واقعا رانندگی کردن چه حسی داره

ممکن است از شرکت های ذکر شده در این پست درآمد یا محصولاتی کسب کنیم. یعنی اگر روی لینک کلیک کنید و کالای مورد نظر را خریداری کنید، کمیسیون کوچکی دریافت می کنم بدون هیچ هزینه اضافی برای شما… شما فقط به تکمیل صندوق سفر خانواده ما کمک می کنید.

بین شهرهای کوچک اسکالانته و بولدر در جنوب یوتا، Scenic Byway 12 از خط الراس ماسه سنگی باریکی به نام هاگبک بالا می رود، جایی که زمین در دو طرف بزرگراه دو خطه به شدت کاهش می یابد. رانندگی با هاگ بک در بزرگراه 12 واقعاً مانند رانندگی بر روی یک پل سنگفرش شده بدون ریل است: جاده به خودی خود خوب است، اما شانه های کمی وجود دارد و رها شدن ها به اندازه کافی نزدیک است که بسیاری از رانندگان بتوانند چرخ را بگیرند. در هوای خوب و با سرعت معقول، بیشتر هیجان انگیز است تا ترسناک.

طبق مجله Salt Lake، هاگ بک چشمگیرترین ویژگی Scenic Byway 12 است، با سنگفرش هایی که در امتداد یک باله باریک با قطرات تقریباً 400 فوتی در هر طرف، مشرف به دره عمیق حک شده توسط Calf Creek است. قسمتی که بیشتر در معرض دید قرار می گیرد کوتاه است، حدود یک مایل، اما اولین باری که آن را سوار می کنید طولانی تر به نظر می رسد.

بزرگراه 12 به عنوان جاده تمام آمریکایی، یکی از بالاترین تعیین مسیرهای دیدنی در ایالات متحده تعیین شده است. این واقعاً همان چیزی است که تور هاگبک چگونه است و چگونه می توان به آن نزدیک شد.

رانندگی با هاگبک در بزرگراه 12 واقعاً چه حسی دارد

هاگ بک در شمال مسیر آبشار Lower Calf Creek و در جنوب بولدر واقع شده است. جاده که از Escalante می آید، از میان زمین های لغزنده می پیچد، به دره رودخانه Escalante فرو می رود و سپس صعود می کند. با رسیدن به خط الراس، زمین در دو طرف پایین می آید و ناگهان متوجه می شوید که در امتداد ستون فقرات یک باله ماسه سنگی در حال رانندگی هستید.

خود مسیر

هاگ بک آسفالت شده است، دو خط عرض دارد و توسط وزارت حمل و نقل یوتا نگهداری می شود. خطوط دارای عرض استاندارد هستند، اما شانه ها باریک هستند یا در جاهایی وجود ندارند. در برخی از بخش ها نرده وجود دارد، اما نه همه. جاده در امتداد خط الراس خمیده و بالا می رود، بنابراین اغلب نمی توانید فاصله زیادی را ببینید.

احساس

برای بسیاری از رانندگان، صفحه نمایش Hogback چشمگیرترین بخش است. وقتی به کناری نگاه می کنید، شیب های تند و صخره هایی را می بینید که به دره ها می ریزند. برخی از رانندگان احساس سرگیجه را توصیف می کنند. مسافران اغلب بینایی بهتری نسبت به رانندگان دارند که باید چشم خود را به جاده معطوف کنند.

بهترین راه برای توصیف آن شدید اما قابل کنترل است. مسیر در شرایط خوب به مهارت خاصی نیاز ندارد، اما نیاز به توجه و سرعت آهسته و پیوسته دارد.

سرعت و ترافیک

با سرعت مجاز یا کمتر از حد مجاز رانندگی کنید و هنگام پیچیدن سرعت را کاهش دهید. مراقب ترافیک روبرو باشید، از جمله ماشین‌های RV، کامیون‌ها و تریلرها، که بیشتر مسیر را اشغال می‌کنند. از خط وسط عبور نکنید و روی خط الراس توقف نکنید مگر در مناطق تعیین شده.

اگر خودرویی شما را از نزدیک تعقیب می کند، با استفاده از سیستم عقب نشینی، اجازه دهید در صورت ایمن بودن عبور کند. اجازه ندهید رانندگان دیگر به شما فشار بیاورند که سریعتر از آنچه که راحت هستید حرکت کنید.

باد

هاگ بک در معرض باد قرار می گیرد که گاهی می تواند شدید باشد. تندبادها می توانند وسایل نقلیه با مشخصات بالا مانند RV و وانت را هل دهند. فرمان را محکم نگه دارید و در روزهای بادی از سرعت خود بکاهید.

شرایط زمستانی

در زمستان، هاگ بک می تواند یخ زده یا برفی باشد، به خصوص پس از طوفان. قرار گرفتن در معرض خط الراس به این معنی است که ممکن است باد و یخ بیشتر از مناطق نزدیک وجود داشته باشد. قبل از رانندگی شرایط جاده را با UDOT بررسی کنید و در هنگام طوفان یا در صورت گزارش یخبندان از Hogbacking اجتناب کنید. اگر احساس ناراحتی می کنید، منتظر بهبود شرایط باشید.

نکاتی برای رانندگی با هاگبک

• رانندگی در نور روز جاده و لبه های آن را بهتر خواهید دید و از مناظر آن لذت خواهید برد.
• چشمت به جاده باشه اجازه دهید مسافران از مناظر لذت ببرند.
• از افزونه ها استفاده کنید. چند خروجی در نزدیکی هاگ بک وجود دارد که می توانید با خیال راحت توقف کنید و عکس بگیرید.
• خیلی نزدیک نشو بین خود و ماشین جلویی فاصله بگذارید.
• مراقب دوچرخه سواران باشید بزرگراه 12 بین دوچرخه سوارانی که ممکن است در جاده باشند محبوب است.
• وسیله نقلیه خود را بررسی کنید مطمئن شوید که ترمزها، لاستیک‌ها و سوخت در وضعیت خوبی هستند. خدمات در طول مسیر محدود است.

راندن آن به هر جهت

بسیاری از مسافران می گویند که هاگبک بسته به جهت، احساس متفاوتی دارد:

• اسکالانته به بولدر (به سمت شمال): بعد از منطقه Calf Creek، با چشم‌اندازی به سمت کوه بولدر، از خط الراس بالا می‌روید.
• بولدر به اسکالانته (به سمت جنوب): از خط الراس به دره کالف کریک و رودخانه اسکالانته فرود می آیید.

در هر صورت، کشش در معرض کوتاه است، اما این بخشی است که مردم به خاطر می آورند.

آبشار Calf Creek

دو پیاده روی در نزدیکی هاگبک از بهترین مسیرهای پیاده روی هستند:

• آبشار Lower Calf Creek: مسیر مسیر در جنوب هاگبک، با پارکینگ آسفالت‌شده و سرویس‌های بهداشتی است. مجله دریاچه نمک این پیاده روی را حدود شش مایل رفت و برگشت و نسبتاً مسطح توصیف می کند که به آبشاری 126 فوتی منتهی می شود که به یک استخر آبی-سبز می ریزد.
• آبشار Upper Calf Creek: مسیر راه در شمال هاگبک است. مسیر کوتاه تر است، حدود دو مایل رفت و برگشت، اما شامل یک فرود شیب دار به پایین سنگ های لغزنده است. به استخر و آبشار منتهی می شود.

هر دو مسیر پیاده روی در بنای یادبود ملی Grand Staircase-Escalante قرار دارند. آب حمل کنید و شرایط را در گرمای تابستان یا یخبندان زمستان بررسی کنید.

راک و اسکالانته

هاگ بک دو شهر کوچک را که پایگاه های خوبی هستند به هم متصل می کند:

• اسکالانته: شهری کوچک با اقامتگاه، رستوران‌ها و فروشگاه‌های لباس، و دسترسی به پارک ایالتی جنگل سنگ‌شده اسکالانته و دره‌های شکاری.
• سنگ: شهر کوچکی در پایه کوه بولدر، که تا دهه 1940 به عنوان یکی از آخرین جوامع در قاره ایالات متحده شناخته می شد که از طریق قاطر نامه دریافت می کرد. بولدر تعداد کمی رستوران و اقامتگاه دارد که برخی فصلی هستند. موزه پارک ایالتی آناسازی، با سایت روستای اجدادی پوبلو، در شهر واقع شده است.

در شمال بولدر، بزرگراه 12 از کوه بولدر به سمت پارک ملی توری و کاپیتول ریف بالا می رود.

سایر نکات برجسته Scenic Byway 12

Scenic Byway 12 تقریباً 123 مایل بین US 89 در نزدیکی Panguitch و State Route 24 در نزدیکی Torrey می‌رود. در راه می گذرد:

• دره قرمز: صخره‌های قرمز و تونل‌ها در نزدیکی انتهای غربی کنارگذر.
• پارک ملی برایس کانیون: درست کنار جاده
• پارک ایالتی حوضه کداکروم: سوزن های ماسه سنگی رنگی.
• پله بزرگ – بنای یادبود ملی اسکالانته: کشور دره های وسیع.
• دیدگاه رئیس راکز: منظره ای پانوراما از قلمرو اسلیکروک در شرق اسکالانته.
• کوه سنگی: منطقه کوهستانی جنگلی مشرف به ریف کاپیتول.

آیا هاگبک خطرناک است؟

در آب و هوای خوب و با سرعت معقول، هاگ بک جاده ای است که به خوبی نگهداری می شود که هزاران راننده بدون حادثه در آن حرکت می کنند. این خطر ناشی از سرعت زیاد، حواس پرتی، آب و هوای بد و توقف در مکان های ناامن است. رانندگان عصبی می توانند آسوده خاطر باشند و بدانند که مسیر در معرض دید کوتاه است، جاده آسفالت است و شما می توانید تا حد لازم آهسته رانندگی کنید.

اگر خیلی از ارتفاع می ترسید، به راننده دیگری اجازه دهید که فرمان را بگیرد یا در جهتی که برای شما بهترین کار را دارد هدایت کند.

یک روز نمونه در بزرگراه 12

صبح از اسکالانته شروع کنید و از کنار سر راکز اورلوک به سمت شرق رانندگی کنید. آبشار Lower Calf Creek را پیاده روی کنید و سپس هاگبک را به سمت بولدر برانید. ناهار را در بولدر می خورید و از موزه پارک دولتی آناسازی دیدن می کنید. بعدازظهر، از کوه بولدر به سمت توری می‌رویم و در نقطه‌نظر توقف می‌کنیم.

چگونه هاگ بک با دیگر جاده های ترسناک مقایسه می شود

رانندگان گاهی اوقات هاگ بک را با دیگر بزرگراه های معروف غربی، مانند بزرگراه میلیون دلاری کلرادو یا پیچ های موکی داگوی در یوتا مقایسه می کنند. هاگ بک از جهاتی متفاوت است. سنگفرش است، سنگریزه نیست و پیچ های تیز ندارد. نوردهی آن غیرمعمول است زیرا شیب ها در هر دو طرف هستند و نه فقط در یک طرف. و قسمتی که بیشتر در معرض دید قرار می گیرد کوتاه است، بنابراین احساس شدید به سرعت از بین می رود.

برای بسیاری از رانندگان، این امر هاگ بک را قابل مدیریت تر از آنچه که شهرت آن نشان می دهد، می کند. این جاده ای است که در عکس ها دیدنی به نظر می رسد و شخصاً احساس دیدنی می کند، اما در هوای خوب به مهارت های رانندگی خاصی نیاز ندارد.

هاگ بک را در ساعات مختلف روز برانید.

نور صبح و بعدازظهر معمولاً برای نماها و عکس‌ها بهترین است، با سایه‌های بلند روی سنگ‌های لغزنده و دره‌ها. نور ظهر می تواند شدید باشد، اما در فصول اوج ترافیک در طول روز ثابت است. اگر قبلا با هاگ بک رانندگی نکرده اید از رانندگی در شب خودداری کنید. بدون نور، درجه ها نامرئی هستند و حیات وحش مانند گوزن می تواند ناگهان در جاده ظاهر شود.

دوچرخه سواران و هاگ بک

بزرگراه 12 دوچرخه‌سواران جاده‌ای را به خود جذب می‌کند و برخی سوار هاگبک می‌شوند. هنگام عبور از دوچرخه سواران روی خط الراس، سرعت خود را کم کنید، تا جایی که می توانید فضای امنی را ترک کنید و قبل از عبور منتظر کشش واضح با دید خوب باشید. دوچرخه سواران باید به طور قابل پیش بینی رکاب بزنند، لباس های روشن بپوشند و به خاطر داشته باشند که شانه های باریک جای کمی برای خطا باقی می گذارد.

سوخت و خدمات

قبل از رانندگی، اسکالانته یا توری را پر کنید. خدمات در بولدر محدود است، به خصوص در زمستان، و ایستگاه ها ممکن است ساعات کاری کمتری داشته باشند.

نتیجه نهایی

بزرگراه یوتا 12 در واقع در امتداد یک خط الراس باریک با شیب های دو طرف در هاگبک، بین اسکالانته و بولدر قرار دارد. رانندگی با آن شدید اما قابل کنترل است: جاده آسفالت شده و به خوبی نگهداری می شود، اما شانه ها باریک، نرده های محافظ محدود، و درجه ها شیب دار هستند. آهسته برانید، چشم خود را به جاده نگاه دارید، در هنگام یخبندان و طوفان از آن اجتناب کنید و برای عکس گرفتن از وسایل کششی استفاده کنید. این یکی از به یاد ماندنی ترین جاده های غرب است.

مرتبط