در اطراف حوض حرکت می کنند و چانه زنی می کنند، در حالی که سازندگان قایق دنده هایی را در امتداد ساحل می کوبند. برخی راهنماها پیاده‌روی‌های تاریخی را انجام می‌دهند، اما روز متعلق به جدول جزر و مد و خط دوری است که قایق‌ها ناپدید می‌شوند و سپس مملو از نقره بازمی‌گردند.

سایر پست های وبلاگ که ممکن است دوست داشته باشید