مقالات

10 نقطه محبوب اینستاگرام که در آن قوانین محلی پس از رفتار بد گردشگران تغییر کرد


ممکن است از شرکت های ذکر شده در این پست درآمد یا محصولاتی کسب کنیم. به این معنی که اگر روی لینک کلیک کنید و کالا را خریداری کنید، کمیسیون کوچکی دریافت می کنم بدون هیچ هزینه اضافی برای شما… شما فقط به تکمیل صندوق سفر خانواده ما کمک می کنید.

cristianbalate/123rf

برچسب گذاری جغرافیایی بی پایان، بی سر و صدا تاریخ برخی از فتوژنیک ترین مکان های جهان را بازنویسی کرده است. منظره ها، کوچه ها و یاروهای کوچکی که زمانی عمدتاً متعلق به مردم محلی بودند، مملو از سه پایه ها، هواپیماهای بدون سرنشین و ژست های مشابه بودند. پس از مدتی جذابیت محو شد و تنش ظاهر شد. مقامات و همسایگان با میله‌ها، ممنوعیت‌ها و مقاومت خاموش مداخله کردند و سعی کردند از زندگی روزمره بدون پایان دادن به جادو دفاع کنند. این تبلیغات معروف اینستاگرام اکنون داستان دومی دارند: چه اتفاقی می‌افتد وقتی یک صحنه بی‌نقص بالاخره جواب می‌دهد.

خلیج مایا، تایلند، از پس‌زمینه فیلم تا تالاب مدیریت‌شده

خلیج مایا، تایلند، از پس‌زمینه فیلم تا تالاب مدیریت‌شده
czamfir/123rf

در Phi Phi Leh، Maya Bay از پس‌زمینه فیلم به کاغذ دیواری بازار انبوه تبدیل شد. قایق‌های پر از کوهنوردان دور هم جمع شده‌اند تا از تالاب فیروزه‌ای، مرجان‌ها در هم شکسته، آب‌ها و حمام‌ها و کارکنان غرق‌کننده عکس بگیرند. پس از سال‌ها آسیب، تایلند خلیج را بست و سپس با محدودیت‌های شدید، منطقه ممنوعه قایق در کنار ساحل و بازدیدهای کوتاه‌مدت، آن را بازگشایی کرد. راهنمایان اکنون ساعت را تماشا می‌کنند، شناگران از صخره‌ها دور می‌مانند، و تالاب همچنان مانند رویا عکس می‌گیرد، فقط طبق برنامه طبیعت. مکانی که زمانی شبیه یک مجموعه فیلم بدون قفل بود، اکنون بیشتر شبیه یک پناهگاه زنده است که ساکن اصلی آن مرجان در حال بهبود است.

Fjadrargljufur، ایسلند، زمانی که یک موزیک ویدیو به دره ای حمله می کند

Fjadrargljufur، ایسلند، زمانی که یک موزیک ویدیو به دره ای حمله می کند
Guillaume Baviere از اوپسالا، سوئد – 27 مه 2008، CC BY 2.0/Wikimedia Commons

دره Fjadrargljufur در ایسلند برای قرن ها ساکت ماند تا اینکه یک ویدیوی جاستین بیبر آن را به یک زیارت تبدیل کرد. طرفداران و اینفلوئنسرها در جستجوی زوایای بهتر از مسیر منحرف شدند، خزه های شکننده را در گل خرد کردند و مسیرهای میل را در دامنه ها حک کردند. تکاوران نمی توانستند جلوی خود را بگیرند، بنابراین مقامات شروع به بستن منطقه در فصول مرطوب کردند، بخش ها را محاصره کردند و پرسنل را در دیدگاه های کلیدی مستقر کردند. اکنون دسترسی به دره بسته به آب و هوا، بازیابی گیاهان و اینکه بازدیدکنندگان به خوبی به یاد می آورند که یک مکان زندگی است، نه پس زمینه، گسترش و منقبض می شود. عکس‌های عریض همچنان ویروسی هستند، اما دره اکنون روی پاهای کندتر و ردپاهای کوچک‌تر اصرار دارد.

واکر کانیون، کالیفرنیا، خشخاش هایی که باید از مردم محافظت می شدند

واکر کانیون، کالیفرنیا، خشخاش هایی که باید از مردم محافظت می شدند
Bluesnote – اثر شخصی، CC BY-SA 4.0/Wikimedia Commons

در کالیفرنیای جنوبی، شکوفه‌های خشخاش در واکر کانیون زمانی شبیه راز آشکاری بود که میان مردم محلی و برخی از کوهنوردان به اشتراک گذاشته می‌شد. سپس یک ابر شکوفه نادر به اینستاگرام رسید و ده‌ها هزار نفر به داخل آن سرازیر شدند، روی شانه‌های بزرگراه پارک کردند، مسیرها را مسدود کردند و مستقیماً از میان گلبرگ‌ها راهپیمایی کردند. امدادها افزایش یافت، خلق و خوی شعله ور شد، و تپه ها هرگز به طور کامل بهبود نیافتند. تا سال 2023، شهر مسیرها و پارکینگ‌ها را در هنگام شکوفه‌دهی کاملاً بسته است و در عوض برای پخش زنده خشخاش تلاش می‌کند، و دامنه‌ها را از یک محیط معمولی به فصلی تبدیل می‌کند که باید با دقت مدیریت شود. گل ها هنوز به صورت آنلاین می درخشند، اما مردم محلی اکنون تصمیم می گیرند که چه زمانی تپه ها باز شوند و چه زمانی خوب شوند.

خم نعل اسبی، آریزونا، ریل، هزینه‌ها و مزیت‌های متفاوت

Horseshoe Bend Overlook، آریزونا
tverdohlib/123rf

خم نعل اسب در نزدیکی پیج، آریزونا، زمانی یک خلوتگاه گرد و غبار بود که برخی از کوهنوردان تا لبه آن راه می رفتند و به راه خود ادامه می دادند. سپس U شکل کامل رودخانه در فضای مجازی منتشر شد و بیش از یک میلیون نفر در سال شروع به هجوم به یک قطره 300 متری برای گرفتن همان سلفی در کنار صخره کردند. تماس های اضطراری افزایش یافت، مسیرهای غیررسمی چند برابر شد و هرج و مرج در پارکینگ به جاده سرایت کرد. مقامات با یک عرشه دیدبانی بزرگ، مسیرهای حصارکشی شده، یک زمین آسفالت شده و هزینه پارکینگ اجباری که بودجه کارکنان، مراقبت‌ها و گشت‌های ایمنی را تامین می‌کند، پاسخ دادند. منحنی دره همچنان کارت‌های حافظه را پر می‌کند، اما نرده‌ها و مسیرها اکنون تصمیم می‌گیرند که پاهای شما کجا بایستد و کسی چقدر به آن نزدیک شود.

گیون، کیوتو، خیابان‌های بدون عکس برای محافظت از زندگی کاری

رژه یامابوکو در کیوتو گیون ماتسوری شناور است
آهنگ Guohua/Pexels

منطقه گیون کیوتو زمانی تعادل شکننده ای را بین بازدیدکنندگان و دنیای بسته گیشا و مایکو حفظ می کرد. با تبدیل شدن به پس‌زمینه‌ای که باید از آن دیدن کرد، برخی از گردشگران کوچه‌ها را مسدود کردند، آستین‌های یکدیگر را گرفتند یا زنان را در خیابان‌ها تعقیب کردند تا پرتره‌های نزدیک را بگیرند. ساکنان و صاحبان مشاغل پاسخ دادند و در سال 2019، عکاسی در چندین خیابان خصوصی با پشتوانه تابلوها و جریمه های در محل ممنوع شد. گیون هنوز با فانوس ها و نماهای چوبی می درخشد، اما پیام اکنون واضح است: افرادی که در آنجا کار می کنند حرفه ای هستند، نه سوغاتی. بازدیدکنندگان هنوز در خیابان‌های گیون سرگردان هستند، اما اکنون دوربین‌ها به دلیل احترام به کار، زمان و حریم خصوصی پشت آن‌ها هستند.

پورتوفینو، ایتالیا، مناطق قرمز برای جلسات سلفی سریال

پورتوفینو، کلان شهر جنوا، ایتالیا
دیمیتری شمیس/ Unsplash

بندر پورتوفینو همیشه شبیه یک کارت پستال متحرک با نماهای پاستلی و قایق های صیقلی بوده است. هنگامی که رسانه‌های اجتماعی مد روز شدند، اسکله‌های باریک به گذرگاه‌های موقتی تبدیل شدند زیرا بازدیدکنندگان برای عکاسی طولانی در تنگ‌ترین نقاط توقف می‌کردند. رفت و آمد پیاده متوقف شد، دسترسی اضطراری کاهش یافت و مردم محلی دیدند که اسکله عملیاتی آنها متوقف شده است. در سال 2023، شهر مناطق قرمز رنگی را مشخص کرد که در آن معطل گرفتن عکس در ساعات شلوغی می‌تواند منجر به جریمه‌های سنگین شود و مردم را وادار به گرفتن سریع عکس و حفظ جریان بندر کند. پس‌زمینه باقی می‌ماند، اما قوانین اکنون از مکث‌های کوتاه، ردپای سبک‌تر و یک پورت کار قبل از وقوع استفاده می‌کنند.

Cinque Terre، ایتالیا، ممنوعیت فلیپ فلاپ در مسیرهای بالای صخره

Cinque Terre Line، ایتالیا
کوکی/پیکسابای

مسیرهای کنار صخره Cinque Terre هرگز برای صندل‌های شیک ساخته نشدند، اما عکس‌های ویروسی آن‌ها را شبیه به یک قدم زدن در کنار دریا می‌کردند. کوهنوردان با دمپایی‌های شل و ول سنگ‌های شل و ریزش‌های شیب‌دار را دست‌کم می‌گرفتند و امدادگران روزهای طولانی را صرف بیرون کشیدن مردم از مسیر کردند. برای جلوگیری از تصادفات، مقامات پارک کفش‌های با کف نازک را در مسیرهای کلیدی ممنوع کردند و نسبت به جریمه‌های سنگین برای افرادی که این قانون را نادیده می‌گیرند هشدار دادند. شهرها هنوز با انبوهی از رنگ‌های پاستلی روی دریا می‌درخشند، اما اکنون کد لباس بی‌صدا بر چکمه‌ها و احترام به زمین اصرار دارد. این قانون ممکن است سخت‌گیرانه به نظر برسد، اما با این واقعیت مطابقت دارد که آن مناظر از صخره‌های واقعی برمی‌خیزند، نه از یک محیط بی‌آزار ساحلی.

خیابان Cremieux، پاریس، زمانی که یک خیابان زیبا می گوید کافی است

خیابان Cremieux، پاریس، زمانی که یک خیابان زیبا می گوید کافی است
thomasstoiber/123rf

Rue Cremieux در پاریس زمانی مانند یک راز مشترک به نظر می رسید، فقط یک ردیف کوچک از خانه های نقاشی شده در یک خیابان سنگفرش آرام. سپس خیابان پس‌زمینه‌ای برای فیلم‌های رقص، عکس‌های مد و ژست‌های تأثیرگذار بی‌پایان شد، که اغلب اینچ از پنجره‌های ساکنان به صحنه می‌رفتند. مردمی که در آنجا زندگی می‌کردند انجمنی تشکیل دادند و تابلوهایی را نصب کردند که از حریم خصوصی درخواست می‌کردند و لابی می‌کردند که دروازه‌های ورودی در هنگام شلوغی بسته شود. نماهای پاستلی هنوز وجود دارند، اما فضا از حالت سرگرم کننده به محتاطانه تبدیل شده است زیرا مردم محلی برای بازپس گیری پله های جلویی خود می جنگند. آنلاین هنوز به عنوان یک محیط شاد در فضای باز خوانده می شود، اما در واقع ردیفی از خانه ها است که مرزهای محکم تری را ترسیم می کنند.

ناتینگ هیل، لندن، پاستیل استوپس فشار عقب

ناتینگ هیل، لندن، پاستیل استوپس فشار عقب
Camerawalker – اثر شخصی، CC BY 3.0/Wikimedia Commons

تراس های پاستلی ناتینگ هیل مترادف با جذابیت لندن شد، به طوری که پله های جلویی به استودیوهای رایگان تبدیل شد. گروه‌هایی با تعویض لباس، بلندگو و لوازم جانبی، مسدود کردن پیاده‌روها و نشستن روی پله‌های خصوصی بدون درخواست از راه رسیدند. برخی از صاحبان خانه‌ها با زنجیر، تابلوهای بدون عکس یا رنگ‌آمیزی خانه‌هایشان با رنگ‌های تیره‌تر پاسخ دادند و قوانین محلی به پلیس اجازه داد تا از موانع عبور کند. این محله پر جنب و جوش باقی مانده است، اما استقبال مردم سرد شده است زیرا ساکنان این ایده را رد می کنند که درهای ورودی آنها متعلق به غریبه ها است. خانه‌ها به‌صورت آنلاین ظاهر می‌شوند، اما فضا به عکس‌های سریع و قدم‌هایی که برای افرادی که در آنجا زندگی می‌کنند اختصاص داده می‌شود.

سانتورینی، یونان، سلفی‌های پشت بام با فضاهای مقدس ملاقات می‌کنند

سانتورینی، یونان
الکساندر پاساریچ/پکسلس

در اویا، سانتورینی، کلیساهای گنبدی آبی چنان کوتاه‌نویسی بصری قوی شدند که بازدیدکنندگان برای جستجوی زاویه‌ای عالی، شروع به بالا رفتن از پشت بام‌ها کردند. کاشی ها ترک خورد، گچ فرسوده شد، و فضاهای مذهبی قبل از غروب آفتاب به سکوهای تماشای غیررسمی تبدیل شدند. روحانیون و ساکنان محلی با علائم صعود ممنوع، درهای قفل شده و خودروهای گشتی که مردم را از پشت بام ها دور می کردند، پاسخ دادند. نمای کالدرا هنوز در دوربین غیر واقعی به نظر می رسد، اما محبوب ترین عکس اکنون به معنای ماندن در مسیر و پذیرش این است که برخی از زوایای آن ممنوع است. هیبت هنوز مورد استقبال قرار می گیرد، اما این جزیره به همه یادآوری می کند که سقف های مقدس مرحله نیستند و نیازی به ردپا ندارند.


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا